مقدمه و هدف:�لغو شدن عمل جراحی تاثير زيادی بر روی بيمار و همراهان وی دارد،�به�هم�ريختن�نظم�اتاق�عمل، اتلاف�وقت،�سرگردانی�و�بيکاری�پرسنل،�اشغال بي­مورد�تخت­های�بيمارستانی�و�افزايش�زمان�بستری،�افزايش�هزينه­ها،�افزايش�خطر�عفونت­های�بيمارستانی از ديگر عوارض�مي­باشند. به همين منظور نياز به بررسی و جمع آوری پروتکل­هايی برای غربالگری بيماران قبل از عمل جراحی احساس مي­شود. ما يک مطالعه برای تعيين علل لغو شدن اعمال جراحی، در بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه ترتيب داديم.

مواد و روش­ کار: در يک مطالعه گذشته نگر توصيفی، پرونده پزشکی تمامی بيمارانی که اعمال جراحی آنها در روز عمل لغو شده بود، در طی سال‌های
1384-1382 مورد بررسی قرار گرفت.

يافته­ها: نتايج به دست آمده حاکی از اين بود که ميانگين لغو شدن اعمال جراحی در طول سه سال حدود 6/18% بوده است. علت اصلی لغو شدن در سال 1382، لغو طبق نظر جراح 105 مورد (14%)، در سال 1382 لغو به علت مشکلات بيمار 192 مورد (15%) و در سال 1384 نرسيدن وقت در صبحکاری 211 مورد (15%) بود.

بحث و نتيجه گيری: ما پيشنهاد مي­کنيم که با همکاری تنگاتنگ بين جراح، متخصص بيهوشی و سرپرستار اتاق عمل و ايجاد هماهنگی بيشتر و با ارزيابی قبل از عمل بيماران، معاينه و آماده سازی آنان قبل از اعمال جراحی مي­توان از لغو شدن اعمال جراحی در روز عمل کاست.