پيش زمينه وهدف: عوارض ارولوژيک در 30%_1% از گيرنده های پيوند کليه رخ می دهد. اين عوارض شامل: تنگی حالب که مي­تواند هر قسمت از آن را از UVJ (شايع­ترين محل) تا UPJ درگير کند، ليک ادراری، نکروز ايسکميک حالب،�رفلاکس، فيستول ادراری، هماچوری و تشکيل سنگ است. چندين تکنيک جراحی برای درمان اين عوارض به کار مي­رود که يکی از آنها يورتروپيلوستومی با استفاده از حالب گيرنده است. در اين مطالعه ما نتايج يورتروپيلوستومی با استفاده از حالب گيرنده را در 7 بيمار پيوند کليه که دچار عوارض حالبی شده اند بررسی مي­کنيم و مزايا و معايب و عوارض اين روش را بيان نموده و نتيجه خواهيم گرفت که آيا يورتروپيلوستومی با استفاده از حالب گيرنده مي­تواند جانشين مناسبی برای درمان عوارض حالبی بيماران پيوند کليه باشد يا خير؟

مواد و روش کار: اين مطالعه به صورت توصيفی طراحی شد. جامعه آماری شامل بيماران پيوند کليه ای بود که از بهمن سال 1383 تا بهمن سال 1384 به دليل عوارض حالبی به مرکز پيوند کليه ما مراجعه نموده اند و تحت يورتروپيلوستومی با استفاده از حالب گيرنده قرار گرفته اند. داده­های لازم از طريق مصاحبه با بيماران و معاينه و پرونده پزشکی و درمانگاهی آنان جمع آوری و ثبت شد و در پيگيري­های بعدی بيماران اين داده­ها کنترل شد. نشت ادراری، عفونت ادراری علامت دار، تب، هيدرونفروز در کليه پيوندی و گيرنده�قبل و بعد از عمل، درد فلانک و Cr قبل و بعد از عمل�و سابقه عمل ناموفق قبلی مورد بررسی قرار گرفت.

يافته ها: از 128 بيمارکه تحت پيوند کليه قرار گرفتند 10 بيمار دچار عارضه حالبی شدند (8/7%) که 7 بيمار تحت عمل يورتروپيلوستومی قرار گرفتند. از 7 بيمار که تحت يورتروپيلوستومی قرار گرفتند 4 بيمار تنگی حالب ديستال، 2 بيمار نکروز حالبی و يک بيمار تنگی محل اتصال حالب به لگنچه داشت. نشت ادراری، درد فلانک در هيچ بيماری ديده نشد. يک بيمار UTI علامت دار داشت که با درمان طبی بهبود يافت. در يک بيمار که هيدرونفروز شديد در کليه گيرنده راست قبل از عمل داشت 2 ماه پس از عمل دچار پيونفروز شد. در 6 بيمار ديگر کارکرد کليه پيوندی بهبود پيدا کرد و بيماران پس از عمل مشکلی نداشتند.

نتيجه گيری: يورتروپيلوستومی با استفاده از حالب گيرنده مي­تواند جانشين مناسبی برای درمان عوارض حالبی بيماران پيوند کليه باشد.