[صفحه اصلي ]    
مجله پزشكي اروميه awt-yekta URMIA MEDICAL JOURNAL
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 18, شماره 5 - ( کنگره ساليانه نفرولوژي، دياليز و پيوند کليه 29 ارديبهشت الي 2 خرداد 1385 1387 ) ::
برگشت به فهرست نشريات جلد 18 شماره 5 صفحات 13-20
XML بررسی رابطه ميزان اينترلوکين‌های 1 و 6 ادراری با واکنش کننده‌های فاز حاد در پيلونفريت کودکان Print

[English Abstract]
نويسندگان: مصطفی شريفيان *، عبدالله کريمی ، رضا دليرانی ، معصومه محکم و فاطمه قلی غانی
* دانشیار - تهران، مرکز تحقيقات بيماری‌های عفونی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی msharif@sbmu.ac.ir
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: پزشکي
چکيده مقاله:

مقدمه:عفونت ادراری يکی از بيماري­های شايع دوران کودکی است که با درگيری سيستم اداری فوقانی منجر به موربيديتی بسياری در کودکان می­شود و ممکن است منجر به اسکار­های کورتکس کليه شود که آن هم به نوبه خود ريسک نارسايی کليه و هيپرتانسيون را افزايش مي­دهد. پيلونفريت مزمن يا رفلاکس نفروپاتی در بسياری مناطق دنيا از جمله کشور ما شايع­ترين علت نارسايی کليه در کودکان مي­باشد.مارکر هايی که اثرات منفی الت هاب ايجاد شده به دنبال عفونت در پارانشيم کليه را تخمين می زنند مي­تواند در پيگيری بيماران کمک کننده باشند. روش­های سينتی گرانی مخصوصاً به روش اسکن تکنسيوم 99 دیمرکاپتوسوکسنيک اسيد (99TC-DMSA) که در طی و يا بعد از عفونت انجام مي­شوند، مي­تواند تغييرات پارانشيمی و پيشرفت اين تغييرات به سمت اسکار و اختلال عملکردی را ارزيابی کنند. اين روش­ها با استفاده از مواد راديواکتيو انجام مي­شوند که مستلزم دريافت اشعه قابل ملاحظه در بيمار مي­باشند. لذا
مارکر­های جايگزين مورد بررسی قرار گرفته
اند. به خصوص سيتوکاين­هايی که در طی پاسخ موضعی بافتی به پاتوژن­ها توليد مي­شوند مي­توانند در ارزيابی شدت درگيری بافتی در طی الت هاب کارا باشند. ميزان اينترلوکين­های 1 و6 ادراری در جريان پيلونفريت حاد در چند گزارش قبلی افزايش داشته است.

هدف: در اين مطالعه ما ارتباط بين سطح ادراری اينترلوکين 1 و 6 را با واکنش کننده­های فاز حاد درپيلونفريت حاد که با کشت مثبت ادرارواسکن DMSA در طی عفونت ادراری تاييد شد در کودکان­بررسی نموديم.

مواد و روش کار: کودکان بزرگتر از يک ماه و زير 13 سال که در طی 6 ماه نخست سال 1383که به علت پيلونفريت بار اول در بخش کليه بيمارستان کودکان مفيد بستری شده و اسکن DMSA پيلونفريت آنان را تاييد نموده بود و نيز کودکانی که جهت واکسيناسيون در زمان فوق به بيمارستان مراجعه مي­نمودند به عنوان شاهدمورد بررسی قرار گرفتند. تعداد نمونه 80 نفر بود که 37 نفر در گروه پيلونفريت و 43 نفر در گروه شاهد قرار گرفتند.ادرار کودکان قبل از تجويز اولين آنتیبيوتيک جمعآوری و پس از سانتريفوژ در دمای Cْ-20 نگهداری شد و پس از رسيدن نمونه­ها به مقدار تعيين شده غلظت اينترلوکين 1 (IL1)و اينترلوکين 6 (IL6) به روش ELISA و کراتينين با متدJaffee  با اتوآناليزر اندازهگيری و نسبت اينترلوکين­ها به کراتينين ثبت شد.واکنش کننده­های فاز حاد شاملسرعت سديمانتاسيون، وجود لکوسيتوزدر فرمول شمارش خون، لکوسيتوری وC- Reactive Protein  CRP)) نيز با روش­های استاندارد اندازهگيریشدند.

يافته ها: از 37 بيمار گروه پيلونفريت 30 نفر دختر و 7 نفر پسر بودند (به ترتيب 81% و 19%) و از 43 نفر در گروه شاهد نيز 81% دختر و 19% پسر بودند.

ميانگين اينترلوکين 1 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 96/. + 7/. و در کودکان سالم 12/. + 04/. بود ( 0002/.=P).

ميانگين  اينترلوکين 6 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 06/10 + 8/4 و در کودکان سالم 37/. + 15/. بود (008/.=P).

حداکثر ميزان اينترلوکين 1 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 08/5 و در کودکان سالم 51/. بود.

حداقل ميزان اينترلوکين 1 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 02/. و در کودکان سالم صفر بود.

حداکثر ميزان اينترلوکين 6 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 74/44 و در گروه شاهد 32/2 بود.

حداقل ميزان اينترلوکين 6 به کراتينين در کودکان مبتلا به پيلونفريت 01/. و در گروه شاهد صفر بود.

اختلاف معنی داری بين سطح اينترلوکين­های ادراری و ميزان درگيری کليه ولکوسيتوزدر فرمول شمارش خون، لکوسيتوری،CRP, ESR وجود نداشت.

بحث و نتيجه گيری: در اين مطالعه اختلاف معنیداری بين سطح IL1 و IL6 ادراری کودکان سالم و کودکان مبتلا به پيلونفريت يافت شد. ولی اختلاف معنی­داری بين سطح اينترلوکين­های ادراری و ميزان درگيری کليه وواکنش کننده­های فاز حادو ساير متغير ها پيدا نشد.

لذا بررسی بيشتر با تعداد نمونه بيشتر و مقايسه سطوح اينترلوکين ادراری با درگيری کليه به روش Quantitative DMSA پيشنهاد میشود.

واژه‌هاي كليدياينترلوکين1، اينترلوکين6، پيلونفريت، واکنش کننده‌های فاز حاد، کودکان،
متن كامل [PDF 143 kb]
نحوه استناد به مقاله
Download citation data for: BibTeX | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks |  
Send citation data to: CiteULike | RefWorks |
A STUDY OF RELATIONSHIP BETWEEN URINARY INTERLEUKINS 1 AND 6 AND ACUTE PHASE REACTANTS IN ACUTE PYELONEPHRITIS IN CHILDREN URMIA MEDICAL JOURNAL, 2008; 18 (5) :13-20
URL http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-226&slc_lang=fa&sid=1
شريفيان مصطفی، کريمی عبدالله، دليرانی رضا، محکم معصومه، قلی غانی فاطمه، بررسی رابطه ميزان اينترلوکين‌های 1 و 6 ادراری با واکنش کننده‌های فاز حاد در پيلونفريت کودکان مجله پزشكي اروميه، 1387; 18 (5) :13-20
ارسال پيام به نويسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

كد امنيتي را در كادر بنويسيد >
 
برگشت به فهرست نشريات دوره 18, شماره 5 - ( کنگره ساليانه نفرولوژي، دياليز و پيوند کليه 29 ارديبهشت الي 2 خرداد 1385 1387 )
مجله پزشكي اروميه URMIA MEDICAL JOURNAL
Static site map - Persian site map - English site map - Created in 0.121 seconds with 595 queries by AWT YEKTAWEB 2.0.6.5