پيش زمينه و هدف:ميزان وقوع ديابت نوع 1 و 2 در سراسر جهان در حال افزايش است.علايم گوارشی يکی از شکايات شايع بيماران ديابتی است.
مواد و روش کار: 638 بيمار ديابتی بستری در بخش های داخلی بيمارستان و بيماران ديابتی سرپايی که به درمانگاه داخلی مراجعه کرده بودند پرسش نامه valid را پر کرده و يک نمونه خون جهت تعيين مقدار هموگلوبين A1C اخذ شد.
يافته ها: بيماران 214 نفر مرد و 424 نفر زن بودند.
81 نفر ديابت نوع 1 و 557 نفر ديابت نوع 2 داشتند.
ميزان اسهال، يبوست، عدم کنترل مدفوع و دردهای شکمی در ديابت کنترل شده به ترتيب 4%، 9/4%،0%، 9/2% بود در حاليکه همين علايم در ديابت کنترل نشده به ترتيب (47/1=OR) 9/41%، (0=OR) 4/51%، (03/1=OR) 10%، (10/1=OR)42/51% بود.
بحث و نتيجه گيری: در اين مطالعه افزايش سطوح قند در خون بيماران باعث افزايش شيوع علايم گوارشی تحتانی شد.
Behroozian R, kamran Azad M, yakta Z, A SURVEY ON CORRELATION BETWEEN LOWER GASTROINTESTINAL SYMPTOMS WITH BLOOD SUGAR CONTROL AND LONG-TERM DIABETIC COMPLICATIONS IN DIABETIC PATIENTS URMIA MEDICAL JOURNAL, 2007; 18 (1) :361-366 URL http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-221&slc_lang=fa&sid=1
بهروزيان رامين، کامران آزاد مريم، يکتا زهرا، بررسی ارتباط علايم گوارش تحتانی باکنترل قند خون و عوارض بلند مدت ديابت در بيماران ديابتی مجله پزشكي اروميه، 1386; 18 (1) :361-366