پيش زمينه و هدف: قرص های خوراکی پيشگيری از بارداری (OCP) روش موثری در کنترل جمعيت می باشند. طبق برخی بررسی های انجام گرفته مصرف OCP به مدت بيش از 1 سال خطر ديسپلازی و کارسينوم در جای سرويکس را افزايش می دهد.

همچنين خطر سرطان مهاجم سرويکس بعد از 5 سال مصرف مداوم ممکن است افزايش يافته و بعد از 10 سال مصرف به 2 برابر برسد. با وجود اين نتايج حاصله در اين زمينه قطعی نيست. هدف از اين مطالعه بررسی فراوانی ضايعات داخل اپی تليومی سنگفرشی سرويکس در مصرف کنندگان بيش از 5 سال OCP و مقايسه آن با غير مصرف کنندگان می باشد.

مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعی روی 500 زن 50-30 ساله انجام شده است. با مراجعه به پايگاه های تحقيقات جمعيتی شهرستان اروميه 250 نفر از افراد تحت پوشش با مصرف بيش از 5 سال OCP به عنوان گروه مواجهه و 250 نفر غير مصرف کننده يا با مصرف کمتر از 1 سال OCP، به عنوان گروه شاهد (غيرمواجهه) انتخاب شدند. بعد از تکميل پرسشنامه، نمونه سيتولوژی سرويکس از تمام افراد فوق اخذ شد و بر اساس سيستم بتسدا (Be­thesda) گزارش شد. نتايج با استفاده از آزمون های آماری کای اسکوئر و لوجستيک رگرسيون مورد آناليز قرار گرفت.

نتايج: در گروه مواجهه 8/2 درصد ASCUS و 8/0 درصد LSIL گزارش شد. در گروه شاهد 8/2 % ASCUS گزارش شد که با توجه به 05/0 P> ارتباط معنی دار به دست نيامد. در بين متغيرهای مورد مطالعه، ارتباط آماری معنی دار بين افزايش سيتولوژی غير طبيعی سرويکس، با افزايش سن و مصرف فعلی در گروه مواجهه مشاهده شد.

بحث و نتيجه گيری: با توجه به عدم حصول رابطه آماری معنی دار بين مصرف طولانی مدت OCP با ضايعات داخل اپی تليومی سنگفرشی سرويکس، مصرف اين دارو به عنوان روش موثری برای پيشگيری از بارداری بدون ايجاد واهمه از عواض نئوپلاستيک سرويکس توصيه می شود. با اين حال مطالعات گسترده مورد شاهدی جهت ارزيابی دقيق تر مصرف طولانی مدت OCP با ضايعات داخل اپی تليومی سنگفرشی سرويکس به ويژه در مصرف کنندگان اخير توصيه می شود.