پيش زمينه و هدف: جراحی سندرم تونل کارپ شايع­ترين عمل جراحی دست مي­باشد و طی جراحی ليگامان عرضی مچ دست قطع مي­شود. اين ليگامان نقش مهمی در قدرت دست دارد. ارزيابی ابژکتيو قدرت دست نوعی قضاوت در توانايی بازگشت مجدد به سطح فعاليت قبلی بيمار مي­باشد. هدف اين مطالعه تاثير عمل جراحی سندرم تونل کارپ در قدرت دست بيماران مي­باشد.

مواد و روش کار: طی مطالعه آينده نگر بيمارانی که با علايم سابژکتيو، ابژکتيو و مطالعه الکتروفيزيولوژی مبتلا به سندرم تونل کارپ ايديوپاتيک بودند و مورد عمل جراحی قرار گرفتند. قبل و 6 ماه پس ازعمل مورد ارزيابی قدرت دست (Power & Pinch grip ) قرار گرفتند. از آزمون Paired t test با سطح اطمينان (P < 0.05) جهت مقايسه ميانگين مقادير پارامتر­ها استفاده شد.

يافته­ها: از 103 بيمار که به علت سندرم تونل کارپ مورد عمل جراحی قرار گرفتند، 66 بيمار با متوسط سن 98/48 سال و متوسط زمان علايم بالينی 3/4 سال وارد مطالعه شدند. قدرت گريپ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتيب 09/16±21/52 و 98/13±11/48 پوند بود. قدرت پينچ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتيب 34/4±16/14 و 30/3±24/15 پوند بود. تفاوت معنی دار آماری بين ميانگين مقادير پارامترهای قبل و 6 ماه بعد از عمل وجود نداشت.

بحث و نتيجه گيری: عمل جراحی سندرم تونل کارپ و قطع ليگامان عرضی مچ دست تاثير منفی در قدرت دست نداشته و بيماران تا 6 ماه پس از عمل قابليت بازگشت به سطح قبلی فعاليت خود را دارند.