پيش زمينه و هدف: آپلازی مادرزادی پوست اغلب يک ضايعه خوش خيم ايزوله است، اما ممکن است همراه با ساير آنومالي­های فيزيکی و يا مالفورماسيون­ها و سندرم­ها همراه باشد. با يک تئوری همه انواع اين ضايعات را نمي­توان توجيه کرد زيرا اين ضايعات فنوتيپ بيماري­های مختلف مي­باشد و بيش از يک مکانيزم در به وجود آمدن آن دخالت دارد. مکانيزم­ها شامل فاکتورهای ژنتيک،‌ تراتوژن­ها، اختلالات عروقی و تروما است. فريدن يک طبقه بندی که شامل 9 گروه است برای توصيف آپلازی مادرزادی پوست ايجاد کرده است که براساس تعداد ضايعه و محل ضايعه و وجود و يا عدم وجود آنومالي­های همراه است.

مواد و روش کار:�اين مطالعه به صورت مشاهده ای - مقطعی�انجام گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات، از روش سرشماری استفاده شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار Ep16 مورد آناليز توصيفی قرار گرفت.

يافته­ها: 2 نوزاد که شامل 9 پسر و 11 دختر با نقص پوستی از مهر ماه 1376 الی مهر 1384 در بيمارستان اکبرآبادی متولد شدند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ضايعات پوستی 85٪ منفرد، 65٪ در ناحيه اسکالپ و 50٪ در ناحيه ورتکس و 5٪ در ناحيه پاريتال و 15٪ در ناحيه پاريتو اکسی پيتال و 15٪ در ناحيه
لومبو­ساکرال و 20٪ در انتها­ها قرار داشتند، و 15٪ همراه با تريزومی 13 همراه بود. مادران دو نوزاد سابقه مصرف دارو و سؤ مصرف دارو در طی حاملگی را
مي­دادند. ضايعات وسيع پوستی در طی دوران نوزادی با نسبت مرگ و مير بالا همراه است در اين مطالعه نيز نسبت مرگ با ضايعات وسيع پوستی 55٪ بود.

نتيجه گيری کلی:�بر طبق اين مطالعه ضايعات پوستی منفرد بيشترين تعداد را تشکيل مي­داد. (85٪ موارد) و بيشترين علت مرگ و مير نوزادان مبتلا به نقص پوستی ابتلا به سپسيس بود.