پيش زمينه و هدف: پيوند کليه درمان انتخابی برای نارسايی مزمن کليه است. بکارگيری تکنيک آناستوموز يورترووزيکال مناسب می تواند از اغلب خطر ها بر کليه پيوند جلوگيری کند. يورترونئوسيستومی خارج مثانه ای در پيوند کليه به علت ميزان عوارض کمتر و آسان بودن فن محبوبيت خاص پيدا کرده است.^�اين کاهش در عوارض به علت محدود بودن برش در روی مثانه و نياز به سگمان حالبی کوتاه تر از دهنده مي­باشد.^�ما عوارض ارولوژيک جديد به نام
باری – تاگوچی را در 114 بيمار پيوندی بررسی کرديم.

بيماران و روش: ما�به صورت آينده نگر همه عوارض ارولوژيک اين تکنيک يورترونئوسيستومی جديد را در روی بيماران پيوندی، ثبت و آناليز کرديم. مدت انجام پيوند يک سال و از سپتامبر 2004 تا سپتامبر 2005 و مدت پيگيری بعد از پيوند متوسط 18 ماه (مابين 24 – 12) بود. عوارض ارولوژيک شامل
خون­ريزی عارضه دار، فيستول ادراری، تنگی حالب و ريفلاکس می شد. همچنين مدت زمان آناستوموز حالب در بيماران ثبت شد.

يافته ها: در کل ميزان عوارض ارولوژيک در 6 (5/25%) بيمار مشاهده شد که شامل يک ليک ادراری (86/0)، سه انسداد حالب (5/3 %) و يک هماچوری عارضه­دار (86/0) بود. ريفلاکس علامت دار ديده نشد. مدت آناستوموز حالب متوسط 15/8 دقيقه (مابين 17-4) بود.

نتيجه نهايی: فن يورترونئوسيستومی خارج مثانه ای باری – تاگوچی (روش جديد) تکنيکی ساده، سريع و با عوارض ارولوژيک قابل قبول است و به همين علت يکی از روش های انتخابی در مرکز ما شده است.