پيش زمينه و هدف:�هدف از انجام اين مطالعه مقايسه تاثير دوزهای متناوب و روزانه آهن تکميلی بر شاخص­های آزمايشگاهی آهن و روی  سرم زنان باردار می باشد

مواد و روش کار:�مطالعه بر روی 76 زن باردار داوطلب مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی و خانه­های بهداشت شهرستان اروميه به صورت کارآزمايی بالينی، دوسوکور انجام شد. افراد مورد مطالعه زنان باردار سالم، 26-18 ساله، 1 تا 3 مرتبه بارداری، 16-13 هفته مدت بارداری و هموگلوبين مساوی يا بيشتر از g/dl 11 بودند.

40 نفر از زنان به طور تصادفی در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه آهن تکميلی (قرص­های 150 ميلی گرمی فروس سولفات) و 36 نفر نيز در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب (دو روز در ميان) آن قرار گرفتند مدت مصرف مکمل­های آهن 60 روز بوده از تمامی نمونه­ها در ابتدا و انتهای مطالعه cc10 خون وريدی گرفته شد و فاکتورهای هموگلوبين، هماتوکريت، TIBC, MCHC, MCH, RBC، درصد TS، فريتين سرم و روی سرم آنها ارزيابی شد.

نتايج:�براساس يافته­ها اختلاف معنی داری در فاکتورهای مورد آزمايش دو گروه در انتهای مطالعه مشاهده نمي­شود، ولی مقادير TIBC، آهن سرم و درصد TS در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب کمتر از مقادير آنها در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه است. از طرف ديگر مقدار کاهش روی سرم در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب به طور معنی داری ( 03/0(P< کمتر از مقدار آن در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه آهن تکميلی است. با توجه به نتايج مطالعه،
به نظر مي­رسد که مصرف دوزهای متناوب (دو روز در ميان) آهن تکميلی در زنان باردار بتواند به عنوان جايگزين روش فعلی مورد توجه و بررسی قرار گيرد. بدين طريق شايد بتوان ضمن ارايه يک روش مناسب مصرف مکمل­های آهن و پيشگيری از کم خونی، شاهد کمترين تاثير ممکن بر ميزان جذب ساير مواد مغذی ضروری بود.