مقدمه: با وجود پيشرفت­های بسيار زياد در جنبه های مختلف بيماری مولتيپل اسکروز ( MS ) که مهم­ترين آن معرفی اينترفرون بتا در درمان آن است، جهان پزشکی همچنان با ناشناخته های زيادی در مورد اين بيماری روبرو است. متاسفانه اغلب مطالعات انجام شده در مورد اين بيماری در کشورهای غربی انجام شده، لذا اين مطالعه با هدف تعيين اثر بخشی اينترفرون در بيماران کشور خودمان انجام شده است.

  روش کار: بيمارانی که براساس يافته های فرا بالينی و بالينی(کرايتريای مک دونالد) تشخيص MS در آنها قطعی شده است وارد اين مطالعه شده‌اند قبل از شروع اينترفرون ميزان ناتوانی براساس EDSS [1] و همچنين دفعات عود تعيين مي­شود و پس از درمان نيز متغيرهای فوق تعيين مي­گردد. در طول مدت درمان بيمار از نظر عوارض جانبی به طور مکرر معاينه مي­شود.

  نتايج: از 42 بيمار مورد بررسی 8/73% بيماران زن و 2/26% مرد بوده اند. ميانگين سن شروع بيماری 21/29 سال بوده است. ميانگين تعداد دفعات عود در سال بيمارانی که فقط يک سال، دو سال و يا سه سال تحت درمان با اينترفرون بودند قبل از شروع درمان به ترتيب43/29، 2/28، 2/3 بود که در پايان دوره­های درمانی يک، دو و سه ساله به ترتيب به 57/0 (5/76%)، 41/0 (82%) و 78/1 (7/45%)کاهش يافت ) 05/0 < .(P ميزان EDSS بيماران در ماه های صفر (قبل از شروع درمان)، 6، 12، 24 و 36 پس از درمان به ترتيب 47/3، 32/3، 00/3، 84/2 و 11/3 بوده است. شايع ترين عوارض جانبی دارو سندرم Flu like ، درد محل تزريق و آنمی می باشند.

  نتيجه گيری: يافته های اين مطالعه از نظر اپيدميولوژيک مثل سن و جنس مشابه مطالعات ديگر است. آزمون­های آماری نشان دهنده تأثير اينترفرون در کاهش ناتوانی بيماران و همچنين کاهش تعداد دفعات عود بيماری مي­باشد. اما ميزان تأثير آن در مرد و زن اختلافی نشان نمي­دهد. بنابراين در اين مطالعه که بر روی بيماران کشور ما انجام شده است تأثيرات مفيد اينترفرون بتا بر روی بيماران MS ثابت شده است.