زمينه و هدف:�همسرآزاری يکی از مشکلات فرهنگی و بهداشتی جامعه است که شيوع آن در جوامع مختلف, متفاوت مي­باشد که به دو صورت مستقيم و غير مستقيم بر پيامدهای بارداری اثر گذار است. با توجه به عدم وجود اطلاعات کافی درخصوص اين مشکل در منطقه بالاخص در مورد زنان باردار, هدف از اين تحقيق, تعيين شيوع و پيامدهای همراه با همسر آزاری در زنان باردار مراجعه کننده به بخش زايمان بيمارستان­های شهر سنندج است.

مواد و روش کار:�اين مطالعه به صورت مقطعی انجام شد. جهت انجام پژوهش تعداد 840 نفر از زنان بارداری که جهت ختم بارداری به دليل زايمان يا سقط در بيمارستان­های شهر سنندج بستری شده بودند, به صورت تصادفی سيستماتيک به عنوان نمونه­های پژوهش انتخاب شدند. جمع آوری داده­ها با استفاده از مصاحبه ساختاری و پرونده­های زايمانی صورت گرفت. پيامدهای بارداری شامل مرده زايی، زايمان زود رس، سقط، PROM و ميانگين وزن زمان تولد بود. جهت تجزيه و تحليل داده­ها از آمار توصيفی و استنباطی استفاده شد.

يافته­ها: نتايج پژوهش نشان دادکه 5/60% از واحد­های مورد پژوهش در دوران بارداری تحت همسرآزاری قرار گرفته اند و شامل همسرآزاری جسمی 5/8% همسرآزاری احساسی 57%, همسرآزاری جنسی 8/18% بود. همچنين آسيب­های شديد ناشی از همسرآزاری در بعد جسمی برابر 4/3%, در بعد احساسی برابر 8/9% و در بعد جنسی برابر 2/0% بود. زنانی که تحت خشونت قرار گرفته بودند, بيشتر دارای سن ازدواج زير 18 سال (028/(p<، گذشت بيشتر از 20 سال از زمان ازدواج (048/0(p<, بيسواد (048/(p<, خانه دار (03/0(p<, دارای همسران بيکار (025/0(p< و دارای بيشتر از 4 فرزند (002/0 (p<بودند. بر اساس نتايج مطالعه از بين کليه پيامد­های بارداری، همسرآزاری با�PROM (05/0P<) و ميانگين وزن زمان تولد (007/0P<) ارتباط معنی دار داشت.

نتيجه گيری: با توجه به پيامدهای نامناسب همسرآزاری در بارداری بايد با غربالگری روتين خشونت همسرآزاری در دوران بارداری و انجام اقدامات آموزشی جهت تغيير رفتارهای مردان, توانمندسازی زنان و اصلاح ساختارهای ناسالم فرهنگی گامی در جهت ارتقاء سطح سلامت جامعه برداشت.