پيش زمينه و هدف: نفروتوکسيسيتی ناشی از ايسکمی پرفيوژن مجدد (IR) همراه با پروتئين اوری می باشد. گزارشاتی در مورد نقش iNOS (فرم القايی نيتريک اکسايد سنتاز) در پروتئين اوری همراه با بيماريهای کليه وجود دارد. هدف اين مطالعه بررسی اثر L-Nil (ال- ايمينواتيل ليزين هيدروکلرايد) به عنوان يک مهارکننده انتخابی iNOS، بر جلوگيری از پروتئين اوری کليوی در ضايعات ناشی از ايسکمی - پرفيوژن مجدد ميباشد.
مواد و روش کار: در اين مطالعه برای القای ايسکمی، شريان هر دو کليه به مدت 40 دقيقه مسدود و سپس h6 پرفيوژن مجدد برقرار شد. رتها به طور تصادفی در چهار گروه Sham-operated، Sham+L-Nil، IRو IR+L-Nil قرار گرفتند. در گروههای IR، رتها 15 دقيقه قبل از زمان ايسکمی، L-Nil (mg/kg/IV 3) و انفوزيونآن را به ميزان mg/kg 1 و يا سالين دريافت کردند. عملکرد کليه با اندازه گيری BUN و کراتينين پلاسما و همچنين فعاليت آنزيم ان-استيل بتا دی گلوکوزامينيداز ادرار ارزيابی شد. ميزان دفع پروتئين توتال، آلبومين، پروتئينهای با وزن ملکولی پايين و بالا توسط الکتروفورز sodium dodecyl sulfate polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE) در نمونههای ادراری تعيين گرديد. ساختار کليه نيز توسط ميکروسکوپ الکترونی مورد بررسی قرار گرفت.
يافتهها: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد که IR به طور معنی داری باعث افزايش دفع پروتئينهای با وزن ملکولی پايين و بالا ميشود و L-Nil، از افزايش دفع پروتئين توتال، آلبومين و 1 α - ميکروگلبولين ناشی از IR جلوگيری مينمايد. بررسيهای ميکروسکوپ الکترونی نيز از دست رفتن ميکروويليها در سلولهای توبول پروگزيمال، ميتوکندری آسيب ديده و تغييرات کف آلود در ساختار هسته و سيتوپلاسم را در گروه IR نشان داد ولی L-Nil باعث کاهش اين تغييرات و کاهش پروتئين اوری توبولی گرديد.
بحث و نتيجه گيری: نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد که iNOS در پروتئين اوری توبولی ايجاد شده توسط IR نقش مهمی دارد.