fa ميکرو آلبومينوری و ارتباط آن با عوامل خطر ساز بيماری های قلبی – عروقی در افراد به ظاهر سالم عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: در سال های اخير ميکروآلبومينوری به عنوان نشانه ای از وجود عوامل خطر ساز بيماری های قلبی و عروقی مطرح شده است، ولی مکانيسم ارتباط آن با عوامل فوق کاملا روشن نمی باشد. شيوع اين حالت در افراد سالم در جوامع مختلف، کاملا متفاوت بوده و در محدوده %5 تا %55 گزارش شده است. هدف از انجام اين مطالعه بررسی شيوع ميکروآلبومينوری و ارتباط آن با عوامل خطر ساز بيماری های قلبی عروقی در گروهی از افراد ظاهرا سالم می باشد.مواد و روش ها: از بين 360 فرد مراجعه کننده به آزمايشگاه کلينيکی، 280 نفر انتخاب و وارد مطالعه شدند. نسبت آلبومين به کرآتينين در ادرار اول صبح محاسبه و به عنوان شاخصی از سرعت دفع آلبومين در نظر گرفته شد. افراد مورد مطالعه به دو گروه ميکروآلبومينوری و نرمال تقسيم و عوامل خطر ساز بيماری های قلبی عروقی از قبيل فشار خون بالا، چاقی، ليپيدها و ليپوپروتئين ها در آنها مقايسه گرديد. برای مقايسه ليپيدها و ليپوپروتئين ها در دو گروه مورد مطالعه از t-test و برای مقايسه ليپوپروتئين – ا از U-test استفاده شد. برای مقايسه متغييرهای کيفی از آزمون مجذور کای و برای تعيين همبستگی متغيرها با ميکروآلبومينوری از آزمون همبستگی کمک گرفته شد.يافته ها: تعداد 160 نفر ازکل 280 نفر (%57) دچار ميکروآلبومينوری بودند. در افراد ميکروآلبومينوری در مقايسه با گروه شاهد، فشار خون بالا شايع تر (%56.5 در مقابل %17.4 در گروه آلبومينوری طبيعی) و غلظت پلاسمايی تری گليسيريد بالاتر (P=0.01، mg/dl 187±144در مقابل mg/dl 220 ±120) بود. در مورد ساير عوامل خطر ساز از جمله غلظت کلسترول تام، کلسترول موجود در ليپوپروتئين های سبک و سنگين در دو گروه اختلاف معنی داری مشاهده نشد.بحث و نتيجه گيری: در مجموع چنين نتيجه گيری شد که شيوع ميکروآلبومينوری در جامعه مورد مطالعه بالا می باشد. سرعت دفع آلبومين از طريق ادرار با افزايش فشار خون و افزايش غلظت تری گليسيريد در ارتباط بوده ولی به غلظت کلسترول تام و ليپوپروتيين های ناقل کلسترول ارتباطی ندارد. ميکروآلبومينوری، بيماری های قلبی – عروقی، عوامل خطر ساز 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-15&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460059 No جلالی بمان علی 3700319475328460060 Yes يزد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد صدوقی يزد، دانشکده پزشکی، بخش بيوشيمی مظفری خسروی حسن 3700319475328460061 No

fa بررسی اکولوژيک عوامل موثر بر ميزان مرگ و مير کودکان زير يک سال در ايران عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: مرگ و مير کودکان زير يک سال که ناشی از فقر، گرسنگی، عدم آگاهی و اعمال سياست های سلطه جويانه در بسياری از کشورهای جهان است. از طرف ديگر، يکی از بهترين شاخص های ارزيابی سطح سلامت در جوامع می باشد که به عوامل مختلفی بستگی دارد. هدف از اين مقاله بررسی اکولوژيک عوامل موثر بر ميزان مرگ و مير کودکان زير يک سال در سطح استان های کشور می باشد.مواد و روش ها: اطلاعات و داده ها، از طرح های بررسی شاخص های چندگانه زنان و کودکان در سال 1377، گزارش های مرکز آمار ايران از شاخص های جمعيتی در سال 2003، طرح هزينه و درآمد خانور در سال 1381، طرح بررسی سلامت و بيماری در ايران سال 1378 به دست آمده است. متغيير وابسته ميزان مرگ و مير کودکان و متغيرهای مستقل ميزان بی سوادی زنان 15-49 ساله، درصد سزارين، هزينه های معرفی خانوار، درصد شهرنشينی، بعد خانوار، درصد زنان شاغل برحسب 28 استان کشور است. برای تجزيه وتحليل آماری داده ها، از روش آناليز مسيری استفاده گرديد که در آن اثر مستقيم، غير مستقيم و کل متغيرها درمدل ساختاری برآورد شد.يافته ها: بر اساس ضرايب استاندارد شده، ميزان بی سوادی زنان 49-15 ساله به عنوان مهمترين عامل، به ميزان 0.816 واحد موجب افزايش مرگ و مير کودکان می گردد که بخشی از اين اثر به طور غير مستقيم و به ميزان 0.347 از طريق شهرنشينی و درصد سزارين اعمال می شود. شاخص هزينه های مصرفی خانوار اثر کاهنده مستقيم به ميزان -0.353 و درصد سزارين نيز همين اثر را به ميزان -0.236 بر روی ميزان مرگ و ميرکودکان دارد درصد شهرنشينی تاثير چندانی نشان نمی دهد.بحث و نتيجه گيری: بی سوادی زنان از عوامل مهم است که کاهش ميزان آن منجر به تغيير در نگرش زنان در استفاده بهينه از درآمد خانوار و هزينه کردن آن در مواد مصرفی خانوار می گردد و موجب افزايش کيفيت تغذيه مادران می شود. همچنين می تواند فرهنگ خانواده را در استفاده از خدمات بهداشتی با کيفيت بالا و خدمات شهری افزايش دهد که تعامل عوامل فوق منجر به کاهش ميزان مرگ و مير کودکان می گردد. ميزان مرگ و مير، کودکان، آناليز مسيری، مطالعه اکولوژيکی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-16&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460062 No خلخالی حميدرضا 3700319475328460063 Yes اروميه، جاده نازلو، دانشکده بهداشت، گروه بهداشت حرفه ای، دانشگاه علوم پزشکی اروميه حاجی زاده ابراهيم 3700319475328460064 No غلام نيا رضا 3700319475328460065 No فريدونی جاويد 3700319475328460066 No نورايی سيدمهدی 3700319475328460067 No زمانی قاسم 3700319475328460068 No

fa تاثير تزريق پيش از تولد عصاره الکلی گياه بنگ دانه (Hyoscyamus niger) بر فعاليت های حرکتی و تعادلی موش نژاد Balb/C عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: تکوين سيستم عصبی در دوران جنينی با حضور عوامل خارجی از جمله عصاره های گياهی بسيار حساس است. گياه بنگ دانه که در طب سنتی برای درمان بيماری های مختلف از جمله بيماری های عصبی استفاده می گردد حاوی الکالوييدهای آنتی- کولينرژيک (آتروپين و هيوسين) می باشد. هدف اصلی از اين مطاله، تعيين تاثيرات تجويز پيش از تولد عصاره الکلی برگ اين گياه بر فعاليت های تعادلی و حرکتی موش های متولد شده است.مواد و روش: در اين بررسی در روزهای 8-6 جنينی (مرحله تکوين سيستم عصبی) عصاره اناتولی برگ گياه بنگ دانه به صورت درون صفاقی به شش موش نژاد Balb/Cتزريق شد. يک ماه بعد از تولد با استفاده از دستگاه های روتارود و فعاليت سنج حرکتی به ترتيب ميزان زمان حفظ تعادل و فعاليت های حرکتی موش ها مورد سنجش قرار گرفته شد.يافته ها: نتايج نشان داد که در موش های تيمار شده مدت زمان حفظ تعادل، حرکات کليشه ای، حرکات چرخشی و همچنين مسافت طی شده کاهش ولی مدت زمان استراحت افزايش يافته است.بحث و نتيجه گيری: احتمالا عصاره اين گياه اثرات پايداری به واسطه حضور عوامل آنتی کولينرژيک خود بر سيستم های حرکتی تعادلی برجای گذاشته است. به رغم اينکه اين گياه در درمان برخی بيماری ها کاربرد دارد پيشنهاد می گردد که مصرف اين گياه در دوران بارداری با احتياط انجام گيرد. تکوين سيستم عصبی، بنگ دانه، سيستم کولينرژيک، فعاليت های حرکتی و تعادلی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-17&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460069 No محمودی مينو 3700319475328460070 Yes همدان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، آزمايشگاه بيولوژي؛ گروه زيست شناسی واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران پريور کاظم 3700319475328460071 No حائری روحانی علی 3700319475328460072 No روستاييان عبدالحسين 3700319475328460073 No

fa ارتباط ميکروآلبومينوری با وسعت ضايعات آترواسکلروزکرونری عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: تست ميکروآلبومينوری يک وسيله تشخيصی برای غربال بيماران در معرض خطر ابتلا به نفروپاتی می باشد. از طرفی در بيماران با ميکروآلبومينوری احتمال وقوع حوادث قلبی – عروقی و مرگ زودرس بيشتر است. در اين مطالعه، ارزش ميکروآلبومينوری به عنوان يک معيار خطر پيشرفت اختلالات قلبی – عروقی از طريق بررسی ارتباط آن با وسعت ضايعات کرونری مورد ارزيابی قرار گرفته است.مواد و روش: جمعيت مورد مطالعه 228 بيمار مبتلا به ضايعات کرونری هستند که بيماری آنها با روش آنژيوگرافی تاييد شده است. ميانگين سنی آنها 60 سال و همگی در بيمارستان شهيد مدنی تبريز بستری بودند. يک گروه کنترل (به تعداد 114نفر) افراد به ظاهر سالم، که از نظر سن و جنس با بيماران برابر سازی شده بودند، نيز در نظر گرفته شد. مقادير قند خون ناشتا، کراتينين سرم، قند خون دو ساعت بعد از غذا در نمونه وريدی به روش استاندارد اندازه گيری شد. در نمونه ادرار اتفاقی کراتينين به روش ژافه و ميکروآلبومينوری به روش ايمنوتوربيدومتری در دستگاه اتوآناليزر اندازه گيری گرديد. نتايج به وسيله تست های آماری آناليز واريانس يکطرفه، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: در نتايج به دست آمده نسبت آلبومين بر کراتينين ادراری در بيماران، نسبت به گروه کنترل به طور قابل توجهی بالاتر بود (CI=%95 ,P>0.05). ارتباط مستقيمی بين ميکروآلبومينوری و وسعت ضايعات آترواسلکروز ملاحظه گرديد. (CI=%95 ,P=0.009) افزايش نسبت آلبومين بر کراتينين ادراری به طور قابل توجهی با ديابت ارتباط داشت (P=0.00) اما ارتباط معنی داری بين نسبت آلبومين بر کراتينين ادراری و ساير فاکتورها مشاهده نشد. (P>0.05).بحث و نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه نشان می دهد که بين وسعت ضايعات آترواسکلروز و ميکروآلبومينوری ارتباط مستقيم وجود دارد. ارتباط بين ديابت و ميکروآلبومينوری نيز معنی دار بود. اين حقيقت ممکن است به افزايش خطر بيماری های قلبی – عروقی در بيماران ديابتی مربوط باشد. ارتباط بين فشار خون و ميکروآلبومينوری نيز قبلا نشان داده شده است. لذا اگر چه عوامل خطری مثل هيپرتانسيون و ديابت به عنوان علل بيماری های قلبی – عروقی شناخته شده اند ولی ممکن است ميکروآلبومينوری نيز يک شاخص کمک کننده برای بروز حوادث قلبی – عروقی باشد. ميکروآلبومينوری، آترواسکلروز کرونری 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-18&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460074 No پرويزی رضايت 3700319475328460075 Yes تبريز، بيمارستان شهيد مدنی، گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی تبريز رهبانی محمد 3700319475328460076 No حسن زاده سلماسی سوسن 3700319475328460077 No صفاييان عبدالرسول 3700319475328460078 No صفوی سيده مليحه 3700319475328460079 No

fa مطالعه اثر درمانی کليندامايسين موضعی و مقايسه آن با تتراسايکلين خوراکی در درمان جوش جوانی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: جوش جوانی يا آکنه ولگاريس از شايع ترين بيماری های التهابی پوستی واحدهای پيلو سباسه است که با تشکيل کومدون، پاپول های اريتماتو و پوسچول پديدار می شود. علت بيماری ناشناخته می باشد. شيوع آن در بزرگسالان 30 تا 60 درصد و پيک سنی آن برای دختران 14-17 سالگی و برای پسران 16-19 سالگی است. از اين ميان، 15 درصد جوش های شديد و 85 درصد به صورت فيزيولوژيک می باشند معمولا تا نيمه دهه سوم زندگی ادامه دارند و به تدريج بر طرف می شوند. آنتی بيوتيک های سيستميک به خصوص تتراسيکيلين سالهاست به عنوان درمان انتخابی در درمان آکنه ولگاريس به کار می روند. با توجه به اينکه مصرف طولانی مدت اين داروها اغلب همراه با عوارض گوارشی است به نظر می رسد که با جايگزينی آنها با داروهای موضعی بتوان از عوارض آنها کاست.مواد و روش: مطالعه بر روی 100 نفر از دانش آموزان داوطلب در شهر اروميه انجام گرفت که به روش انتخاب تصادفی به دو گروه 50 نفری تقسيم شدند گروه اول تحت درمان با تتراسيکلين خوراکی با دوز يک گرم در روز و گروه دوم تحت درمان با کليندامايسين %1 موضعی دو بار در روز به مدت 16 هفته قرار گرفتند.يافته ها: نتايج نشان ميدهد که کاربر تتراسايکيلن خوراکی و کليندامايسين در جمعيت مورد مطالعه تفاوت معنی داری از نظر تعداد کومدون باز و بسته پاپول و پوسچول ندارد. (t=1.2, P=0.6) هم چنين بيشترين تاثير درمان با تتراسايکلين، در هفته ششم و با کليندامايسين، در هفته چهارم حاصل شد (r=0.71, P=0.03).بحث و نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين مطالعه و انجام مطالعات وسيع تر در آينده در صورت حصول به نتايج مشابه می توان در درمان جوش جوانی، داروی کليندامايسين %1 موضعی را جايگزين درمان سيستميک با تتراسايکلين نمود که اين امر موجب جلوگيری از عوارض مصرف دراز مدت تتراسيکلين که عمدتا گوارشی بوده و برای بيماران مشکل آفرين می باشد، می گردد. در ضمن به دليل مصرف داروهای موضعی، قابليت پذيرش بيماران نيز در اين خصوص بيشتر می باشد. تتراسيکلين، کليندامايسين، جوش جوانی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-19&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460080 No علی زادگان محمدحسين 3700319475328460081 Yes اروميه، بيمارستان طالقانی، بخش پوست، دانشگاه علوم پزشکی اروميه علی زادگان مهتاج 3700319475328460082 No

fa بررسی تغييرات حافظه قبل و بعد از انجام الکتروشوک عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: با وجود 50 سال اختلاف نظر و سليقه، الکتروشوک هم چنان جای اصلی خود را در درمان بيماريهای روانی شديد و غيرقابل کنترل حفظ کرده است. در 20 سال گذشته پس از بحث و جدال ها و حتی مبارزات متعصبانه، با تحقيقات دقيق علمی که در مراکز علمی دنيا صورت گرفت بالاخره اين روش درمانی موثر، مورد قبول همگان «روشن بين» قرار گرفت، با پيشرفت تکنولوژی و انجام بيهوشی و متدهای کاربردی جديد جای خود را به عنوان يکی از موثرترين، مطمئن ترين و بی خطر ترين روش های درمانی در روانپزشکی مدرن باز و به خوبی حفظ کرده است. در ايران اين روش درمان نخستين بار در سال 1314 به کار گرفته شد و امروزه نيز جای خود را در درمان های روزمره روانپزشکی بازکرده است.مطالعات گذشته نشان دهنده اين است که الکتروشوک سبب ضايعه ارگانيک مغزی به خصوص کاهش حافظه يا ناتوانی مغزی می شود. هدف از اين مطالعه بررسی تغييرات حافظه قبل و بعداز انجام الکتروشوک است تا معلوم گردد که آيا اين کار باعث کاهش حافظه می گردد يا خير ؟مواد و روش: اين مطالعه به صورت توصيفی و آينده نگر بر روی يکصد بيمار مراجعه کننده به بيمارستان رازی تبريز انجام شده است. افراد مورد مطالعه نخست با اقدامات تشخيصی اوليه با استفاده از تست ضريب حافظه بررسی و سپس تحت درمان با الکتروشوک واقع شدند. اين افراد از نظر ضريب حافظه مورد ارزيابی قرار گرفته و بعد از يک ماه ارزيابی مجدد تکرار گرديد. نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS 11 مورد تجزيه تحليل قرار گرفته است.يافته ها: بيماران اسکيزوفرنی و ساير اختلالات سايکوتيک و افسردگی اساسی و اختلالات دوقطبی به ترتيب با 48 درصد، 34 درصد و 14 درصد گروه های بيماری را تشکيل می دادند. کاهش ضريب حافظه در بيماران اسکيزوفرنی بلافاصله بعد از الکتروشوک 4.12 درصد و در بيماران با افسردگی اساسی و اختلالات دو قطبی کاهش ضريب حافظه به ترتيب 5.5 و 6.5 درصد بود. نتايج مشابهی با مقاديری بهبود بعد از يک ماه مشاهده گرديد. بين فاکتورهای فردی و اجتماعی مانند جنس و ميزان تحصيلات دفعات سابقه درمان با الکتروشوک ارتباطی با عوارض الکتروشوم به دست نيامد.بحث و نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه در تاييد نتايج ساير مطالعات نشان دهنده آن است که کاهش حافظه در بيماران تحت درمان با تشنج برقی عارضه ای موقت و گذرا می باشد. اما به منظور دستيابی به نتايج درمان بهتر با عارضه کمتر انجام معاينات بالينی اوليه و شناخت بيماری های زمينه ای به ويژه در زمينه اختلالات مغزی و قلبی می تواند از عوارض مربوط به کاهد. درمان با الکتروشوک، اسکيزوفرنی، افسردگی اساسی، اختلالات دوقطبی، کاهش حافظه 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-20&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460083 No وفايی باقر 3700319475328460084 Yes تبريز، گروه روان پزشکی، بيمارستان روانپزشکی رازی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز قديمی بهنام 3700319475328460085 Yes تبريز، گروه روان پزشکی، بيمارستان روانپزشکی رازی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز

fa تکرار پذيری نتايج داپلرترانس کرانيال در اندازه گيری سرعت جريان خون شرايين اصلی مغز عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: روش داپلر ترانس کرانيال روشی است که به اندازه گيری سرعت جريان خون مغز در عروق اصلی مغز با استفاده از سونوگرافی و اصل دالپر می پردازد. با توجه به نقش تجربه در روش های سونوگرافيک از جمله مطالعه داپلر ترانس کرانيال و راه اندازی آن در دو مرکز پزشکی رازی و امام دانشگاه علوم پزشکی تبريز از سال 1379 گروه تحقيق بر آن شد تا ميزان تکرارپذيری اندازه گيری ها را بررسی نمايد.مواد و روش: در اين بررسی 20 بيمار بستری در بخش اعصاب مرکز پزشکی رازی تبريز انتخاب شدند. نخست توسط معاينه گر اول سرعت جريان خون متوسط در 11 شريان اصلی مغز شامل شرايين مغزی ميانی، مغزی قدامی، مغزی خلقی، سيفون کاروتيد و ورتبرال در دو طرف راست و چپ و شريان بازيلر ثبت شد. سپس معاينه کننده ديگر به فاصله 0-3 روز همان بيماران را دوباره با همان دستگاه مورد بررسی قرار داده و نتايج را ثبت نمود. در نهايت مقادير به دست آمده با هم مقايسه و با روش آماری تکرار، اندازه گيری آناليز گرديد.يافته ها: اختلاف اندازه گيری سرعت جريان خون متوسط در تمام شرايين مذکور از نظر آماری معنی دار نبوده و ميزان آلفای کورنباخ 0.81670 بدست آمد که تکرار پذيری بسيار بالايی را نشان می دهد، که در مقايسه با مطالعات متعدد منتشره همسانی مناسبی دارد.بحث و نتيجه گيری: با توجه به تحقيق حاضر روش داپلر ترانس کرانيال می تواند توسط افراد با تجربه و با اختلاف اندازه گيری غير قابل ملاحظه مورد استفاده قرار گيرد. داپلر، سرعت جريان خون، تکرار پذيری 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-21&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460086 No فرهودی مهدی 3700319475328460087 Yes تبريز، مرکز پزشکی امام خمينی، گروه اعصاب، گروه نورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز، کد پستی 47343-5159 نيکان فر مسعود 3700319475328460088 No صفاييان عبدالرسول 3700319475328460089 No

fa اندازه گيری قطر مجرای مشترک صفراوی در بالغين سالم با سونوگرافی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: بيماری های جهاز صفراوی از شايع ترين بيماری ها است که از نشانه های اصلی آنها ايجاد تغيير در قطر مجاری صفراوی است. برای تفسير درست اين نشانه دانستن ميانگين و محدوده طبيعی قطر ضرورت دارد. هدف اصلی از اين بررسی بدست آوردن ميانگين و محدوده طبيعی قطر مجرای مشترک صفراوی در افراد بالغ با سونوگرافی است. اهداف فرعی بررسی شامل: همبستگی بين متغير قطر مجرا و متغيرهای قد، وزن و سن افراد و بررسی وجود اختلاف معنی دار بين ميانگين بدست آمده با ميانگين تحقيقات قبلی و همچنين گروه زن و مرد می باشد.مواد و روش: در اين مطالعه آينده نگر از 106 بيمار 18-60 ساله مراجعه کننده به بخش سونوگرافی بيمارستان امام خمينی تبريز جهت ناراحتی غير مرتبط با جهاز کبدی- صفراوی، قطر مجرای مشترک با سونوگرافی اندازه گيری شد.يافته ها: در اين بررسی ميانگين قطر مجرای مشترک صفراوی با محدوده اطمينان %95 برابر 2.26 ±3.82 ميلی متر بدست آمد. بين ميانگين بدست آمده و ميانگين مندرج در اکثر منابع (4 ميلی متر) و بين ميانگين گروه زن و مرد اختلاف معنی داری مشاهده نشد (P<0.05). بين متغير قطر مجرا و متغيرهای وزن و سن همبستگی مثبت وجود دارد.بحث و نتيجه گيری: می توان در کارهای سونوگرافی بالينی جهت تفکيک موارد طبيعی از غير طبيعی به اين ارقام مراجعه کرد. اين بررسی از نوع مشاهده ای است و نمی تواند رابطه علت معلولی را نشان دهد. قطر ميانگين مجرای مشترک صفراوی، سونوگرافی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-22&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460090 No حامدبرقی غلام علی 3700319475328460091 Yes گروه راديولوژی، راديوتراپی و پزشکی هسته ای، بخش راديولوژی مرکز آموزشی درمانی امام خمينی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز آژغ شهريار 3700319475328460092 No

fa بررسی رابطه بين سطح آندروژن ها و پروژسترون سرم با پره اکلامپسی در سه ماهه سوم بارداری در زنان نولی پار عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: پيدايش مشکلات حاملگی در پی اختلال فشار خون از مشکلات شايع می باشد با توجه به اينکه پاتوژنز اين بيماری تا کنون به طور دقيق مشخص نشده است ولی شواهدی در مورد نقش هورمون های جنسی در روند اين بيماری موجود می باشد. جهت بررسی نقش پروژسترون، تستوسترون توتال، تستوسترون آزاد و دهيدرواپی اندروسترون سولفات سرم در بيماری پره اکلامپسی، اين مطالعه انجام شده است.مواد و روش: در اين بررسی 19 زن باردار اول زای مبتلا به پره اکلامپسی از ميان مراجعه کنندگان به بيمارستان کوثر اروميه با 17 زن باردار سالم مشابه که از نظر سن مادر، سن بارداری و نمايه توده بدنی با هم شبيه بودند انتخاب شدند. بيماران دو گروه از نظر چهار هورمون پيشگفت مورد مقايسه قرار گرفتند. جهت آزمون معنی داری دو گروه از آزمون t مستقل استفاده شد و P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.يافته ها: بين دو گروه از نظر سطح سرمی تستوتسترون توتال و دهيدرواپی اندروسترون سولفات اختلافی مشاهده نگرديد، اما در گروه پره – اکلامپسی سطح سرمی تستوتسترون آزاد و پروژسترون نسبت به گروه باردار سالم کاهش معنی دار را نشان داد (P<0.05).بحث و نتيجه گيری: پروتيين گيرنده هورمون های جنسی در پره اکلامپسی افزايش می يابد و موجب کاهش تستوسترون آزاد سرم می شود. پروژسترون از راه های مختلف می تواند سبب شل شدن عضله صاف جدار عروق خونی و در نتيجه کاهش فشار خون شود. بنابراين کاهش پروژسترون در پره اکلامپسی می تواند دليل نقش اين هورمون در بيماری پره اکلامپسی باشد. البته برای اثبات اين موضوع مطالعات تکميلی زيادی مورد نياز می باشد. پره اکلامپسی، بارداری، آندروژن ها، پروژسترون 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-23&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460093 No گل محمدلو سريه 3700319475328460094 Yes اروميه، گروه زنان و زايمان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه، بيمارستان کوثر سالاری شاکر 3700319475328460095 No نان بخش فريبا 3700319475328460096 No اسکندری مهدی 3700319475328460097 No دبيری آتوسا 3700319475328460098 No

fa کارديو ميوپاتی تحديدی، آميلوييدوزيس عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: کارديوميوپاتی تحديدی در زمينه آميلوييدوزيس اوليه (AL) بيماری نادری است که حداقل در زمان حيات بيمار کمتر تشخيص داده می شود. پيش آگهی بيماری بسيار بد بوده و سير قهقرانی دارد. درمان های متعارف اکثرا کار ساز نيست. نگارنده طی هفت سال کار مداوم بالينی تنها دو مورد کارديوميوپاتی تحديدی ثابت شده در دو مرد جوان مشاهده کرده است که تنها در همين مورد بحث، وجود آميلوييدروزيس اوليه به عنوان عامل بيماری مورد تاييد قرار گرفت.شرح حال: بيمار مرد 31 ساله ای بود که با شکايت احساس پری در ناحيه فوقانی و راست شکم و تنگی نفس از 9 ماه قبل از فوت جهت معاينه مراجعه نموده بود. تمامی اقدامات تشخيصی غير تهاجمی و تهاجمی قلبی وجود کارديوميوپاتی تحديدی را مطرح می نمود. بيوپسی کبد و مغز استخوان رسوب فيبريل های آميلوييدی را تاييد کردند. در نهايت بيمار با تابلوی نارسايی قلبی و کبدی فوت نمود.بحث و نتيجه گيری: گزارش های موردی بيماری کارديوميوپاتی تحديدی، در زمينه آميلوييدوزيس اوليه، از کشورهای مختلف به ثبت رسيده که هر کدام خصوصيت منحصر به فرد خود را دارا می باشند.با توجه به اينکه اين بيماری تقريبا علاج ناپذير و عوامل مساعد کننده برای گرفتاری آن، ناشناخته است. ولی در بيمار مورد بحث يک خصوصيت بارز وجود داشت و آن سابقه طولانی مدت مصرف آمپول های ناندرولون و داروهای پروتيينه حاوی اسيدهای آمينه با مارک های تجاری خارجی در رابطه با ورزش بدن سازی به جهت رشد عضلانی بود که خود جای تامل دارد و می توان با جمع آوری اطلاعات مشابه از ساير مراکز احتمالا به يک نتيجه ويژه دست يافت. کارديو ميوپاتی تحديدی، آميلوييدوزيس 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=fa 3700319475328460099 No خادم وطن کمال 37003194753284600100 Yes اروميه، گروه قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اروميه