fa شيوع افزايش حجم لثه و ريسک فاکتورهای آن در بيماران پيوند کليه دريافت کننده داروهای ايمونوساپرسيو THE PREVALENCE OF GINGIVAL ENLARGMENT AND ITS RISK FACTORS IN IMMUNOSUPPRESIVE DRUGS RECEIVING RENAL TRANSPLANT PATIENTS پزشکي science پژوهشي Research مقدمه: افزايش حجم لثه يکی از عوارض جانبی سيکلوسپورين ميباشد، که با توجه به تاثيری که بر زيبايی و عملکرد دستگاه جونده بيمار ميگذارد، ميتواند به شدت بر فعاليتهای وی موثر باشد. هدف از اين مطالعه تعيين شيوع، شدت و نيز ريسک فاکتورهای موثر بر افزايش حجم لثه در بيماران پيوندی مصرف کننده داروی سيکلوسپورين ميباشد. مواد و روش کار: از مجموع 1320 بيمار پيوند کليوی بيمارستان امام خمينی اروميه 200 بيمار که به مدت حداقل 12 ماه داروی سيکلوسپورين مصرف ميکردند، برای مطالعه انتخاب شدند. در اين بيماران متغيرهای سن، جنس، دوز مصرف سيکلوسپورين و داروهای ضد فشار خون، غلظت سرمی سيکلوسپورين و مدت زمان مصرف آن و همچنين گستردگی افزايش حجم لثه در هر يک از نواحی دهان و شدت افزايش حجم بر اساس ايندکس McGaw ، شاخص پلاک دندانی و شاخص لثه ای و جرم دندانی مورد بررسی قرار گرفت. دادهها پس از جمع آوری به وسيله روشهای آماری توصيفی، تست کای مربع و تست ( One Way ANOVA ) و آزمون Tukey و آزمون همبستگی پيرسون آناليز شد. يافتهها: 35 درصد از مصرف کنندگان دارو علايم افزايش حجم لثه را نشان ميدادند که بيشتر در نواحی قدامی پايين و بالا مشهود بود. غلظت سرمی سيکلوسپورين و مقدار پلاک دندانی به ترتيب بيشترين ارتباط را با افزايش حجم لثه داشتند (P<0.05) ، و ساير عوامل مثل جنس، دوز داروهای سيکلوسپورين يا ضد فشارخون و مدت زمان مصرف دارو ارتباط آماری معنی داری با افزايش حجم لثه نداشتند. نتيجه گيری: در اين مطالعه، شيوع افزايش حجم لثه در مصرف کنندگان سيکلوسپورين کمی بيشتر از متوسط موارد گزارش شده قبلی ميباشد. همچنين تغيير داروی مصرفی و يا در صورت امکان قطع آن و نيز توجه به بهداشت دهان ميتواند باعث کاهش قابل ملاحظه آن گردد. Background & Aims: Gingival enlargement is a known side effect and one of the most cumbersome complications of Cyclosporine A (CsA). It affects patient's life style due to the effects of this immunosuppressor on esthetics and function of masticatory tract. Since there was not enough available data in this regard in <country-region w:st="on"><place w:st="on">Iran</place></country-region>, this study was conducted to determine the prevalence and risk factors of CsA-induced gingival enlargement. Materials & Methods:�A total of 200 patients (mean age 39.7±13.2) who met the inclusion criteria of the study were selected from 1320 renal transplanted patients of <place w:st="on"><placename w:st="on">Imam Khomeyni General</placename> <placetype w:st="on">Hospital</placetype></place>. All subjects were dentate and took CsA for at least 12 months prior to the study. Factors such as age, gender, CsA dose, plasma concentration duration of CsA, plaque, and gingival indices were evaluated to gingival enlargement.Results:�Thirty-five percent of the subjects showed various degrees of gingival enlargement. Multiple regression analysis revealed an independent association between gingival enlargement and either plasmatic concentration of CsA or plaque index (p<0.05). The other variables failed to show a significant relationship to gingival enlargement.Conclusion:�The prevalence of CsA induced gingival enlargement is slightly greater than the mean prevalence. Changing the drug and oral hygiene reinforcement may lower the prevalence or the intensity. افزايش حجم لثه، سيکلوسپورين، پيوند کليه Renal transplant, Gingival enlargement, Cyclosporine A 1 7 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-235&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600857 No علی غفاری مقدم ghaf_ali@yahoo.com 37003194753284600970 Yes آدرس مکاتبه: بيمارستان امام خمينی - بخش نفرولوژی - تلفن همراه 09141452477 رضا پورعباس 37003194753284600971 No جمس انويه تکيه 37003194753284600972 No

fa بررسی شيوع و پيامدهای همسرآزاری در زنان باردار مراجعه کننده به بخش زايمان بيمارستان‌های شهر سنندج در سال 1385 STUDY OF THE INCIDENCE AND OUTCOMES OF DOMESTIC VIOLENCE AMONG PREGNANT WOMEN REFERRING TO CHILDBIRTH UNIT OF SANANDAJ HOSPITALS پزشکي science پژوهشي Research زمينه و هدف:�همسرآزاری يکی از مشکلات فرهنگی و بهداشتی جامعه است که شيوع آن در جوامع مختلف, متفاوت ميباشد که به دو صورت مستقيم و غير مستقيم بر پيامدهای بارداری اثر گذار است. با توجه به عدم وجود اطلاعات کافی درخصوص اين مشکل در منطقه بالاخص در مورد زنان باردار, هدف از اين تحقيق, تعيين شيوع و پيامدهای همراه با همسر آزاری در زنان باردار مراجعه کننده به بخش زايمان بيمارستانهای شهر سنندج است.مواد و روش کار:�اين مطالعه به صورت مقطعی انجام شد. جهت انجام پژوهش تعداد 840 نفر از زنان بارداری که جهت ختم بارداری به دليل زايمان يا سقط در بيمارستانهای شهر سنندج بستری شده بودند, به صورت تصادفی سيستماتيک به عنوان نمونههای پژوهش انتخاب شدند. جمع آوری دادهها با استفاده از مصاحبه ساختاری و پروندههای زايمانی صورت گرفت. پيامدهای بارداری شامل مرده زايی، زايمان زود رس، سقط، PROM و ميانگين وزن زمان تولد بود. جهت تجزيه و تحليل دادهها از آمار توصيفی و استنباطی استفاده شد.يافتهها: نتايج پژوهش نشان دادکه 5/60% از واحدهای مورد پژوهش در دوران بارداری تحت همسرآزاری قرار گرفته اند و شامل همسرآزاری جسمی 5/8% همسرآزاری احساسی 57%, همسرآزاری جنسی 8/18% بود. همچنين آسيبهای شديد ناشی از همسرآزاری در بعد جسمی برابر 4/3%, در بعد احساسی برابر 8/9% و در بعد جنسی برابر 2/0% بود. زنانی که تحت خشونت قرار گرفته بودند, بيشتر دارای سن ازدواج زير 18 سال (028/(p<، گذشت بيشتر از 20 سال از زمان ازدواج (048/0(p<, بيسواد (048/(p<, خانه دار (03/0(p<, دارای همسران بيکار (025/0(p< و دارای بيشتر از 4 فرزند (002/0 (p<بودند. بر اساس نتايج مطالعه از بين کليه پيامدهای بارداری، همسرآزاری با�PROM (05/0P<) و ميانگين وزن زمان تولد (007/0P<) ارتباط معنی دار داشت.نتيجه گيری<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 13pt FONT-FAMILY: "B Yagut" mso-fareast-font-family: Batang mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: KO mso-bidi-language: FA mso-ascii-font-family: 'Times New Roman' mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">: با توجه به پيامدهای نامناسب همسرآزاری در بارداری بايد با غربالگری روتين خشونت همسرآزاری در دوران بارداری و انجام اقدامات آموزشی جهت تغيير رفتارهای مردان, توانمندسازی زنان و اصلاح ساختارهای ناسالم فرهنگی گامی در جهت ارتقاء سطح سلامت جامعه برداشت. Background & Aims:�Domestic violence is a cultural and hygienic socioal problem. It has different prevalences in various societies that trace on gestation's outcome through direct and indirect form. Regarding the lack of sufficient data in this field specially in pregnant women, this study was performed to investigate and determine the prevalence and outcome of domestic violence in pregnant women referring to delivery rooms of Sanandaj hospitals.Materials & Method:�This cross-sectional study was carried out on 840 pregnant women hospitalized to terminate pregnancy (labor or abortion). The sampls were selected by systematic random sampling. The data were collected by constructional interviews and labors documents. Pregnancy outcomes included LBW, PROM, abortion, preterm labore, and still birth and brith, weight average. The results were analysed by descriptive and analytical tests.Results: The study findings showed that 60.5 of research cases had domestic violence during pregnancy incidance of physical domestic violence was 8.5% sensational domestic violence was 57% and sexual domestic violence was 18.8%. Also severe damages due to physical domestic violence was 3.4% for sensational domestic violence was 9.8%, and about sexual violence was 2%. Compared with dosent reporting domestic violence, These women were more likely to have marriage age under 18 years (p<0.028), laps more than 20 years from marriage (p<0.048), housewife (p<0.03), illiterate (p<0.048), unemployed hasbands (p<0.0 25), more than 4 childern (p<0.002). According to the study results of pregnancy outcomes, there were a significant association between domestic violence, PROM (p<0.0 5), and brith weight average (p<0.007).Conclusion: According to the unsuitable outcomes of domestic violence during pregnancy, domestic violence in pregnancy should be screened regularly and men should be convinced to change their violent conduct. Empowerment of women and reforming the defective cultural structure of the society are possible solutions to health promotion. همسرآزاری, عوامل خطر, زنان باردار, پيامد Domestic violence, Risk factor, Pregnanat women, Outcome 8 14 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-236&slc_lang=fa&sid=fa فرنگيس خسروی f 45khosravy@yahoo.com 37003194753284600973 Yes سنندج, خيابان پاسدران, دانشگاه علوم پزشکی سنندج, دانشکده پرستاری و مامايی شماره تلفن 6660052-0871 و 09188733349 ليلا هاشمی نسب 37003194753284600974 No محمد عبدالهی 37003194753284600975 No

fa آيا جراحی سندرم تونل کارپ در قدرت دست تاثير می‌گذارد؟ DOES CARPAL TUNNEL SURGERY AFFECT THE POWER OF THE HAND? پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: جراحی سندرم تونل کارپ شايعترين عمل جراحی دست ميباشد و طی جراحی ليگامان عرضی مچ دست قطع ميشود. اين ليگامان نقش مهمی در قدرت دست دارد. ارزيابی ابژکتيو قدرت دست نوعی قضاوت در توانايی بازگشت مجدد به سطح فعاليت قبلی بيمار ميباشد. هدف اين مطالعه تاثير عمل جراحی سندرم تونل کارپ در قدرت دست بيماران ميباشد.مواد و روش کار: طی مطالعه آينده نگر بيمارانی که با علايم سابژکتيو، ابژکتيو و مطالعه الکتروفيزيولوژی مبتلا به سندرم تونل کارپ ايديوپاتيک بودند و مورد عمل جراحی قرار گرفتند. قبل و 6 ماه پس ازعمل مورد ارزيابی قدرت دست (Power & Pinch grip ) قرار گرفتند. از آزمون Paired t test با سطح اطمينان (P < 0.05) جهت مقايسه ميانگين مقادير پارامترها استفاده شد.يافتهها: از 103 بيمار که به علت سندرم تونل کارپ مورد عمل جراحی قرار گرفتند، 66 بيمار با متوسط سن 98/48 سال و متوسط زمان علايم بالينی 3/4 سال وارد مطالعه شدند. قدرت گريپ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتيب 09/16±21/52 و 98/13±11/48 پوند بود. قدرت پينچ قبل و 6 ماه بعد از عمل به ترتيب 34/4±16/14 و 30/3±24/15 پوند بود. تفاوت معنی دار آماری بين ميانگين مقادير پارامترهای قبل و 6 ماه بعد از عمل وجود نداشت.بحث و نتيجه گيری: عمل جراحی سندرم تونل کارپ و قطع ليگامان عرضی مچ دست تاثير منفی در قدرت دست نداشته و بيماران تا 6 ماه پس از عمل قابليت بازگشت به سطح قبلی فعاليت خود را دارند. Background & Aims: Carpal tunnel surgery is mostly performed in the field of hand surgery. During the procedure the transverse carpal ligament is cut. This ligament has an important role in the strength of the hand. Objective evaluation of the hand strength can be used as a judgment of patient’s ability to return to the previous level of their hand function. The purpose of this study was to evaluate the effect of carpal tunnel surgery in the strength of the hand.Materials & Methods: In a prospective study, patients who had idiopathic carpal tunnel syndrome, were diagnosed by subjective, objective and electrophysiological findings and underwent carpal tunnel surgery. Their hand strengths were evaluated by power and pinch grip before and 6 months after carpal tunnel surgery. Paired T-test was used for statistical analysis. P-values less than 0.05 indicated statistically significant effects.Results: From an initial group of 103, 66 patients with the mean age of 48.98 and mean duration of symptoms almost 4.3 years were included in the study. The mean of the power grip strengths were 52.21 ±16.09 and 48.11 ± 13.98 before and 6 months after the surgery respectively. The mean of the pinch grip strengths were 14.16 ± 4.34 and 15.24 ± 3.3 before and 6 months after the surgery respectively. There were not statistically significant differences between the parameters before and 6 months after the surgery.Conclusion: Carpal tunnel surgery and cutting the transverse carpal tunnel ligament does not have negative effects on the hand strength. The patients have the ability to return to their normal level of hand function 6 months after the surgery. سندرم تونل کارپ، جراحی سندرم تونل کارپ، قدرت دست، ليگامان عرضی مچ دست Carpal tunnel syndrome, Carpal tunnel surgery, Hand strength, Transverse carpal ligament 15 18 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-237&slc_lang=fa&sid=fa احمدرضا افشار afshar@umsu.ac.ir 37003194753284600976 Yes آدرس مکاتبه: دانشگاه علوم پزشکی اروميه، بيمارستان شهيد مطهری بخش ارتوپدی، شماره تماس: 09123131556 اردشير اعتمادی 37003194753284600977 No فردين ميرزاطلوعی 37003194753284600978 No

fa آيا مشکل بودن انجام بی‌حسی نخاعی قابل پيش بينی است؟ CAN WE PREDICT DIFFICULTY OF SPINAL ANESTHESIA? پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف : انجام بيحسی نخاعی گاهی با دشواری صورت ميگيرد. مطالعه حاضر جهت ارزيابی ارزش پيش بينی کننده متغييرهای مختلف بيمار به خصوص نشانه های استخوانی پشت بيمار به عنوان عامل اصلی در دشواری انجام بی حسی نخاعی صورت گرفته است. مواد و روش کار : تعداد 190 بيمار در کلاس ASA II , I و بدون محدوديت سنی که تحت جراحی روی اندام تحتانی يا سزارين قرار می گرفتند، در يک مطالعه مقطعی تحليلی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيک، شاخص توده بدنی و score آناتومی مهره های کمری آنها ثبت گرديد. در هنگام انجام بی حسی نخاعی، فضای انجام بيحسی و چگونگی انجام بيحسی ثبت شده و مشکل بودن انجام بيحسی نخاعی با کمک آناليز دادهها و با استفاده از آزمون Correlation coefficient, Spearman's rho بررسی گرديد. يافتهها : بررسی دادهها نشان داد که بين Score آناتوميک ستون فقرات و دشواری انجام تکنيک بيحسی اسپاينال، ارتباط مستقيم قوی وجود دارد (Correlation coefficient = 0.750, p<0.01) . هر چند ارتباط بين وزن بيماران و درجه دشواری انجام بيحسی نخاعی ضعيف بود (Correlation coefficient = 0.330, p<0.01) ، ولی بين شاخص توده بدنی<a name="_ftnref1"> [1] </a>با درجه دشواری انجام بيحسی نخاعی ارتباط مستقيم وجود داشت (Correlation coefficient = 0.466, p<0.01) و بين قد بيماران و درجه دشواری انجام بيحسی نخاعی ارتباطی وجود نداشت (Correlation coefficient = -0.013) . بحث و نتيجه گيری : به نظر ميرسد گنجاندن معاينه بالينی پشت بيمار در ارزيابی قبل از عمل بيماران براساس يک اسکور بندی مناسب و ثبت آن در پرونده همانند اسکور بندی Mallampati در لوله گذاری داخل تراشه مشکل، ميتواند در پيش بينی دشواری انجام بيحسی نخاعی ارزشمند باشد. Background & Aims: Performing�spinal anesthesia is sometimes difficult.� The present study was designed to determine the predictive values of different variables specially spinal column process landmarks of patient as a major predicting factor for difficult spinal anesthesia. Materials & Methods:�190 patients, in different age groups, ASA I-II who were subjected to surgery on lower limb and caesarean section were enrolled in an analytic cross-sectional study. Demographic data, body mass index, and spinal landmark grading score were recorded. During block, space of spinal puncture and quality of block were also recorded. The data were analyzed by correlation coefficient, Spearman's rho test to evaluate difficult spinal anesthesia.Results: Spinal landmark grading score was strongly correlated with difficulty in performing spinal anesthesia (correlation coefficient =0.750, p<0.01). There was a weak correlation between patient weight and difficult spinal anesthesia (correlation coefficient =0.330, p< 0.01), but a direct correlation was found between body mass index and difficult spinal anesthesia (correlation coefficient =0.466, p<0.01). No correlation existed between patient height and difficult spinal anesthesia (correlation coefficient = -0.013).Conclusion: It seems that incorporation of spinal landmark grading system in preoperative evaluation, alike mallampati classification in difficult endotracheal intubation, is valuable in predicting difficult spinal anesthesia. ستون فقرات، فضای ساب آراکنوئيد، بی‌حسی نخاعی، دشواری انجام بی‌حسی نخاعی Spinal column, Subarachnoid space, Spinal anesthesia, Difficult spinal anesthesia 19 22 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-238&slc_lang=fa&sid=fa ميرموسوی آقداشی 37003194753284600979 Yes اروميه، خيابان آيت الله کاشانی، مرکز آموزشی درمانی شهيد مطهری، بخش بی‌هوشی و مراقبت‌های ويژه. تلفن تماس: 2225777 0441 تلفن همراه: 09143411280 رحمان عباسی وش 37003194753284600980 No ابراهيم حسنی 37003194753284600981 No محمدعلی آقاخانلو 37003194753284600982 No

fa درگيری پريکارد در بيماران مبتلا به سل ريوی PERICARDIAL INVOLVEMENT IN PATIENTS WITH PULMONARY TUBERCULOSIS پزشکي science پژوهشي Research مقدمه:�بيماری سل از جمله بيماريهای عفونی است که از ديرباز برای بشر شناخته شده و زمانی همه‌گيريهای شديدی در سراسر دنيا از آن شاهد بوديم اما در طی چند دهه اخير پيشرفت‌های خوبی در درمان بيماری حاصل شده است. در مطالعه ارايه شده درگيری پريکارد در بيمارانی که مبتلا به سل ريوی بوده و تحت درمان دارويی قرار داشتند مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش کار: در اين مطالعه مورد - شاهد تعداد يکصد مورد از بيماران تحت درمان در مرکز مبارزه با بيماريهای سل شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان به عنوان مورد و تعداد 50 نفر از افراد سالم به عنوان گروه شاهد که از نظر سن و جنس با گروه بيماران تطابق داده شده بودند انتخاب شدند. کليه 150 نفر، مورد بررسی نوار قلب، گرافی ريه و اکوکارديوگرافی قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمونههای آماری t و آناليز واريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و 05/0p< معنی‌دار تلقی گرديد.نتايج: مايع پريکارد در 11% درحد خفيف در گروه بيماران مشاهده گرديد و در 31% از بيماران ضخامت لايه پريکارد بيش از 5 ميليمتر بود. در گروه شاهد لايه پريکارد ضخيم‌تر از 5 ميليمتر مشاهده نشد. ضخامت لايه پريکارد، در بيماران همراه با افزايش زمان طولانی درمان کاهش نشان می‌دهد. نکته در 8 مورد از بيماران که آزمايش HIV مثبت داشتند، مايع پريکارد افزايش يافته ثبت گرديد.بحث و نتيجه‌گيری: يافته‌های مطالعه به نفع درگيری پريکارد در سير بيماری سل ريوی می‌باشد. ارتباط غيرمستقيم بين درگيری پريکارد و طول درمان دارويی وجود دارد که می‌تواند نشان از اثر مثبت درمان با داروهای ضد سل باشد ارتباط معنی‌داری بين درگيری پريکارد و آزمايش مثبت HIV وجود دارد. اکوکارديوگرافی در اين بيماران می‌تواند اطلاعات خوبی از نظر درگيری پريکارد در اختيار پزشک قرار دهد. در صورت وجود لايه پريکارد ضخيم شده يا وجود مايع افزايش يافته در حفره پريکارد، اکوکارديوگرافی توصيه می‌گردد. Background & Aims: Tuberculosis is a known infectious disease for human being from ancient times. Although there are worldwide improvements in treatment of patients, especially in developed countries, it is still a major health problem in some developing countries. In this study perieardial involvement of patients with pulmonary tuberculosis is investigated.Methods & Material: In this case-control study, 100 patients with pulmonary tuberculasis were randomly selected from Bandar Abbas tuberculosis center as cases and 50 healthy persons were selected as the control group. Pericardial involvement of both groups were investigated using electrocardiography and echocardiography. The data were statistically analysed using SPSS software.Results: Moderate pericardial effecusion was observed in 11% of the patients. In 31% of the cases pericardial thichness was more than 5 mm, where as in the control group, pericardial tickness was not more than 5 mm. Negative relationship between pericardial thickness and treatment duration, indicated the positive effects of antituberculosis medication on pericardial thickness. In 8 HIV positive patients, pericardial effeusion increased.Conclusion: A Negative relashionship between pericardial involvement and medication duration exists. Moreover there is a clear relationship between pericardial inveolvement and HIV positivity.Echocardiography study of all patients with pulmonary tuberculosis and thick pericard or pericardial effusion is recommended. سل ريوی، پريکارد، اکوکارديوگرافی Pulmonary tuberculosis, Pericard, Echocardiography 23 28 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-239&slc_lang=fa&sid=fa حسين فرشيدی h farshidi@hums.ac.ir 37003194753284600983 Yes بندرعباس، بلوار جمهوری اسلامی، بيمارستان شهيد محمدی، بخش قلب، معاونت آموزشی و پژوهشی، تلفن تماس: 3337190-0761 تلفن همراه: 09171616088 شهرام زارع 37003194753284600984 No پريوش داووديان 37003194753284600985 No

fa بررسی اثرات سيپروفلوکسازين برکيفيت اسپرم‌های استخراج شده از ناحيه دم اپيديديم و بروز آپوپتوزيس EFFECT OF CIPROFLOXACIN ON CAUDA EPIDIDYMIS SPERM QUALITY AND APOPTOSIS پزشکي science پژوهشي Research زمينه و اهداف: داروی ciprofloxacin، از دسته آنتی بيوتيک‌های خانواده فلوروکينولون می‌باشد، که بر روی بيماری‌های حاصل از باکتری‌های گرم منفی بسيار موثر عمل می‌کند در حال حاضر بيش از 100 کشور دنيا از اين دارو استفاده می‌کنند. هدف از انجام تحقيق فوق، پی ‌بردن به اثرات داروی ciprofloxacin روی اسپرمهای ناحيه دم اپيديديم رت بوده است.مواد و روش کار: بيست سر رت نر نژاد ويستار، به دو گروه کنترل (10=n) و تحت مطالعه (10=n) تقسيم شدند. هر دو گروه تحت مطالعه و کنترل در شرايط يکسان از لحاظ مکان و محل زندگی و نوع ماده غذايی و آب آشاميدنی نگهداری می‌شدند و فقط گروه تحت مطالعه در مقايسه با گروه کنترل از دوز درمــــانی�داروی ciprofloxacin به ميزان mg/kg5/12 در طول 60 روز به صورت گاواژ استفاده کردند. در روز شصتم از ناحيه دم اپيديديم (Cauda epididymis)، اسپرم‌ها جمع‌آوری شد و جهت آناليز به آزمايشگاه ارجاع داده شد.يافتهها: پس از آناليز اسپرم‌ها در گروه تحت مطالعه و مقايسه با گروه کنترل نتايج حاصله نشان داد که جمعيت اسپرم‌ها و تحرک اسپرم‌ها و درصد اسپرمهای زنده، کاهش يافته بود و تحت آناليز آماری با روش Fisherاين�يافتهها به ميزان (05/0 p<) معنی دار بود. پس از فيکس کردن بافت اپيديديم در فرمالين بافر 10%، جهت بررسی آپوپتوزيس با روش TUNEL مورد مطالعه قرارگرفتند. طبق مشاهدات در زير ميکروسکوپ نوری و آناليز آماری انجام شده، بيشتر سلولهای ناحيه دم اپيديديم دچار مرگ برنامه ريزی شده بودند اين يافتهها به ميزان (01/0 p<) معنی دار بود.نتيجه گيری: از آنجا که طبق تحقيق ما داروی ciprofloxacin دارای اثرات کاهنده بر روی پارامترهای سلامتی اسپرم‌ها می باشد و سبب افزايش مرگ برنامهريزی شده سلول شده در ناحيه دم اپيديديم ميشود و از آنجا که در اين ناحيه اسپرمها ذخيره ميگردند لذا احتمال می‌رود که اين دارو سبب کاهش ميزان باروری شود و در استفاده از آن احتياط لازم بعمل آيد. Background & Aims: Ciprofloxacin is a synthetic antibacterial agent belonging to the family of fluoroquinolones with a very broad spectrum against microbial pathogens, especially Gram-negative infectious diseases that has been approved in more than 100 countries world-wide. This study was planned to search the effects of ciprofloxacin after inducing in rat Spermatogenesis. Materials & Methods: Twenty male Wistar rats were selected and randomly divided into two groups control (n=10) and experimental (n=10). The test group was fed 12.5 mg/kg (gavages) ciprofloxacin daily for sixty days however, the control group was fed vehicle. In the sixtieth day, the epididymis tissues of rat were removed in both groups and sperm was collected from cauda epididymis then it was prepared for analysis. Light microscopic observations showed that TUNEL positive apoptotic cells increased in cauda epididymis in the experimental group when it was compared to the control group (P<0.01).Results: Sperm analysis revealed remarkable decrease <a name="hit9"></a>in fertility index, <a name="hit10"></a>sperm count percentages of <a name="hit11"></a>motile sperm, and viability in the experimental group as compared with the control group. The statistical analysis used was Fishers test (P<0.05).Conclusion: Since our study revealed that ciprofloxacin had harmful effects on spermatoa in rats and induced apoptosis in epididymal epithelium, it can be suggested that ciprofloxacin may decrease fertility rate indices and must be prescribed carefully. آپوپتوزيس، اسپرماتوزوآ، دم اپيديديم، سيپرو فلوکساسين Apoptosis, Spermatozoa, Cauda epididymis, Ciprofloxacin 29 35 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-240&slc_lang=fa&sid=fa آرش خاکی arashkhaki@canada.com 37003194753284600986 Yes آدرس مکاتبه: تبريز، خيابان شريعتی جنوبی، کوچه اتکالی، پلاک 1 کدپستی 51388، تلفن 09143138399 تهمينه پيروی 37003194753284600987 No

fa بررسی علل به تعويق افتادن اعمال جراحی انتخابی در بيمارستان امام خمينی(ره) اروميه در سال‌هاي84-1382 THE STUDY OF THE CAUESES OF DAY SURGERY CANCELLATION IN PATIENTS CANDIDATED TO ELECTIVE SURGERIES AT URMIA IMAM KHOMEINI HOSPITAL, 1382-84 پزشکي science پژوهشي Research مقدمه و هدف:�لغو شدن عمل جراحی تاثير زيادی بر روی بيمار و همراهان وی دارد،�به�هم�ريختن�نظم�اتاق�عمل، اتلاف�وقت،�سرگردانی�و�بيکاری�پرسنل،�اشغال بيمورد�تختهای�بيمارستانی�و�افزايش�زمان�بستری،�افزايش�هزينهها،�افزايش�خطر�عفونتهای�بيمارستانی از ديگر عوارض�ميباشند. به همين منظور نياز به بررسی و جمع آوری پروتکلهايی برای غربالگری بيماران قبل از عمل جراحی احساس ميشود. ما يک مطالعه برای تعيين علل لغو شدن اعمال جراحی، در بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه ترتيب داديم.مواد و روش کار: در يک مطالعه گذشته نگر توصيفی، پرونده پزشکی تمامی بيمارانی که اعمال جراحی آنها در روز عمل لغو شده بود، در طی سال‌های 1384-1382 مورد بررسی قرار گرفت. يافتهها: نتايج به دست آمده حاکی از اين بود که ميانگين لغو شدن اعمال جراحی در طول سه سال حدود 6/18% بوده است. علت اصلی لغو شدن در سال 1382، لغو طبق نظر جراح 105 مورد (14%)، در سال 1382 لغو به علت مشکلات بيمار 192 مورد (15%) و در سال 1384 نرسيدن وقت در صبحکاری 211 مورد (15%) بود.<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 12pt FONT-FAMILY: "CG Times" mso-fareast-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: FA mso-bidi-font-family: 'CG Times' mso-ascii-font-family: Tahoma mso-hansi-font-family: Tahoma">بحث و نتيجه گيری:<span lang="FA" dir="rtl" style="FONT-SIZE: 12pt FONT-FAMILY: "CG Times" mso-fareast-font-family: 'Times New Roman' mso-ansi-language: EN-US mso-fareast-language: EN-US mso-bidi-language: FA mso-bidi-font-family: 'CG Times' mso-ascii-font-family: Tahoma mso-hansi-font-family: Tahoma"> ما پيشنهاد ميکنيم که با همکاری تنگاتنگ بين جراح، متخصص بيهوشی و سرپرستار اتاق عمل و ايجاد هماهنگی بيشتر و با ارزيابی قبل از عمل بيماران، معاينه و آماده سازی آنان قبل از اعمال جراحی ميتوان از لغو شدن اعمال جراحی در روز عمل کاست. Background & Aims: Cancellation of surgery has an important impact on patients and their families and suggests a need to review some protocols for screening patients prior to surgery. To determine the causes of case cancellation in patients' surgical population, we designed a retrospective observational study at Imam Khomeini hospital.Materials & Methods:�In a retrospective-observational study we evaluated the medical documents of all patients whose operations had been cancelled on the day of surgery, 1382-84. Results: We found the mean 18.6% cancellation for three years. The most common cause of cancellation in 1382 was postponing due to surgeon's opinion 105 (14%) in 1383 was due to patient's problems 192 (15%), and in 1384 was postpon due to operating room end time at morning shift, 211 (15%).Conclusion: We conclude that close cooperation between the surgeon, anesthesiologist, operating room manager, preoperative assessment, examination, and preparation of patients before surgery can reduce the cancellation of surgery day in patients. اعمال جراحی الکتيو، به تعويق افتادن عمل، روز عمل جراحی Elective surgeries, Cancellation of surgery, Day of surgery 36 40 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-241&slc_lang=fa&sid=fa حيدر نوروزی نيا Ali mahoorir@yahoo.com 37003194753284600988 Yes اروميه، خيابان ارشاد، مرکز آموزشی و درمانی امام خمينی(ره)، گروه بيهوشی و مراقبت های ويژه تلفن همراه: 09143416531 فرهاد هشمتی 37003194753284600989 No عليرضا ماهوری 37003194753284600990 No نگين قنادی 37003194753284600991 No

fa مطالعه فراوانی انواع شکستگی‌های ميانی صورت در بيماران مراجعه کننده به بيمارستان امام خمينی اروميه: طی يک دوره ده ساله (84-1375) STUDY OF MAXILLOFACIAL FRACTURES FREQUENCY IN URMIA IMAM KHOMEINI HOSPITAL PATIENTS: DURING A 10- YEAR PERIOD (1375-84) پزشکي science پژوهشي Research مقدمه: افزايش جمعيت، پيشرفت تکنولوژی و زندگی ماشينی سبب گرديده است که انسان بيش از پيش در معرض حوادث و سوانح قرار گيرد که در اين ميان ناحيه فک و يک سوم ميانی صورت آسيبپذيرتر از ساير قسمتهای بدن ميباشد. هدف از اجرای اين طرح تشخيص مشخصات شکستگيهای ميانی صورت در بيماران مراجعه کننده به بيمارستان امام خمينی اروميه در يک دوره دهساله و مقايسه نتايج حاصل با شاخصهای جهانی است.مواد و روش کار:�اين مطالعه توصيفی – مقطعی بر روی 320 نفر از بيماران بستری در بخش ENT بيمارستان امام خمينی در يک دوره ده ساله از سال 1375 تا 1384 صورت گرفته است. اطلاعات بيماران (سن، جنس، علت شکستگی، نوع شکستگی، محل زندگی و شغل افراد) به وسيله چک ليستی از پروندهها اخذ گرديد. تجزيه و تحليل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمونهای توصيفی و نمايش نتايج در قالب جداول و نمودارها انجام شد.نتايج:�در اين مطالعه اطلاعات مربوط به 320 بيمار که 252 نفر از آنان (75/78%) مرد و 68 نفر(25/21%) زن بودند، بازيابی شد. نسبت مرد به زن 7/3 به 1 بود. بيشترين فراوانی شکستگی ميانی صورت (5/32%) در گروه سنی 30-21 سال بود. بيشترين فراوانی شکستگی ميانی صورت در نوع شکستگی مختلط 140 مورد (75/43%) بود. بيشترين علل شکستگيها به وسيله حوادث وسايل نقليه موتوری 160 مورد (50%)، حوادث شغلی 52 مورد (25/16%)، زد و خورد 24 مورد (5/7%) و ساير علل 24 مورد (5/7%). در افراد ساکن در شهر 60% و در افراد شاغل (5/32%) ميباشد. بحث:�نتايج حاصل از اين مطالعه با يافتههای مطالعات جهانی در زمينه شکستگيهای ميانی صورت مطابقت دارد. علل و خصوصيات شکستگيهای ميانی صورت بازتابی از خصوصيات نوع ضربه يا آسيب در هر جامعه است. بنابراين ميتوان برای پيشگيری و درمان آنها يک برنامه پوششی طراحی کرد. Background & Aims: Overpopulation, advancement of technology and automaton have caused human rest to be exposed to dangers. Orbit and middle third of the face are more vulnerable than other organs. The aim of this study was to assess the characteristics of maxillofacial fractures in patients referring to Urmia Imam Khomeini hospital during a 10-year period and to delineate comparisons with worldwide facial fracture patterns. Materials & Methods: This descriptive-cross sectional study was carried out on 320 patients referring to ENT ward of Imam Khomeini hospital during a 10-year period, 1375-1384. The data on the patients' age, sex, cause, type of injury, job and living place were collected by filling some questionnaires and were analyzed under descriptive statistics' by means of SPSS software, version 13.Results: A total of 320 patient, 252(78.75%) males and 68(21.25%) females were retrieved (ratio m:f=3.7: 1), mostly (32.5%) in 21-30 year age group. The most common frequency of maxillary fractures were combined fractures in 140(43.75%). Most fractures were caused by motor traffic accidents 160(50%) followed by falls 60(18.75%) work accidents 52(16.25%) assault 24(7.5%) and other causes 24(7.5%). Conclusion: The findings of this study conforms the results of worldwide maxillofacial fracture studies. The causes and patterns of maxillofacial fractures reflect trauma patterns within the community and can provide a guide to the design of programmes geared toward prevention and treatment. شکستگی ميانی صورت، شکستگی مختلط، ناحيه فک و يک سوم ميانی صورت Maxillofacial fractures, Combined fractures, Orbit and middle third of the face 41 46 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-242&slc_lang=fa&sid=fa حسن لطيفی hasanlatif@yahoo.com 37003194753284600992 Yes بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه، بخش ENT، تلفن: 09141416454

fa مقايسه تست های تشخيصی الاستاز 1 مدفوعی و تريپسين مدفوع در بيماران فيبروز کيستيک با گروه شاهد COMPARISON OF FECAL PANCREATIC ELASTASE–1 CONCENTRATION IN PATIENTS WITH CYSTIC FIBROSIS AND PANCREATIC INSUFFICIENCY WITH THE PATIENTS WITHOUT PANCREATIC INSUFFICIENCY AND CONTROL GROUP پزشکي science پژوهشي Research زمينه و هدف: الاستاز-1 پانکراس (EL-1) يک آنزيم پروتئاز اختصاصی انسانی است که توسط سلولهای آسينار پانکراس توليد ميشود. اين آنزيم پايدار است و توسط تجويز درمانی آنزيمهای پانکراس تحت تاثير قرار نميگيرد و با تستهای عملکرد تحريک پانکراس ارتباط خوبی دارد. هدف از اجرای اين مطالعه بررسی غلظت الاستاز-1 پانکراس در مدفوع مبتلايان به فيبروز کيستيک CF)) همراه با نارسايی پانکراس با بيماران بدون نارسايی پانکراس و گروه شاهد ميباشد. مواد و روش کار: در يک مطالعه مورد/شاهدی، 49 نفر در سه گروه شاهد (30 بيمار) و CF بدون نارسايی پانکراس (8 بيمار) و CF با نارسايی پانکراس (11 بيمار) از مراجعان مرکز طبی کودکان تهران در سال 1384 مورد مطالعه قرار گرفتند. ابتلای به CF با استفاده از معيارهای بالينی و آزمايشگاهی (انجام حداقل دو بار تست غلظت کلريد عرق بالای 60 ميلی مول در ليتر) ثابت شده و وضعيت عملکرد پانکراس آنها نيز از نظر بالينی و آزمايشگاهی تعيين شده بود. سپس يک نمونه مدفوعی از بيماران مورد ارزيابی از نظر الاستاز-1 پانکراس مدفوعی و ترپيسين قرار گرفتند. يافتهها: ميانگين غلظت الاستاز-1 پانکراس مدفوعی بيماران در گروه مبتلايان به CF همراه با نارسايی پانکراس به ميزان معنی داری از دو گروه شاهد و مبتلايان به CF بدون نارسايی پانکراس پايين تر بود اما بين دو گروه شاهد و مبتلايان به CF بدون نارسايی پانکراس اختلاف معنی داری وجود نداشت. فراوانی کاهش تريپسين در گروه مبتلايان به CF با نارسايی پانکراس به ميزان معنی داری از گروه شاهد و مبتلايان به CF بدون نارسايی پانکراس بيشتر است (100% در برابر50% و 50/37%، 004/0=P). بدين ترتيب حساسيت اين آزمون 63/52% (با محدوده اطمينان 95% از 26/37% تا 52/67%)، ويژگی اين آزمون 100% (با محدوده اطمينان 95% از 12/74% تا 100%) و دقت اين آزمون 27/63% (با محدوده اطمينان 95% از 61/50% تا 32/74%) خواهد بود. حساسيت و دقت آزمون الاستاز-1 پانکراس مدفوعی به ميزان معنی داری از تريپسين مدفوعی بيشتر است. (001/0P<) اما ويژگی تريپسين از الاستاز-1 پانکراس مدفوعی به ميزان معنی دار بالاتر بود (005/0P<).نتيجه گيری و توصيه ها: غلظت الاستاز-1 پانکراس مدفوعی در گروه مبتلايان به CF همراه با نارسايی پانکراس به ميزان معنی داری از دو گروه شاهد و مبتلايان به CF بدون نارسايی پانکراس پايين تر است. حساسيت و دقت اين آزمون نسبت به تريپسين به ميزان معنی داری بالاتر است. Background & Aims: Pancreatic Elastase–1 (EL-1) is a human specific protease enzyme, produced and secreted by pancreatic acinar cells. This enzyme is stable and is not affected by prescriptions of supplement pancreatic enzymes, and it has good connection with pancreatic stimulation function tests. The Purpose of this study is to compare fecal pancreatic elastase–1 concentration in patients with Cystic Fibrosis (CF) and pancreatic insufficiency with the patients without Pancreatic Insufficiency and control group.Materials & Methods: In this case-control study, 49 persons in 3 groups including control (30 patients), CF without pancreatic insufficiency (8 patients) and CF with pancreatic insufficiency (11 patients) were studied in <place w:st="on"><placename w:st="on">Tehran</placename> <placename w:st="on">Medical</placename> <placetype w:st="on">Center</placetype></place> for Children in 2005. sweat CF was proved with using medical and laboratorial criteria (minimum 2 tests for sweat chloride concentration more than 60 m mole / liter), and the pancreatic function of the patients has been determined by clinical and laboratory methods. Then Fecal Pancreatic elastase–1 and trypsin were measured.Results: Average concentration of fecal pancreatic elastase–1 in patients with CF and pancreatic insufficiency was significantly lower than 2 other groups. But there were no significant differences between the control group and the patients with CF and without pancreatic insufficiency. The best discrimination level of fecal pancreatic elastase–1 for dividing patients into two groups including patients with and without pancreatic insufficiency is 96.5µg/g. With this level , sensitivity of this test will be 100% (at 95% confidence level, from 90.82% to 100%) specificity of this test 81.82% (at 95% confidence level, from 52.30% to 94.86%) and accuracy of this test 95.92% (at 95% confidence level, from 87.16% to 98.79%). Decrease in Trypsin among the patients with CF and pancreatic insufficiency is significantly higher than thecontrol group and the patients with CF and without pancreatic insufficiency (100% against 50% and 37.50%, P=0.004). therefore, the sensitivity of this test will be 52.63% (at 95% confidence level, from 37.26% to 67.52%) specificity of this test 100% (at 95% confidence level, from 74.12% to 100%) and accuracy of this test 63.27% (at 95% confidence level, from 51.61% to 74.32%). Sensitivity and accuracy of the test for fecal pancreatic elastase–1 is significantly higher than fecal trypsin (P<0.001), but specificity of trypsin is significantly higher than fecal pancreatic elastase–1 (p<0.005).Conclusion: Fecal pancreatic elastase–1 concentration in patients with CF and pancreatic insufficiency is significantly lower than control group and patients with CF and without pancreatic insufficiency. Sensitivity and accuracy of this test is significantly higher than Trypsin. الاستاز-1 مدفوعی، فيبروز کيستيک، نارسايی پانکراس، تريپسين Fecal elastase–1, Cystic fibrosis (CF), Pancreatic insufficiency, Trypsin 47 54 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-243&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Taghi Haghi Ashtiani محمدتقی حقی آشتيانی petcong@pums.ac.ir 370031947532846001647 Yes Pathology Section, Medical Center for Children, Keshavarz Ave., Next to Imam Khomeini Hospital , Tehran, Iran, Tel: 09121123782 تهران، انتهای بلوار کشاورز، خيابان دکتر غريب، جنب بيمارستان امام خمينی، مرکز طبی کودکان تهران، تلفن همراه:09121123782 Niloofar Rabiei نيلوفر ربيعی 370031947532846001648 No Pathology Section, Medical Center for Children, Keshavarz Ave., Next to Imam Khomeini Hospital , Tehran, Iran تهران، انتهای بلوار کشاورز، خيابان دکتر غريب، جنب بيمارستان امام خمينی، مرکز طبی کودکان تهران Fateme Farahmand فاطمه فرهمند 370031947532846001649 No Pathology Section, Medical Center for Children, Keshavarz Ave., Next to Imam Khomeini Hospital , Tehran, Iran تهران، انتهای بلوار کشاورز، خيابان دکتر غريب، جنب بيمارستان امام خمينی، مرکز طبی کودکان تهران Fateme Mahjoub فاطمه محجوب 370031947532846001650 No Pathology Section, Medical Center for Children, Keshavarz Ave., Next to Imam Khomeini Hospital , Tehran, Iran تهران، انتهای بلوار کشاورز، خيابان دکتر غريب، جنب بيمارستان امام خمينی، مرکز طبی کودکان تهران Mehri Najafi مهری نجفی 370031947532846001651 No Pathology Section, Medical Center for Children, Keshavarz Ave., Next to Imam Khomeini Hospital , Tehran, Iran تهران، انتهای بلوار کشاورز، خيابان دکتر غريب، جنب بيمارستان امام خمينی، مرکز طبی کودکان تهران

fa بررسی تاثير دوزهای متناوب و روزانه آهن تکميلی بر شاخصهای آزمايشگاهی آهن و عنصر روی در سرم زنان باردار THE EFFECTS OF INTERMITTENT AND DAILY INTAKE OF COMPLEMENTARY IRON ON CLINICAL INDICES OF IRON AND ZINC IN PREGNANT WOMEN پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف:�هدف از انجام اين مطالعه مقايسه تاثير دوزهای متناوب و روزانه آهن تکميلی بر شاخصهای آزمايشگاهی آهن و روی سرم زنان باردار می باشد مواد و روش کار:�مطالعه بر روی 76 زن باردار داوطلب مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی و خانههای بهداشت شهرستان اروميه به صورت کارآزمايی بالينی، دوسوکور انجام شد. افراد مورد مطالعه زنان باردار سالم، 26-18 ساله، 1 تا 3 مرتبه بارداری، 16-13 هفته مدت بارداری و هموگلوبين مساوی يا بيشتر از g/dl 11 بودند.40 نفر از زنان به طور تصادفی در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه آهن تکميلی (قرصهای 150 ميلی گرمی فروس سولفات) و 36 نفر نيز در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب (دو روز در ميان) آن قرار گرفتند مدت مصرف مکملهای آهن 60 روز بوده از تمامی نمونهها در ابتدا و انتهای مطالعه cc10 خون وريدی گرفته شد و فاکتورهای هموگلوبين، هماتوکريت، TIBC, MCHC, <stockticker w:st="on">MCH</stockticker>, RBC، درصد TS، فريتين سرم و روی سرم آنها ارزيابی شد.نتايج:�براساس يافتهها اختلاف معنی داری در فاکتورهای مورد آزمايش دو گروه در انتهای مطالعه مشاهده نميشود، ولی مقادير TIBC، آهن سرم و درصد TS در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب کمتر از مقادير آنها در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه است. از طرف ديگر مقدار کاهش روی سرم در گروه مصرف کننده دوزهای متناوب به طور معنی داری ( 03/0(P< کمتر از مقدار آن در گروه مصرف کننده دوزهای روزانه آهن تکميلی است. با توجه به نتايج مطالعه، به نظر ميرسد که مصرف دوزهای متناوب (دو روز در ميان) آهن تکميلی در زنان باردار بتواند به عنوان جايگزين روش فعلی مورد توجه و بررسی قرار گيرد. بدين طريق شايد بتوان ضمن ارايه يک روش مناسب مصرف مکملهای آهن و پيشگيری از کم خونی، شاهد کمترين تاثير ممکن بر ميزان جذب ساير مواد مغذی ضروری بود. Background & Aims: The aim of the current study is to compare the effects of intermittent and daily intake of complementary iron on clinical indices of iron and zinc in the sera of pregnant women.Materials & Methods: This study was done on 76 volunteer pregnant women who referred to some Health and <place w:st="on"><placename w:st="on">Remedy</placename> <placetype w:st="on">Centers</placetype></place> of Urmia using clinical trial and double blind methods. The studied group consisted of healthy pregnant women with the age range of 18 to 26 years old, 1st to 3rd time of pregnancy, 13 to 16 weeks of pregnancy and hemoglobin concentration equal or more than 11g/dl. 40 of studied group women took daily complementary iron (as 150 mg ferrous sulfate tablets) and 36 of them took these tablets periodically every other day. They took the tablets in a 60 day period of the study. The blood samples of the studied individuals were taken as 10 ml vein blood in the first and the last day of the study. We evaluated hemoglobin factors, hematocrit, <stockticker w:st="on">RBC</stockticker>, <stockticker w:st="on">MCH</stockticker>, MCHC, TIBC, transferrin saturation percent, serum ferritin, and serum zinc in the studied group. We evaluated diet patterns of the group by studying 24 hours reference of 3 days food intake as well as the side effects of consumption of iron complementary drugs on the studied pregnant women.Results: Referring to the results of the current study, there were no meaningful differences in the studied factors between the groups, although TIBC, transferring saturation percent, and serum iron levels were lower in the group using complementary iron tablets periodically every other day than the group using every day. On the other hand, the serum level of zinc was significantly lower in the group using complementary iron periodically every other day than the group using every day (P < 0.03).Conclusion: The results of this study show that we may be able to substitute every day administration of complementary iron to pregnant women by periodically every other day administration of it. So it could be considered as an appropriate alternative method for consumption of complementary iron tablets in preventing anemia in pregnant women that has the least effect in increasing absorption of other food stuffs including zinc زنان باردار، دوزهای روزانه و متناوب آهن تکميلی، روی سرم Pregnant women, Daily and every other day doses of complementary iron, Serum zinc 55 60 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-244&slc_lang=fa&sid=fa مجيد منافی majid manafi@yahoo.com 37003194753284600998 Yes آدرس مکاتبه: دانشکده بهداشت و پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه محمدحسن خادم انصاری 37003194753284600999 No مسعود کيمياگر 370031947532846001000 No

fa تجربه ده ساله در درمان جراحی آشالازی مری TEN YEAR EXPERIENCE IN SURGICAL TREATMENT OF ACHALASIA پزشکي science پژوهشي Research زمينه و اهداف: آشالازی يک بيماری در اختلال حرکتی مری است که در آن تخليه مری به طور ديررس صورت ميگيرد و با ديسفاژی تظاهر مينمايد. نادر بودن اين بيماری، مطالعه وسيع درباره علايم بالينی و نتايج درمان جراحی آن را محدود کرده است. اين مطالعه نتايج کارديوميوتومی با يا بدون فوندوپليکاسيون را در درمان جراحی آشالازی و نيز درمان موارد عود آشالازی و حتی رزکسيبون جراحی را بررسی ميکند. مواد و روش کار: از سال 1995�تا 2005،�25 بيمار (17 زن و 9 مرد) تحت درمان جراحی آشالازی قرار ميگيرند. سن بيماران از 15�تا 70سال متغيير است (ميانگين2/35 سال). درمان اوليه کارديوميوتومی هلر با يا بدون جراحی آنتی ريفلاکس بوده است که اکثرا" با توراکوتومی پوسترولاترال کلاسيک چپ صورت گرفته است. پنج بيمار (20 درصد) دچار عود ميشوند و علايم ديسفاژی بر ميگرددکه 3 مورد (12 درصد) آنها از راه شکم تحت عمل جراحی کارديوميوتومی کامل و مجدد قرار ميگيرند و 1 الی 2 سانتی متر ميوتومی روی معده انجام ميگيرد. دو بيمار (8 درصد) که دوليکو مگاازوفاژ داشتند و قبلا هرکدام" دو بار تحت عمل کارديوميوتومی کامل ولی غير موثر شده بودند ازوفاژکتومی ميشوند. عوارض حين و بعد از عمل و نيز بهبودی ديسفاژی آناليز ميشود. بيماران از نظر بالينی (ديسفاژی، رگورژيتاسيون و سوزش سر دل و افزايش وزن) و نيز راديولوژيکی و آندوسکوپی قبل و�بعضا" بعد از عمل مورد مطالعه قرار ميگيرد.يافتهها: در دوره بعد از عمل عوارض وجود نداشت. در 21 بيمار (84 درصد) دیسفاژی از بين ميرود و در 4 بيمار (16 درصد) ديسفاژی به طور نسبی باقی ميماند. در شش بيمار (24 درصد) که اندازه گيری فشلرLES شده بود بعد از عمل فشار پايين آمد (ميانگين از 42mmHg به 19mmHg). در حين عمل چهار مورد پرفوراسيون در حين ديسکسيون اتفاق ميافتد که ترميم ميشوند و درمان جراحی آنتی ريفلاکس مناسب انجام ميشود. در يک مورد مگاازوفاژ پرفوراسيون ايجاد شده عريض گشته و تبديل به آناستوموز مری به معده Laterolateral با درمان جراحی آنتی ريفلاکس شد. رگورژيتاسيون و سوزش سر دل تقريبا" در همگی از بين ميرود و درجاتی از افزايش وزن در 84 درصد موارد ديده ميشود.نتيجه گيری: کارديوميوتومی اوليه با يا بدون فوندوپليکاسيون نتايج خوب و موثری در درمان جراحی آشالازی به همره دارد. در مواردی که کارديوميوتومی ناکامل است و يا فيبروز در محل عمل ميوتومی تشکيل شود، عود تظاهر خواهد کرد. بيمارانی که از راه توراکس عمل جراحی شده اند در موارد عود بهتر است از راه شکم مجددا" تحت عمل جراحی کارديوميوتومی کامل قرار گيرند و نيز وقتی مگاازوفاژ در کار است رزکسيون جراحی مری ضرورت پيدا کرده و نتايج خوبی را به دنبال خواهد داشت. Background & Aims: Achalasia is a well characterized esophageal motor disorder but the rarity of the disease limits performing large studies on its clinical features and also the results of the surgery. This study examined the results of Heller cardiomyotomy on achalasia and treatment of recurrence of achalasia and esophageal resection.Materials & Methods: From 1995 to 2005, 25 patients (16 women and 9 men)�underwent�initial surgical treatment for achalasia. Ages of the patients ranged from 15 to 70 (mean 35.2 years). They were treated previously with cardiomyotomy with or without antireflux procedures that had been done through standard left posterolateral thoracotomy. The etiology of symptoms recurrence was incomplete myotomy in three (12%), end staging megaesophgus in two (8%). The patients were studied by clinical (dysphasia, regurgitation, heartburn, and weight gain), radiological, and endoscopic evaluation, in the pre and postoperative periods.Results: Twenty one (84%) improved from dysphagia but Mild dysphasia maintained in four (16%). Peak contraction pressures (measured in 24% of patients) became significantly weaker: from 42 mmHg to19 mmHg in the distal esophagus. Weight gain maintained or increased in 84%.�Operative�complications were perforations occurred in four�patients�that were repaired primarily with antireflux procedures. In one case of megaesophagus perforation widened and reversed to laterolateral esophagogastric anastomosis with antireflux procedure. There was no complication in the late postoperative period. No deaths were observed. Conclusion: Initial cardiomyotomy with or without antireflux procedure via thoracic route has good and effective result in the treatment of the achalasia. In recurrence of symptoms and when myotomy is incomplete, when scars of fibrosis were present completed cardiomyotomy via abdominal route was preferred. In cases of mega esophagus surgical resection of esophagus is indicated. آشالازی مری، عود، ازوفاژکتومی Esophageal achalasia, Recurrence, Esophagectomy 61 66 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-245&slc_lang=fa&sid=fa محسن سکوتی sokouty-m@yahoo.com 370031947532846001001 Yes آدرس مکاتبه: دپارتمان جراحی توراکس مرکز آموزشی - درمانی امام خمينی تبريز - دانشگاه علوم پزشکی تبريز، تلفن: 3347058-3347054 و 3366634 وحيد منتظری 370031947532846001002 No

fa بررسی ميزان موفقيت در جاگذاری 180 پيچ پديکولار بکاررفته در شکستگی‌های ناپايدار ستون فقرات توراکولومبار با استفاده از راديوگرافی ساده در حين عمل جراحی ACCURACY OF 180 PEDICLE SCREW PLACEMENT WITH THE ASSISTANCE OF PLAIN RADIOGRAPHY IN THURACOLUMBAR SPINE FRACTURES پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: شکستگيهای ناپايدار ستون فقرات توراکولومبار به طور شايع در اثر تروماهای وارده به ستون فقرات با علل مختلف به وجود ميآيند. جهت پايدار کردن اين شکستگيها از فيکساسيون ستون فقرات به روش posterior pedicular scrowing استفاده ميشود.امروزه اين روش در اکثر مراکز جراحی ستون فقرات و جراحی اعصاب در حال متداول شدن است. اين مطالعه ميزان درستی و يا نادرستی جاگذاری پيچها توسط راديوگرافی ساده در حين عمل جراحی و عوارض حين عمل جراحی و بعد از آنرا بررسی ميکند.مواد و روش کار: در 35 بيمار دچار شکستگی ناپايدار ستون فقرات با استفاده از راديوگرافی ساده ستون فقرات و لندمارکهای آناتوميک در حين عمل جراحی جهت تعبيه نمودن سيستم فيکساسيون 180 پيچ پديکولار جاگذاری شده است. در تمام اين بيماران در سه مرحله راديوگرافی انجام و در نهايت اصلاح نقطه ورود پيچها و مسير عبور پيچها صورت گرفته است. در تمام اين مراحل ميزان درستی و نادرستی نقطه ورود و مسير عبور پيچ يادداشت و در نهايت مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است.يافتهها: در مرحله اول از 180 ميله راهنمای جاگذاری شده با استناد به x-Ray ستون فقرات اوليه و لندمارکهای آناتوميک 30 مورد وضعيت نامناسب و غيرقابل قبول داشتند. در مرحله دوم پس از اصلاح نقطه ورود و اصلاح مسير، 10 مورد از پيچهای جاگذاری شده وضعيت غير قابل قبول داشتند که پس از اصلاح و تعويض پيچها در x-Ray کنترل فقط 3 مورد وضعيت نامناسب ولی قابل قبول داشتند. در حين عمل جراحی و بعد از آن هيچگونه عارضه عصبی و عروقی وجود نداشت.بحث و نتيجه گيری: جاگذاری مناسب و قابل قبول پيچهای پديکولار با در نظر گرفتن قطر و طول پديکولها و جسم مهرهها و پوزيشن مهرههای آسيب ديده و سالم نسبت به همديگر با استفاده از راديوگرافی ساده درحين عمل جراحی و آشنايی به لند مارکهای آناتوميک ستون فقرات ميسر است. Background & Aims: Thuracolumbar Unstable Fractures (T, L.U.F) are common after spine truma. Posterior pedicular fixation is a technique that is use for fixation of these fractures. This study evaluates the accuracy of pedicular screw placement in T, LUF with the assistance of plain radiography in operation rooms. Materials & Methods: This study is a case-control and analytical study. 35 patients with T, LUF underwent fixation with 180 pedicle screws placement by s33 spinal system with the assistance of plain radiography and anatomic landmarks. Results: The first plain radiography shows that accuracy point and direction of 30 screws were unsuitable. In the second radiography, after correcting the entry point and direction, 10 screws had unsuitable position. In the third radiography, 3 screws had unsuitable but acceptable position. Conclusion: Plain radiography and recognition of spine anatomic landmarks are helpful in accuracy posterior pedicular screw placement. 67 71 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-246&slc_lang=fa&sid=fa جواد آقازاده jaghazadeh56@yahoo.com 370031947532846001003 Yes آدرس مکاتبه: بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه، بخش جراحی مغز و اعصاب، تلفن تماس 09141419284

fa فقدان مادرزادی پوست APLASIA CUTIS CONGENITAL (ACC) پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: آپلازی مادرزادی پوست اغلب يک ضايعه خوش خيم ايزوله است، اما ممکن است همراه با ساير آنوماليهای فيزيکی و يا مالفورماسيونها و سندرمها همراه باشد. با يک تئوری همه انواع اين ضايعات را نميتوان توجيه کرد زيرا اين ضايعات فنوتيپ بيماريهای مختلف ميباشد و بيش از يک مکانيزم در به وجود آمدن آن دخالت دارد. مکانيزمها شامل فاکتورهای ژنتيک،‌ تراتوژنها، اختلالات عروقی و تروما است. فريدن يک طبقه بندی که شامل 9 گروه است برای توصيف آپلازی مادرزادی پوست ايجاد کرده است که براساس تعداد ضايعه و محل ضايعه و وجود و يا عدم وجود آنوماليهای همراه است.مواد و روش کار:�اين مطالعه به صورت مشاهده ای - مقطعی�انجام گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات، از روش سرشماری استفاده شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار Ep<personname w:st="on">1</personname>6 مورد آناليز توصيفی قرار گرفت.يافتهها: 2 نوزاد که شامل 9 پسر و 11 دختر با نقص پوستی از مهر ماه 1376 الی مهر 1384 در بيمارستان اکبرآبادی متولد شدند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ضايعات پوستی 85٪ منفرد، 65٪ در ناحيه اسکالپ و 50٪ در ناحيه ورتکس و 5٪ در ناحيه پاريتال و 15٪ در ناحيه پاريتو اکسی پيتال و 15٪ در ناحيه لومبوساکرال و 20٪ در انتهاها قرار داشتند، و 15٪ همراه با تريزومی 13 همراه بود. مادران دو نوزاد سابقه مصرف دارو و سؤ مصرف دارو در طی حاملگی را ميدادند. ضايعات وسيع پوستی در طی دوران نوزادی با نسبت مرگ و مير بالا همراه است در اين مطالعه نيز نسبت مرگ با ضايعات وسيع پوستی 55٪ بود. نتيجه گيری کلی:�بر طبق اين مطالعه ضايعات پوستی منفرد بيشترين تعداد را تشکيل ميداد. (85٪ موارد) و بيشترين علت مرگ و مير نوزادان مبتلا به نقص پوستی ابتلا به سپسيس بود. Background & Aims: Aplasia Cutis Congenital (ACC) is the most common benign isolated defect but it can be associated with other physical anomalies or malformation and syndromes. No unifying theory can account for all lesions of ACC. Because this condition is the phenotypic result of more than one disease process it is likely that more than one mechanism is involved. Mechanisms include genetic factors, teratogens, compromised vasculature to the skin, and trauma. Frieden created a classification system for ACC consisting of 9 groups based on number and location of acc and the presence or absence of associated malformations<personname w:st="on">1</personname>.Materials & Methods: In this observational cross-sectional study, a census method for gathering information was used. The obtained data were analyzed descriptively via EP<personname w:st="on">1</personname>6 software. we have studied 20 newborns, 9 males, and <personname w:st="on">1</personname><personname w:st="on">1</personname> females with skin defects, from September <personname w:st="on">1</personname>997 to September 2005 in Akbarabadi hospital. Results: In this study, the skin lesions of 85% were single, 65% on the scalp, 50% on the vertex, 5% on parietal, 15% on parietoocciputal, <personname w:st="on">1</personname>5% on lumbosacral, 20% on extremities, and <personname w:st="on">1</personname>5% with trisomy<personname w:st="on">1</personname>3. Mothers of two newborns had the history of drug use and abuse during pregnancy. Extensive skin lesions during neonatal period have high mortality rate, in our study also the rate of mortality with extensive lesions were 55%.Conclusion:�According to this study isolated skin defect was observed in most of the cases (85%), and the most signifant cause of newborns’ mortality with skin defect was sepsis. آپلازی، مادرزادی، فقدان پوست، آپلازی پوست Aplasia, Congenital, Cutaneous absence, Aplasia skin 72 76 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-247&slc_lang=fa&sid=fa غلامعلی محدث drmohaddes@yahoo.com 370031947532846001004 Yes آدرس مکاتبه: تهران، بيمارستان اکبرآبادی تلفن تماس: 1-55570220 حسين عاملی 370031947532846001005 No

fa گزارش يک مورد قطع کامل بازو و پيوند مجدد آن A CASE WITH TRAUMATIC AMPUTATION OF UPPER LIMB AND ITS REIMPLANTATION پزشکي science پژوهشي Research قطع تروماتيک کامل بازو ازقسمت بالای اندام کمياب ميباشد.�انتخاب پيوند عضو قطع شده و�ميزان موفقيت در پيوند اندامهای قطع شده به محل آن، زمان حادثه تا پيوند، شدت و نوع آسيب، مدت زمان ايسکمی، سن و بيماريهای زمينهای بستگی دارد. نتايج عمل در ضايعات تيز و ديستال بهتر از له شدگی و کنده شدگی و پروگزيمال ميباشد.آقای 35 سالهای که بازوی راستش از ناحيه يک سوم بالايی با دستگاه علف خردکن همراه با له شدگی نسبی قطع کامل شده بود در حالت شوک هيپولميک همراه با اندام قطع شده و بعد از يک ساعت به اورژانس بيمارستان مطهری آورده شد. پيوند مجدد به ترتيب با ثابت کردن استخوان با پيچ و پلاک و سپس آناستاموز عروقی و نورورافی اعصاب وسپس ترميم عضلات و پوست انجام گرفت. در پيگيری بيمار بعد از 5 سال حس لمس و حرارت در تمام انگشتان وجود داشته و بيمار از پيوند خود رضايت دارد.پيوند کامل اندام فوقانی از محلهای متفاوت با موفقيتهای متفاوتی گزارش شده اشت. در اين گزارش پيوند از ناحيه پروگزيمال بازو همراه با له شدگی نسبی بوده است. بيمار به علت اينکه عضو پيوند شده دارای حس لمس، بدون درد و به اندام مقابل کمک ميکند علی رغم نداشتن کارايی کامل، از پيوند عضو خود رضايت دارد. Complete traumatic maior amputation of through proximal Humerus is extremely rare. Selection of a amputated limb for replantation is based on the type, time, location, age, and underling disease of patients. There are many factors which control the functional prognosis of reattached arms. The most important factors are the level of amputation, the severity of crush, ischemic time, and the age of patients.A 35- yr- old man sustained a right upper extremity amputation approximately 6 cm distal to shoulder. Amputated limb was not clean and the patient was admitted to the emergency ward after 1-hour post injury with hypovolemic shock. Resuscitation was performed and amputated part and the limb was cleaned. The first bone stability was done by pin and plaque fixation, and then vascular reconstruction was done by using saphenous vein interposition graft for vein and then to arterial repair. Median, ulnar, and radial nerves were anastomosed with epinural sutures. Ischemic time was approximately 3 hours. The immediate postoperative course was complicated by the infection of the wound and skin necrosis around the wound were treated with repeated debridment and skin grafting. Two years after reimplanation the senses of temperature and response to touch returned to fingertips. Although the function of the replanted arm is far from perfect, the patient was satisfied with his arm. Numerous cases of limb replantation have been reported by many authors with various functional results. We reported a replantation in a patient with proximal part of upper limb amputation that has incomplete function but satisfaction to the patient. In general the recovery of function appears to be more incomplete in proximal limb reimplantations پيوند مجدد عضو، اندام فوقانی، بازو، قطع عضو Reiplantation, Upper limb, Arm, Amputation traumatic 77 81 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-248&slc_lang=fa&sid=fa علی انشائی madadiyaali@yahoo.com 370031947532846001006 Yes آدرس مکاتبه: اروميه، بلوار ارشاد، مرکز آموزشی درمانی امام خمينی(ره)، گروه جراحی عمومی، تلفن تماس 09141436842 احمدرضا افشار 370031947532846001007 No فردين ميرزاطلوعی 370031947532846001008 No

fa گزارش يک مورد کودک مبتلا به لوپوس اريتماتوديسکوئيد A CASE REPORT OF A CHILD WITH DISCOID LUPUS ERYTHEMATOSUS پزشکي science پژوهشي Research ديسکوئيد لوپوس اريتماتوزيس يک بيماری نادر درکودکان ميباشد که با بروز پلاکهای اريتماتوز پوسته دار در نواحی در معرض آفتاب تظاهر ميکند در صورت گسترده بودن بيماری، احتمال پيشرفت به طرف لوپوس اريتماتوز سيستميک وجود دارد.در اين گزارش يک مورد از اين بيماری در پسر بچه 5 ساله ساکن تبريز معرفی ميشود که با تابلوی ضايعات اريتماتو و پوسته دار و آتروفيک در ناحيه سر و صورت و انگشتان دست مراجعه کرده بود. در بررسی پاتولوژيک تغييرات تيپيک بيماری شامل دژنرسانس ميعانی لايه بازال به همراه نازکی اپيدرم و تغييرات دژنراتيو بافت همبند و انفيليتراسيون لنفوسيتيک پچی ديده شد ANA بيمار مثبت و Anti ANA منفی بود. درمان با ضد آفتاب و کلروکين خوراکی باعث بهبود ضايعات بيمار شد.عليرغم نادر بودن لوپوس ديسکوئيد در کودکان، در موارد وجود پلاکهای اريتماتو مقاوم به درمان که با نور آفتاب تشديد ميگردند لازم است به احتمال وجود اين بيماری نيز توجه کرد. Discoid lupus erythematosus is known as a rare disease in children manifesting itself with erythematose scaly plaque in area exposed to sunlight. In case of extensive disease, it could progress toward SLE. In this study, we report a case of a 5 year-old boy, residing in <city w:st="on"><place w:st="on">Tabriz</place></city>, who had erythematose and atrophic scaly lesions on scalp, face, and fingers. Pathologic studies showed typical changes of disease including degenerative liquifaction in basal layer, along with epidermal thining and degereative change in connective tissue and patchy lymphocytic in filtration. ANA test was positive and anti-DNA was negative, therapy with sunscreen and oral chloroquine led to an improvement in patient's lesion.Although DLE is rare in children, if erythematose plaque is resistant against treatment that exacerbate with sunlight, it is necessary to consider the probable existance of the disease. اريتماتو ديسکوئيد کودکان، پلاک‌های اريتماتوز، کلروکين فسفات Children discoid lupus erythematosus, Erythematose plaque, Chloroquine phosphate 82 85 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-249&slc_lang=fa&sid=fa مهدی اميرنيا mahanir@yahoo.com 370031947532846001009 Yes آدرس مکاتبه: تبريز بيمارستان سينا، بخش پوست دکتر مهدی اميرنيا 5406612 عفت خدائيانی 370031947532846001010 No حيدرعلی اسماعيلی 370031947532846001011 No شهلا بابائی نژاد 370031947532846001012 No

fa گزارش يک مورد نارسايی حاد کليه به دنبال مصرف کاپتوپريل در يک کودک مبتلا به سندرم بارتر CAPTOPRIL-INDUCED ACUTE RENAL FAILURE IN BARTTER SYNDROME پزشکي science پژوهشي Research سندرم بارتر، يک بيماری توبولر کليوی است که با آلکالوز متابوليک، هيپوکالمی و توبولوپاتی همراه از دست رفتن نمک مشخص ميگردد و در نوزادی يا اوايل شيرخوارگی تظاهر ميکند. عدم وزن گيری يکی از مهمترين يافتهها در سندرم بارتر نوزادی است. مهارکنندههای آنزيم مبدل آنژيو تانسين يکی از روشهای درمانی بهبود رشد در اين بيماران است که بالقوه ممکن است با عوارضی مانند افت فشار خون و اختلال عملکرد کليه همراه باشد.در این مقاله یک کودک ١٦ ماهه مورد شناخته شده سندرم بارتر نوزادی�با نارسايی خفیف عملکرد کلیوی�گزارش میشود که به دنبال تجویز کاپتوپریل جهت بهبود رشد، دچار تشدید علایم بالینی�و آزمایشگاهی نارسايی کلیه گردید که پس از قطع دارو به طور قابل توجه بهبود یاقت.در بیماران مبتلا به سندرم بارتر که دچار اختلال عملکرد کلیوی زمینهای میباشند، از داروهای مهار کننده آنزیم آنژیو تانسین، باید با احتیاط و دوز پایین استفاده نمود. Bartter syndrome presenting in neonatal or early infancy is characterized by salt loosing tubulopathy, hypokalemia, and metabolic alkalosis. Failure to thrive is one of the most common findings in neonatal bartter syndrome. Angiotensin converting enzyme inhibitors are one of the therapeutic options for improving growth in these patients.We describe a case of neonatal bartter syndrome with mild impairment of renal function for whom captopril started to promote better growth but she presented later with clinical and laboratory signs of exacerbation of renal impairment which were significantly resolved after discontinuing captopril.In patients with Bartter syndrome and underlying renal dysfunction angiotensin converting enzyme inhibitors should be used with caution and low dose سندرم بارتر، عدم وزن گيری، نارسايی کليه، کاپتوپريل، هورمون رشد Bartter syndrome, Failure to thrive, Renal insufficiency, Captopril, GH, IGF 86 89 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-250&slc_lang=fa&sid=fa ابوالحسن سيدزاده aseydzadeh 2001@yahoo.com 370031947532846001013 Yes آدرس مکاتبه: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، بيمارستان امام رضا (ع)، بخش کودکان، تلفن: 09181312529 حسين عمادممتاز 370031947532846001014 No مجيد ملکی 370031947532846001015 No