fa بررسی HLA-Class I در بيماران مبتلا به پمفيگوس مراجعه کننده به درمانگاه پوست بيمارستان سينا- تبريز (آذر 81 لغايت آبان 82) عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: بيماری پمفيگوس به عنوان يک بيماری پوستی تاولی خود ايمن مزمن تعريف می شود که از نظر هيستولوژيک با تاول های داخل اپيدرمی ناشی از اکانتوليز مشخص می شود.علت دقيق ايجاد بيماری نامشخص می باشد. با وجود اين ممکن است با وراثت در ارتباط باشد و عوامل متعددی در تشديد آن نقش دارند. هدف از اين مطالعه تعيين نوع آنتی ژن لکوسيتی (HLA) بيماران مبتلا به پمفيگوس در مراجعه کنندگان به درمانگاه و بخش پوست بيمارستان سينای تبريز می باشد.مواد و روش کار: در اين مطالعه مقطعی، جهت تعيين نوع آنتی ژن لکوسيتی، نمونه ای از خون وريدی 51 بيمار مبتلا به پمفيگوس مراجعه کننده به درمانگاه و بخش پوست بيمارستان سينای تبريز و 51 نفر به عنوان گروه شاهد از بين اهدا کنندگان کليه که از هر نظر سالم بودند، از مورخه آذر ماه 1381 لغايت آبان 1382 جهت تعيين نوع آنتی ژن لکوسيتی به روش ميکروسيتوتوکسيسيتی مورد ارزيابی قرار گرفت.يافته ها: شايع ترين آنتی ژن لکوسيتی در اين مطالعه (%49) BW6 بود و سپس به ترتيب (%31)B5 , (%35) A3, (%39) BW4 قرار داشتند.در بيماران با سابقه فاميلی مثبت بيماری در %75، آنتی ژن لکوسيتی B5 مثبت بود.بين جنسيت و آنتی ژن لکوسيتی CW7, B5 رابطه معنی داری وجود داشت (p=0.016).شيوع A26 در بين بيماران با بيماری عود کننده %20 بود.شيوع B35 در گروه شاهد بيشتر از بيماران بود و شايد يک اثر محافظتی در برابر ابتلا به پمفيگوس داشته باشد. در اين مطالعه شيوع آنتی ژن های لکوسيتی BW6-BW4-A3-B5 بالا بود که تعدادی از آنتی ژن های لکوسيتی به دست آمده با مطالعات قبلی مشترک بود ولی تعدادی از آنتی ژن های لکوسيتی (BW6-BW4) به منطقه ما اختصاص داشت.بحث و نتيجه گيری: با توجه به اختصاصی بودن برخی از آنتی ژن های لکوسيتی (نظير BW6-BW4) به منطقه اين مطالعه، ما می توانيم در صورت نياز برای غربالگری بيماران مبتلا به پمفيگوس از اين نوع آنتی ژن های لکوسيتی استفاده کنيم.در ضمن شيوع بالای HLA-B5 در افراد با سابقه خانوادگی و B35 در گروه شاهد شايد بتواند راهگشای تحقيقات بيشتری در آينده باشد. آنتی ژن لکوسيتی انسانی، پمفيگوس، HLA 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600581 No بابايی نژاد شهلا 37003194753284600582 Yes خداييانی عفت 37003194753284600583 No مجيدی جعفر 37003194753284600584 No هاشم پور احد 37003194753284600585 No

fa مقايسه اثر اتساع نسجی سريع و کند (مرسوم) در ترميم نواقص پوستی از نظر پيامد بالينی و تغييرات بافتی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: اتساع پوست روشی است که امروز جهت ترميم نواقص پوستی مورد استفاده قرار می گيرد، به صورت مرسوم طول مدت عمل 4-6 هفته است که در مقالات اخير بر زمان های کمتر، مثل 72-96 ساعت اشاره شده است. مطالعه اخير به مقايسه اين دو روش از نظر پيامدهای بالينی و تغييرات بافتی می پردازد.مواد و روش کار: 20 بيمار به طور تصادفی انتخاب و در طی مدت يکسال در دو گروه مجزا مطالعه شدند. 3 بيمار به دليل عارضه شديد از مطالعه کنار گذاشته شدند. از 17 بيمار باقيمانده 8 نفر (%47.1) مرد و 9 نفر (%52.9) زن بودند در يک گروه از اتساع نسجی سريع (72 ساعته) و در گروه ديگر از روش مرسوم 6 هفته استفاده شد.يافته ها: از نظر پوست متسع شده، رنگ پوست ناحيه و ميزان عوارض، اختلاف معنی داری از نظر آماری بين دو گروه وجود نداشت. از نظر بافتی نيز جز تفاوت در تغيرات اپيدرم و عروق ناحيه، اختلاف معنی داری مشاهده نگرديد.بحث و نتيجه گيری: با توجه به نتايج حاصله از مطالعه و مقايسه آنها با مقالات و بررسی های اخير که صورت گرفته به نظر می رسد، روش اتساع نسجی سريع روشی ايمن، کارا و قابل اعتماد باشد، بخصوص اگر به صورت موردی و در شرايط انتخابی، اين روش صورت گيرد. اتساع نسجی سريع و کند، پيامد بالينی، تغييرات پوست 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-148&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600586 No پرنيا رفيع 37003194753284600587 Yes انشايی علی 37003194753284600588 No سالاری شاکر 37003194753284600589 No تقی زاديه علی 37003194753284600590 No قنديلی لطيف 37003194753284600591 No ملک پور ناصر 37003194753284600592 No

fa بررسی تاثير پيوند کليه بر بهبود کيفيت زندگی بيماران دياليزی مراجعه کننده به مراکز درمانی اروميه عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: پژوهش حاضر تاثير پيوند کليه را بر کيفيت زندگی بيماران دياليزی شهرستان اروميه مورد بررسی قرار داده است.اين تحقيق چون به صورت آينده نگر، زمان زيادی را صرف می کرد، نمونه گيری بر روی 80 بيمار پيوند کليه و 80 بيمار دياليزی به صورت مورد- شاهدی انجام شد که به صورت تصادفی از بين بيماران پيوند کليه و دياليزی انتخاب شدند.مواد و روش کار: ابزار گرد آوری داده های پرسشنامه کيفيت زندگی شامل مشخصات فردی، نوع بيماری و کيفيت زندگی در سه حيطه وضعيت جسمانی، روحی- روانی و روابط اجتماعی می باشد. اعتبار علمی پرسشنامه از طريق تعيين آلفای کرونباخ a=0.9466 تعيين و پرسشنامه ها به صورت مصاحبه تکميل شد.يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده از 152 بيمار مورد بررسی در مجموع بيماران پيوند کليوی، %9 موارد، کيفيت زندگی خود را بد و %44.9 متوسط و %46.2 خوب ارزيابی نموده اند و در گروه بيماران دياليزی %56.8 کيفيت زندگی خود را بد، %40.5 متوسط و %2.7 خوب گزارش نمودند.ميانگين امتياز کيفيت زندگی بيماران پيوند کليه 3.47 با انحراف معيار 0.736 و ميانگين امتياز کيفيت زندگی بيماران دياليزی 32.2 با انحراف معيار 0.489 می باشد که دو گروه از لحاظ کيفيت زندگی تفاوت معنی دار داشتند (p<0.0005).بحث و نتيجه گيری: بنابراين می توان چنين نتيجه گيری کرد که اگر بيماران دياليزی کنونی را بيمارانی در نظر بگيريم که در آينده پيوند کليه خواهند شد و به جامعه بيماران پيوند کليه خواهند پيوست، پس پيوند کليه کيفيت اين بيماران را بهتر می کند. لذا توصيه می شود که برنامه های فرهنگی برای اهدای کليه بيماران مرگ مغزی بيشتر شود و به جنبه های انسانی و معنوی اين امر توجه بيشتری شود تا بيماران دياليزی کمتر منتظر دريافت کليه شده و هر چه زودتر با پيوند کليه، کيفيت زندگی اين بيماران افزايش يابد. کيفيت زندگی، پيوند کليه، دياليز 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-149&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600593 No تقی ‏زاده افشاری علی 37003194753284600594 Yes اروميه، دانشگاه علوم پزشکی اروميه، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی قره آغاجی اصل رسول 37003194753284600595 Yes اروميه، دانشگاه علوم پزشکی اروميه، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی کاظم نژاد انوشيروان 37003194753284600596 No

fa مقايسه يافته های سونوهيستروگرافی و کورتاژ تشخيصی در بيماران دچار خونريزی غير طبيعی رحمی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: خونريزی غير طبيعی يکی از علايم سرطان رحم می باشد، لذا در تشخيص و درمان صحيح اين خونريزی ها بايد دقت کافی به عمل آيد.استاندارد طلايی برای تشخيص علت خونريزی غيرطبيعی با منشا رحمی کورتاژ تشخيصی است. اما امروزه ديده شده که در تمام زنان با خونريزی غيرطبيعی رحمی، انجام کورتاژ تشخيصی ضرورت ندارد. لذا تشخيص زنانی که نيازمند کورتاژ تشخيصی می باشند از اهميت به سزايی برخوردار است تا بتوان ميزان انجام و عوارض ناشی از آن را کاهش داد. يکی از روش های پاراکلينيک که امروزه توجه متخصصين را به خود معطوف کرده است، انجام سونوهيستروگرافی در زنان دچار خونريزی غير طبيعی رحمی است تا شايد بتوان از انجام کورتاژ تشخيصی در اکثر زنان با خونريزی غير طبيعی خودداری کرد و تنها زنانی که سونوهيستروگرافی غير طبيعی دارند تحت کورتاژ تشخيصی قرار گيرند.مواد و روش ها: زنان دچار خونريزی غير طبيعی رحمی که به درمانگاه بيمارستان کوثر اروميه مراجعه می کنند، مورد ارزيابی قرار می گيرند بيمارانی که جهت کورتاژ تشخيصی بستری می شدند وارد مطالعه شدند. بعد از اخذ شرح حال، انجام معاينه و مصاحبه حضوری و اخذ رضايت از بيمار، مقدمات انجام سونوهيستروگرافی فراهم می گشت.گذاشتن سوند جهت سونوهيستروگرافی توسط رزيدنت زنان انجام شده و سونوهيستروگرافی با حضور رزيدنت زنان توسط متخصص راديولوژی انجام می گرفت. کورتاژ تشخيصی نيز توسط رزيدنت سال سوم زنان صورت می گرفت.يافته ها: در 85 بيمار دچار خونريزی غير طبيعی رحمی با انجام سونوهيستروگرافی، 4 مورد آندومتر با ضخامت بيشتر از 5mm و نامنظم، 16 مورد آندومتر با ضخامت بيشتر از 5mm و منظم و 50 مورد آندومتر با ضخامت 5mm يا کمتر و 15 مورد ضايعات فوکال گزارش شد. در همين بيماران نتايج بافت شناسی ناشی از کورتاژ تشخيصی آندومتر نيز شامل موارد زير بود: 1 مورد سرطان آندومتر، 4 مورد هيپرپلازی ساده، 9 مورد آندومتر آتروفيک، 41 مورد آندومتر پروليفراتيو، 18 مورد آندومتر ترشحی، 2 مورد آندومتر دسيدواليزه و 10 مورد pill effect. ارزش اخباری منفی در اين مطالعه %100 بود که در واقع بيشترين هدف ما در اين مطالعه تعيين ارزش اخباری منفی است که نشان می دهد در مواردی که سونوهيستروگرافی يافته مثبتی نداشت، در بررسی بافت شناسی نمونه آندومتر حاصل از کورتاژ تشخيصی هم يافته پاتولوژيکی ديده نشد.بحث و نتيجه گيری: امروزه انجام روش پاراکلينيک ديگر که بتواند از انجام کورتاژ تشخيصی در تمام موارد خونريزی های غير طبيعی رحمی جلوگيری کند حايز اهميت است. سونوهيستروگرافی از روش های مورد توجه در بررسی بيماران دچار خونريزی غيرطبيعی رحمی می باشد و همان گونه که در مطالعه ما مشخص شد در مواردی که در سونوهيستروگرافی يافته مثبتی نداشت يعنی ضخامت آندومتر £5mm، آندومتر منظم با حدود مشخص و لايه ميومتر داخلی واضح بود؛ در کورتاژ تشخيصی نيز يافته مثبتی دال بر هيپرپلازی، سرطان توده های فوکال مثل پوليپ و فيبروئيد و غيره نداشتيم. سونوهيستروگرافی، ديلاتاسيون و کورتاژ، غير طبيعی رحمی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-150&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600597 No حاجی شفيعها معصومه 37003194753284600598 Yes زبيری طاهر 37003194753284600599 No برومند فرزانه 37003194753284600600 No عروجی رقيه 37003194753284600601 No رجب پور محبوبه 37003194753284600602 No

fa بررسی سه ليزر کم توان بر سرعت تکثير پلاک های متافازی لنفوسيت های خونی در شرايط (Invitro) عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: ليزر درمانی با استفاده از ليزرهای کم توان (LLLT)، می تواند تغييرات بيوشيميايی و فيزيولوژيکی در سلول ها را موجب گردد، اين تغييرات به اثر ليزر درمانی با طول موج و توان خاصی بدون افزايش دما در واکنش های سلولی وابسته است. با عنايت به اينکه اثرات ليزر کم توان را می توان در سه بخش 1- تحريک زيستی 2- ضد التهابی 3- ضد درد خلاصه کرد، در اين پروژه گزينه تحريک زيستی آن ملاک و مد نظر بوده است.مواد و روش ها: در اين بررسی سلول های خون محيطی انسان در دو گروه شاهد و آزمون قرار گرفته و گروه آزمون تحت تاثير ليزرهای Ar‚ Ga-Al-As‚ He-Ne با چگالی 0.5-10J/Cm2 قرار گرفت. ليزر He-Ne مدل IR-2000 و ليزر GaALAS مدل Vitagnost ليزر Ar مدلش BO5-BO10 بود.يافته ها: پس از بررسی لام های حاوی پلاک های کروموزومی گسترش يافته و تجزيه آماری به روش مقايسه ميانگين ها را با استفاده از آزمون LSD پلاک های متافازی حاصل از تابش ليزر Ga-Al-As با l=810nm و He-Ne با l=632.8nm نسبت به لام های حاصل از گروه شاهد يک و نيم برابر برآورد شد. نتايج حاصل از جدول داده ها به خوبی نشان می دهد که بيشترين تحريک سلولی در l=810nm و l=632.8nm بوده و نسبت طول موج ليزری 488nm افزايش معنی داری نمايان می سازد (p<0.05).بحث و نتيجه گيری: در اين بررسی تکثير پلاک های متافازی در انرژی دانسيته 4J/cm2 بيشترين تحريک را در سلول های لنفوسيتی خونی ايجاد کرده در حاليکه انرژی 10J/cm2 پلاک های متافازی مهار شده، پس افزايش چگالی ليزری اثر مهاری بر گلبول های لنفوسيت خونی داشته در حاليکه در يک l=632.8nm اثر تحريکی خوبی را می تواند مطرح نمايد. اين موضوع می تواند جهت ترميم زخم ها و بيماری هايی که سرعت تکثير سلولی در آنها کم است مورد ملاحظه قرار گيرد. ليزر کم توان، لنفوسيت، طول موج 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-151&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600603 No زهدی اقدم رضا 37003194753284600604 Yes رادفر مولود 37003194753284600605 No سينا علی 37003194753284600606 No

fa اثر مرفين بر فرکانس تشنج هيپوکامپی در نوزاد موش به صورت in vitro عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: هدف از انجام اين مطالعه تعيين اثر مرفين بر فرکانس حملات صرعی ايجاد شده به وسيله مايع مغزی نخاعی با منيزيم پايين در هيپوکامپ کامل نوزاد موش سوری در خارج بدن بوده است.مواد و روش ها: در اين تحقيق موش های نوع 11C57/BL6 تا 19 روزه مورد استفاده قرار گرفت (n=25). هيپوکامپ زنده به صورت سالم و دست نخورده با دقت از بقيه مغز جدا شد و در ACSFI استاندارد حداقل به مدت يک ساعت قبل از ثبت، نگهداری شد. ACSF با منيزيم کم برای مشروب کردن بافت همراه با اکسيژن مورد استفاده قرار گرفت که باعث ايجاد فعاليت صرعی در بافت شد. ثبت الکتروفيزيولوژيک به طور عمده از لايه هرمی در ناحيه CA1 به عمل آمد. فعاليت های صرعی از نظر فرکانس اجزای مختلف حمله مورد مطالعه قرار گرفت.يافته ها: همه غلظت های استفاده شده مرفين در اين مطالعه و نالوکسان با غلظت 10mM فرکانس تمام اجزای حمله، بخصوص قسمت تونيک را کم کرد. نالوکسان نه تنها اثرات مرفين بر فرکانس امواج صرعی را مسدود نکرد، بلکه فرکانس فعاليت های صرعی را بيشتر کاهش داد. همچنين استفاده توام مرفين و نالوکسان باعث حذف کامل قسمت تونيک- کلونيک فعاليت صرعی شد.بحث و نتيجه گيری: مطالعه حاضر نشان داد که مرفين شايد از راهی به جز گيرنده های شناخته شده اپيوئيدی باعث کاهش فرکانس حملات صرعی شده، زيرا نالوکسان به عنوان آنتاگونيست عمومی اين گيرنده ها نتوانست جلو اثر مهاری مرفين را بگيرد. هيپوکامپ کامل، مرفين، نالوکسان، صرع، فرکانس، ACSF با منيزيم کم 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-152&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600607 No صبوری احسان 37003194753284600608 Yes اروميه، دانشکده پزشکی، گروه فيزيولوژی مهرزادصدقيانی مهزاد 37003194753284600609 No کريمی پور مجتبی 37003194753284600610 No ميرزاآقازاده جواد 37003194753284600611 No

fa بررسی آنتی بادی های فسفوليپيد در جوانان مبتلا به ايسکمی مغزی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و اهداف: سکته مغزی در بالغين جوان (15-45 سال) ناشايع نيست. بيش از 40 علت برای سکته جوانان شناسايی شده است و يکی از علل آن که کمتر شناخته شده است ترومبوزهای عروقی ناشی از آنتی بادی های آنتی فسفوليپيدی است. اين مطالعه فراوانی آنتی بادی های فسفوليپيد را در يک گروه از جوانان مبتلا به ايسکمی مغزی بررسی می کند. علاوه بر اين کوشش کرده است ويژگی های سکته مغزی را در حضور اين آنتی بادی ها با بيماران فاقد آنها مقايسه کند.مواد و روش: بيماران 15-45 سال مبتلا به ايسکمی مغزی مراجعه کننده به بيمارستان امام خمينی تبريز، طی سال های 1381-1382، با يک گروه همسان از نظر سنی و جنسی از نظر آنتی بادی های آنتی فسفوليپيد و آنتی بادی کارديوليپين مقايسه گرديدند. گروه سکته مغزی شامل 25 بيمار با ميانگين سنی 37±5.4 و گروه کنترل شامل 40 نفر با ميانگين سنی 37.12±5.8 سال بودند. از نظر جنسی تعداد زن به مرد در گروه سکته مغزی، 14 زن در مقابل 11 مرد و در گروه کنترل 24 زن در مقابل 16 مرد بود. سنجش سطح آنتی باديها (شامل هر دو کلاس IgG و (IgM، به روش حساس ELISA انجام شد.يافته ها: جوانان 7.5 درصد کل سکته های مغزی را تشکيل می دادند. در گروه بيماران، 6 بيمار (%24) و در گروه کنترل تنها 2 نفر (%5) آنتی بادی بالا داشتند (p<0.05). مقايسه ميانگين سطح آنتی بادی ها بين گروه کنترل و گروه بيمار، به جز در مورد آنتی بادی فسفوليپيد از نوع IgG، نتايج معنی داری نشان داد. در 2 بيمار از 6 بيمار (%33.3) با آنتی بادی آنتی بادی فسفوليپيد بالا و در دو بيمار از 19 بيمار (%10.5) بدون آنتی بادی فسفوليپيد بالا، سابقه حداقل يک حادثه ايسکميک مغزی وجود داشت. تفاوت مشاهده شده معنی دار نبود.بحث و نتيجه گيری: نتيجه گرفتيم که شيوع آنتی بادی های آنتی فسفوليپيد در جوانان مبتلا به ايسکمی مغزی بالاست. ممکن است در اين بيماران لوپوس تشخيص داده نشده وجود داشته باشد. سکته مغزی، حمله ايسکميک گذاری مغزی، آنتی بادی های فسفوليپيد، بالغين جوان 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-153&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600612 No طالبی مهناز 37003194753284600613 Yes تبريز، مرکز آموزش درمانی امام خمينی، دفتر گروه اعصاب مجيدی جعفر 37003194753284600614 No آرامی محمدعلی 37003194753284600615 No طالبی اشرف 37003194753284600616 No

fa رژنراسيون عصب سياتيک در لوله پيزوالکتريک: تاثير فاکتور رشد عصب و فاکتور شبه انسولين- 1 عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: محدوديت دسترسی به محل های دهنده مناسب برای پيوند عصب، ضرورت تحقيق جهت يافتن جانشين مناسب برای پيوند عصب را توجيه می کند.مواد و روش ها: اين تحقيق يک مطالعه تجربی است که از 48 سر موش صحرايی نر (200-250 gr) استفاده شد. پس از قطع عصب سياتيک، 1 سانتيمتر از عصب برداشته و شکاف حاصله توسط يکی از 4 روش زير ترميم شد (مجرای پلی وينيليدين فلورايد يا PVDF با فاکتور رشد عصب و فاکتور رشد شبه انسولين 1، اتو گرافت، شم و کنترل). همه حيوانات در روزهای 35, 21, 7 و 60, 49 و 90 بعد از جراحی توسط تست های حسی و شاخص فعاليت عصب سياتيک (SFI) و در روز 90 به وسيله الکتروفيزيولوژی ارزيابی شدند. عصب سياتيک در روز 28 و 96 به وسيله ميکروسکوپ نوری و الکترونی مورد مطالعه قرار گرفت.يافته ها: در روز 90 پس از جراحی، اختلاف معنی داری از لحاظ حسی در گروه های آزمايش مشاهده نشد (p=0.07). ميانگين SFI در روز 56 و در گروه اتو گرافت نسبت به گروه فاکتورهای رشد PVDF+ افزايش دارد (p<0.01). اختلاف ميانگين سرعت هدايت عصب حرکتی در گروه های آزمايش از لحاظ آماری معنی دار نيست (p=0.05). در روز 28 پس از ترميم، بافت عصب تشکيل شده داخل مجرای PVDF به شکل گرد است و تعداد آکسون های ميلين دار در گروه های آزمايش اختلاف معنی داری ندارد (p=0.05). در روز 96 پس از ترميم، ميانگين تعداد آکسون های ميلين دار در گروه فاکتورهای رشد PVDF+ نسبت به گروه اتو گرافت کمتر است (p<0.01).بحث و نتيجه گيری: اين مطالعه پيشنهاد می کند که با توجه به اثرات مثبت فاکتورهای رشد همراه با مجرای PVDF بر روی ترميم عصب، استفاده از مجرای PVDF ممکن است جهت ترميم ضايعات عصب محيطی مفيد باشد. ترميم عصب، عصب سياتيک، فاکتور رشد انسولين 1، پلی وينيليدين فلورايد 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-154&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600617 No فرجاه غلام حسين 37003194753284600618 Yes گروه آناتومی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه جغتايی محمدتقی 37003194753284600619 No

fa تاثير عوامل استرس زا در اقدام به خودکشی عمدی با مواد شيميايی: مروری بر 400 مورد عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: اقدام به خودکشی در سرتاسر جهان با استفاده از داروها و مواد شيميايی ابعاد نگران کننده ای به خود گرفته است. خودکشی با داروها و مواد شيميايی به عنوان شايعترين روش اقدام به خودکشی شناخته شده است. به دليل اهميت مسموميت شيميايی و به منظور تعيين ارتباط عوامل استرس زا در اقدام به خودکشی، در اين مطالعه چهارصد مورد بيمار مسموميت عمدی بررسی شده اند.مواد و روش ها: اين مطالعه مقطعی از طريق مصاحبه بالينی با چهارصد نفر مسموم بستری شده در بيمارستان که به طور عمدی خود را مسموم کرده بودند، انجام شد. تعيين متغيرها بر اساس پرسشنامه معيارهای جايگاه اجتماعی هلمز راهه که مشتمل بر 40 عامل استرس زا بود، صورت گرفت. به منظور تعيين رابطه بين تعداد عوامل استرس زا و تجرد، بی کاری، تعداد فرزندان و همچنين نوع مسموميت، از تست کای دو استفاده شد.يافته ها: از 400 مورد بيمار مورد مطالعه %55.5 مونث و %44.5 مذکر بودند. %52.5 بيماران در محدوده سنی 15-24 سالگی قرار داشتند. %80.8 موارد اقدام به خودکشی در افراد مجرد و بی کار اتفاق افتاده بود. در اين مطالعه شايعترين عوامل استرس زا به ترتيب به فقر اقتصادی و مالی (%64.75)، جلب توجه ديگران (%42.5)، بی کاری (%40)، مشاجره با همسر (%32.5) و اختلاف خانوادگی (%29.5) اختصاص داشت. در مردان شايعترين عوامل استرس زا را فقر اقتصادی و مالی و بعد بی کاری و پس از آن اختلاف خانوادگی تشکيل می داد. جلب توجه ديگران و سپس فقر اقتصادی و مالی شايعترين عوامل استرس زا در زنان و مشاجره با همسر و فقر اقتصادی و مالی شايعترين عوامل استرس زا در جوانان بودند. تعداد عوامل استرس زا با عواملی مانند تجرد، بی کاری، تعداد فرزندان و نوع ماده مسموم کننده به طور معنی دار ارتباط داشت (p>0.001).نتيجه گيری: هر چند توسعه مناسب امکانات پزشکی در بخش های مسمومين ضرورت داشته و بايد مورد توجه قرار بگيرد، ليکن کاهش دادن مشکلات بهداشت روانی مهم است زيرا امکان دارد اين مشکلات زمينه ساز خود کشی عمدی باشند که می توان به موارد زير اشاره نمود: ناکافی بودن سلامت روانی، اعتياد، ناراضی بودن از ازدواج، تحميل مشکلات مالی بر جوانان، ضعف نظارت والدين و راهبری فرهنگی در گروه های در معرض خطر از جمله نوجوانان و جوانان و… حاملگی، عوارض، سن 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-155&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600620 No محبی ايرج 37003194753284600621 Yes اروميه، دانشگاه علوم پزشکی، دانشکده پزشکی، گروه طب کار بوشهری بهزاد 37003194753284600622 No

fa بررسی عوارض حاملگی و زايمان در زنان بالاتر از 35 سال و مقايسه با گروه سنی 20-34 سال عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: حاملگی و زايمان در زنان 35 سال و بالاتر با عوارض بيشتری همراه است. در اين مطالعه شيوع عوارض را در دو گروه سنی 35 سال و بالاتر و کمتر از آن بررسی نموده ايم.مواد و روش کار: مطالعه از نوع توصيفی- تحليلی- مقطعی بود که بر روی 737 زن مراجعه کننده جهت زايمان به بيمارستان کوثر اروميه صورت گرفت (مهر ماه 81 تا اخر اسفند 82) و با نمونه گيری به صورت غيرتصادفی و census، اطلاعات به دست آمده از عوارض حاملگی و زايمان بررسی شد.يافته ها: 370 نفر از مراجعه کنندگان بالاتر از 35 سال و 367 نفر در گروه سنی 20-34 سال قرار داشتند (ميانگين سنی 31.7±7.07 سال). بررسی ها نشان دهنده شيوع بيشتر پره اکلامپسی و سزارين در گروه سنی 35 سال و بالاتر بود (p=0.000). اختلاف بين دو گروه سنی از نظر زايمان پره ترم، پرزانتاسيون معيوب و اپگار غير طبيعی، ناشی از متغير مخدوش کننده پاريتی بود و با حذف اين اثر، اختلاف معنی دار نبود (p>0.05).نتيجه گيری: با توجه به تفاوت شيوع پره اکلامپسی و سزارين در گروه سنی بالاتر از 35 سال، مراقبت های بيشتری در گروه سنی توصيه می شود. در اين مطالعه بر خلاف مطالعات مشابه صورت گرفته، اختلاف معنی داری از نظر بروز ساير عوارض ناشی از حاملگی در بين دو گروه مشاهده نشد. حاملگی، عوارض، سن 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-156&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600623 No نان بخش فريبا 37003194753284600624 Yes گل محمدلو سريه 37003194753284600625 No پورعلی رضا 37003194753284600626 No اژدری اسماعيل 37003194753284600627 No اسماعيل زاده پروين 37003194753284600628 No

fa گزارش يک واريانسيون شريان مدين در يک کاداور ايرانی و ارتباط آن با سندرم کارپال تونل عمومى General پژوهشي Research شريان مدين، در زمان جنينی به عنوان شريان اصلی تغذيه کننده ناحيه ساعد و در بعد از تولد از شريان بين استخوانی مشترک و يا از شريان بين استخوانی قدامی منشا می گيرد. اندازه گيری آن به طور معمولی کوچک بوده و با تغذيه عصب مدين خاتمه می يابد. هدف از مقاله حاضر، گزارش وارياسيون در منشا، مسير و آناستوموزهای شريان مدين در يک کاداور ايرانی است.در تشريح روتين مشاهده شد که شريان مدين طرف راست، درست در بالای مبدا شريان بين استخوانی مشترک از شريان اولناز جدا شده بود و به همراه عصب مدين از زير فلکسور رتيناکولوم از داخل تونل مچی عبور کرده و به کف دست رسيده بود و پس از تکميل قسمت خارجی قوس پالمار سطحی در اولين فضای بين انگشتی (Web) با شريان راديال يک حلقه آناستوموزی لوزی شکل را تشکيل داده بود. لازم به تذکر است که وارياسيون های ذکر شده فوق در شريان مدين به همراه تشکيل آناستوموز لوزی شکل با شريان راديال تاکنون در گزارشات قبلی ذکر نشده است.با توجه مجاورت شريان مدين با عصب مدين بخصوص در ناحيه تونل مچی، ترومبوز شريان مدين می تواند منجر به اعمال فشار به عصب مدين (سندرم تونل مچی) شود که بايستی مورد توجه جراح قرار بگيرد. واريانسيون، شريان مدين، عصب مدين، سندرم تونل مچی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-157&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600629 No کريمی پور مجتبی 37003194753284600630 Yes اروميه، دانشگاه علوم پزشکی اروميه، دانشکده پزشکی، گروه علوم تشريح صبوری احسان 37003194753284600631 No

fa نقش لاکتوباسيلوس اسيدو فيلوس در چسبندگی تريکوموناس واژيناليس جدا شده از افراد دارا و فاقد علايم به سلول های اپتليال واژن عمومى General پژوهشي Research سلول های اپيتليال واژن مهمترين مکان در تماس اوليه انگل تريکوموناس واژيناليس می باشند. در آلودگی انسان، چسبندگی انگل، تهاجم و ابقا از اهميت خاصی بر خوردار است. جهت بررسی تاثير لاکتوباسيلوس اسيدو فيلوس و pH در چسبندگی انگل به سلول های اپيتليال، سوش های جدا شده از 10 بيمار دارای علايم و 10 نفر فاقد علايم کلينيکی استفاده گرديد و سلول های اپيتليال واژن جدا شده از زنان سالم برای انجام آزمايش استفاده شد. چسبندگی انگل به سلول های واژن در حضور باکتری لاکتوباسيلوس، مواد دفعی ترشحی اين باکتری و يا تغيير pH محيط با اضافه کردن اسيد کلريدريک و يا با اضافه کردن لاکتوباسيلوس انجام گرفت. با تهيه گسترش مرطوب بعد از 1 تا 4 ساعت انکوباسيون، تعداد سلول های چسبيده توسط انگل شمارش گرديد. در حضور لاکتوباسيلوس در ساعت اول تعداد سلول های چسبيده توسط انگل افزايش يافت ولی با طولانی شدن زمان انکوباسيون، در ساعت های دوم و سوم، چسبندگی کاهش يافت و در نهايت در ساعت چهارم از انکوباسيون انگل ها از بين رفتند. در حضور مواد دفعی ترشحی باکتری از ساعت اول انکوباسيون تعداد کمتری از سلول ها توسط انگل چسبيده بودند و دوباره با افزايش زمان، اين کاهش ادامه يافت تا جايی که در ساعت چهارم از انکوباسيون هيچ انگل زنده ای مشاهده نشد. تعداد سلول های چسبيده توسط انگل های جدا شده از افراد دارای علايم در مقايسه با سوش های جدا شده از افراد فاقد علايم بيشتر بود و اين اختلاف زمانی که با کنترل مقايسه گرديد، بسيار قابل توجه بود. اين آزمايش همچنين با کاهش pH محيط به 4.5 با استفاده از اسيد و يا باکتری به محيط کشت انجام گرفت. در محيطی که اسيد استفاده شده بود، تعداد بيشتری از سلول ها توسط انگل چسبيده بودند، در مقايسه با محيطی که از باکتری استفاده شده بود که در مقايسه تعداد سلول های چسبيده توسط انگل های جدا شده از افراد با علايم (62%) بيشتر از فاقدين علايم (52%) بود که اين نتايج با کاهش pH محيط با استفاده از باکتری در سوش های جدا شده از افراد با علايم 47% در مقايسه با فاقدين علايم (35%) بود. نتايج نشان دادند گرچه لاکتوباسيلوس در چسبندگی انگل به سلول های اپيتليال واژن در مراحل اوليه آلودگی موثر می باشد ولی با افزايش تعداد باکتری و پايين نگه داشتنpH محيط واژن، می توان در از بين بردن انگل بخصوص در افرادی که مقاوم به دارو می باشند کمک زيادی کرد. تريکومونيازيس، سلول های اپيتليال واژن، لاکتوباسيلوس، چسبندگی، ph 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-158&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600632 No ولدخانی زرين تاج 37003194753284600633 Yes تهران، انستيتو پاستور ايران، بخش انگل شناسی شرما ساروژ 37003194753284600634 No هرجای کوسوم 37003194753284600635 No گوپتا ايندو 37003194753284600636 No مالا نانسی 37003194753284600637 No