fa استفاده از دوزهای پايين سوکسی‌نيل کولين جهت تسهيل لوله گذاری تراشه USING SMALL DOSES OF SUCCINYLCHOLINE FOR FACILITATING TRACHEAL INTUBATION پزشکي science پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: سوکسينيل کولين با دوز mg/kg 1 معمولاً شرايط عالی برای لوله گذاری تراشه در عرض60 ثانيه فراهم ميکند. برگشت فونکسيون تنفسی بعد از اين دوز به حد کافی سريع نيست تا از دساچوراسيون خطرناک اکسی هموگلوبين در صورت عدم امکان تهويه کمکی، جلوگيری شود. در اين مطالعه، اثر دوزهای پايين تر سوکسينيل کولين برای تسهيل لوله گذاری رضايت بخش تراشه در القای سريع و متوا لی بيهوشی <a name="_ftnref1">[1] </a>با زمان برگشت سريع تر فونکسيون تنفسی بررسی شد. مواد و روش کار : در اين کارآزمايی بالينی آينده نگر، تصادفی، دوسوکور و مورد - شاهدی، 120 بيمار با کلاس I يا II درجه بندی متخصصان بيهوشی آمريکا ( ASA ) <a name="_ftnref2">[2] </a>، بررسی شدند. پس از القای بيهوشی عمومی با فنتانيل/ تيوپنتال سديم، بيماران از نظر دريافت دوز سوکسی نيل در سه گروه mg/kg 3/0 <a name="_ftnref3">[3] </a>(95 Í ED 1)، mg/kg 6/0 (95 Í ED 2) و mg/kg 1 (95 Í ED 3) قرار گرفتند. پاسخ برانگيخته عضله نزديک کننده شست به چهار تحريک متوالی <a name="_ftnref4">[4] </a>عصب اولنار با استفاده از دستگاه محرک عصب محيطی <a name="_ftnref5">[5] </a>ثبت شد. زمان شروع اثر، حداکثر تضعيف تويچ <a name="_ftnref6">[6] </a>، شرايط لوله گذاری تراشه، زمان برگشت تنفس (مدت آپنه) و زمان برگشت تويچ به 90% ميزان طبيعی برگشت تنفس خود به خودی منظم) ثبت شد. يافته ها: زمان شروع اثر در محدوده 81-49 ثانيه بود که با افزايش دوز، شروع اثر کاهش داشت، ولی بين دوزهای 6/0 و mg/kg 1 تفاوت معنی دار آماری وجود نداشت. حداکثر تضعيف تويچ با دوزهای 6/0 و mg/kg 1 مشابه بود (100%-2/98%). شرايط لوله گذاری تراشه با دوز mg/kg 3/0 قابل قبول نبود، اما در تمام بيماران با دوزهای 6/0 و mg/kg 1 شرايط رضايت بخش لوله گذاری تراشه حاصل شد. زمان برگشت تنفس (زمان آپنه) در دوزهای 3/0 و mg/kg 6/0 (به ترتيب 6/0±8/1 و6/0±4/2 دقيقه) به طور معنی دار کمتر از دوز mg/kg 1(8/0±3/6 دقيقه) بود (به ترتيب 0001/0 p< در مقابل دوز mg/kg 3/0و 001/0 p< در مقابل دوز mg/kg 6/0). زمان ريکاوری تويچ به 90% طبيعی (90%= T1 ) به طور معنی دار در دوز 6/0 (0/1±2/5 دقيقه) کمتر از دوز mg/kg 1 (3/1±8/8 دقيقه) بود ) 001/0 p< ). بحث و نتيجه گيری: استفاده از دوز mg/kg 6/0 سوکسينيل کولين ميتواند شرايط قابل قبول لوله گذاری تراشه بعد از 60 ثانيه از تجويز دارو حاصل کند. شرايط لوله گذاری با دوز mg/kg 6/0 مشابه mg/kg 1 است، اما دوز پايينتر با زمان آپنه کوتاه تر و ريکاوری سريعتر تويچ همراه است. <div align="right"><hr width="33%" size="1" /></div> <a name="_ftn1"> [1] </a>Rapid- sequence of anesthesia <a name="_ftn2"> [2] </a>American Society of Anesthesiologists <a name="_ftn3"> [3] </a>effective dose دوز نياز برای اثر بخشی در 95% بيماران : ( ٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍ95ED ) <a name="_ftn4"> [4] </a>Train-of-four (TOF) <a name="_ftn5"> [5] </a>peripheral nerve stimulator <a name="_ftn6"> [6] </a>maximal twitch depression Abstract Background & Aims: Succinylcholine 1 mg/kg usually produces excellent tracheal intubation in 60 s. Recovery of respiratory muscle function after this dose, however, is not fast enough to forestall oxyhemoglobin desaturation when ventilation can not be assisted. In this study, smaller doses of succinylcholine effects were investigated for producing satisfactory intubation conditions fast enough to allow rapid-sequence tracheal intubation with shorter recovery time of respiratory function. Materials &Methods: In this prospective randomized double-blind and case-controlled clinical trial, 120 patients class I or II of American Society of Anesthesiologists (ASA), were investigated. After induction of anesthesia with fentanyl/thiopental, all patients were randomly allocated to three groups according to the dose of succinylcholine 0.3 mg/kg (1ÍED95), 0.6 mg/kg (2ÍED95), and 1 mg/kg (3ÍED95). Evoked adductor pollicicis responses to Train-of-four (TOF) in ulnar nerve stimulation were rewarded using nerve stimulator. Onset time, maximal twitch depression, tracheal intubation conditions, respiration recovery time (apnea time), and time to 90% twitch height recovery were recorded. Results: Onset times ranged between 81s and 49s, decreased with increasing doses of succinylcholine but not differing between 0.6 and 1 mg/kg. Maximum twitch depression was similar after 0.6 and 1 mg/kg (98.2%-100%). Intubation conditions were often unacceptable after 0.3 mg/kg doses, but acceptable intubations were achieved in all patients receiving a 0.6 and 1 mg/kg dose of succinylcholine. Time to respiration function recovery was significantly shorter in 0.3 and 0.6 mg/kg doses (1.8±0.6 min and 2.4±0.6 min, respectively) versus patients receiving 1 mg/kg (6.3±0.8 min p< 0.0001 v.s 0.3 mg/kg, p< 0.001 v.s 0.6 mg/kg doses respectively). Twitch recovery time to T1=90% (regular spontaneous respiration) were significantly lower in 0.6 mg/kg dose (5.2 ±1.0 min) than 1.0 mg/kg group (8.8±1.3 min p<0.001). Conclusion: The use of 0.6 mg/kg of succinylcholine can produce acceptable intubation conditions after 60 seconds of administration. The conditions achieving after 0.6 mg/kg are similar to those after 1mg/kg. These smaller doses are associated with shorter apnea time and faster twitch recovery. سوکسينيل کولين، بلوک عصبی عضلانی، لوله گذاری تراشه Succinylcholine, Neuromuscular block, Tracheal intubation. 106 111 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-11&slc_lang=fa&sid=fa ، سيمين آتش خويی siminatashkhoyi@yahoo.com 370031947532846001113 Yes علوم پزشکی تبريز رضا موثقی 370031947532846001114 No گروه بيهوشی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز

fa بررسی وضعيت اسيد فوليک و ويتامين B12 در بيماران مبتلا به افسردگی اساسی ASSESSMENT OF FOLATE AND VITAMIN B12 IN PATIENTS WITH MAJOR DEPRESSIVE DISORDER پزشکي science پژوهشي Research مريم سبکتکين<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر بهرام پورقاسم گرگری<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر سلطانعلی محبوب<a name="_ftnref3"> [3] </a>، دکتر نصرت اله پورافکاری<a name="_ftnref4"> [4] </a> تاريخ دريافت 26/2/86، تاريخ پذيرش 23/8/86 چکيده پيش زمينه و هدف: فولات و ويتامين B12 برای عملکرد طبيعی سيستم عصبی ضروری ميباشند. نتايج مطالعات انجام شده در مورد ارتباط بين افسردگی اساسی با اين ويتامين ها‌ متناقض است. در ايران تاکنون مطالعهای جهت بررسی وضعيت دريافت اسيدفوليک و ويتامين B12 در بيماران مبتلا به افسردگی اساسی ( MDD ) انجام نگرفته است، لذا مطالعه حاضر با هدف ارزيابی وضعيت فولات و ويتامين B12 و تعيين ارتباط بين فولات و ويتامين B12 دريافتی با مقادير پلاسمايی آنها در اين بيماران انجام گرفت. مواد و روش کار: در70 بيمار مراجعه کننده به بيمارستان رازی شهر تبريز مبتلا به MDD مقادير فولات و ويتامين B12 پلاسما اندازه گيری شد. مقادير دريافتی اين ويتامينها با استفاده از سه ياد آمد 24ساعته متوالی ارزيابی شد. تعريف افسردگی اساسی براساس شاخص DSM-IV بود. يافته ها: ميانگين و خطای استاندارد فولات و B12 ‌ پلاسمايی به ترتيب ng/ml 73/0±18/5 و pg/ml 46/4±05/389 بود. براساس مقادير پلاسمايی کمبود فولات و ويتامين B12 به ترتيب در 4/51% و 7/5% نمونه ها مشاهده شد. بر اساس نتايج بررسی مصرف 1/97% و 7/95% نمونهها کمتر از مقادير توصيه شده فولات و ويتامين B12 ‌ دريافت ميکردند. ارتباط معنی داری بين غلظت پلاسمايی فولات با فولات دريافتی مشاهده شد (05/0 , P < 283/0 r = ). اين ارتباط بين ويتامين B12 پلاسما با ويتامين B12 دريافتی و يا ساير ويتامينهای گروه B مشاهده نشد. نتيجه گيری: ‌ نتايج مطالعه نشانگر لزوم ارزيابی غلظت پلاسمايی فولات و ويتامين B12 در بيماران مبتلا به افسردگی اساسی است. غلظت پايين پلاسمايی اين ريز مغذيها در اين بيماران نشانگر لزوم انجام مداخلات مناسب جهت دريافت کافی فولات و ويتامين B12 ميباشد. <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>دانشجوی کارشناسی ارشد تغذيه، دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز <a name="_ftn2"> [2] </a>استاديار، دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز (نويسنده مسئول) <a name="_ftn3"> [3] </a>استاد بيوشيمی - تغذيه، دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز <a name="_ftn4"> [4] </a>استاد روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بيمارستان رازی تبريز، دانشگاه علوم پزشکی تبريز 5 MDD: Major Depressive Disorders M Saboktakin <a name="_ftnref1">[1] </a>BS B Pourghassem Gargari <a name="_ftnref2">[2] </a>, PhD S Mahboob <a name="_ftnref3">[3] </a>, PhD N Pourafkari <a name="_ftnref4">[4] </a>, MD. Received: 16 May, 2007 Accepted: 14 Nov, 2007 Abstract Background & Aims: Folate is important for the functioning of the nervous system. The results of studies are controversy and there has been no study on assessment of folate and vitamin B12 status in depressed patients in Iran. So the aim of the present study was the assessment of folate and vitamin B12 status in patients with major depressive disorder (MDD), and determination of relation between dietary folate and vitamin B12 with plasma levels of folate and vitamin B12. Materials & Methods: In 70 depressed patients with major depressive disorder plasma folate and vitamin B12 were measured with radio assay method and dietary intake was assessed using 24-hour-recall method. Definition of MDD was according to DSM-IV-R criteria for depression . Results: The mean plasma folate and vitamin B12 was 5.18±0.73ng/ml and 389.05±41.46pg/ml, and prevalence of low plasma folate and vitamin B12 was %51.4 and %5.7, respectively. According to dietary assessment 97.1% and 95.7% had folate and vitamin B12 intake less than RDA. Plasma folate levels were significantly associated with dietary folate intake (r = 0.283 p< 0.05). There was no significant association between plasma vitamin daily intake of B12 or other vitamin B group. Conclusion: Findings of this study indicate that folate and vitamin B12 levels should be taken into account in depressed patients. Low plasma levels of these micronutrients reveal the necessity of the appropriate intervention for adequate intake in these patients. Keywords: Major depressive disorder, Folate, Vitamin B12, Plasma levels Address : Health and Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences. Tel: 09143165247 � E-mail: bahrampg@yahoo.com � Source: UMJ 2008: 19(2):179 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>MSC Student of Nutrition, Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant Professor of Nutrition, Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran (Corresponding Author) <a name="_ftn3"> [3] </a>Professor of Nutrition and Biochemistry, Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran <a name="_ftn4"> [4] </a>Professor of Psychiatry, Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran افسردگی اساسی، فولات، ويتامينB12، غلظت پلاسمايی Major depressive disorder, Folate, Vitamin B12, Plasma levels 112 119 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-12&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Saboktakin مريم سبکتکين 370031947532846001657 No Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز Bahram Pourghassem Gargari بهرام پورقاسم گرگری bahrampg@yahoo.com 370031947532846001658 Yes Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز Soltan Ali Mahboob دکتر سلطانعلی محبوب 370031947532846001659 No Faculty of Health and Nutrition, Nutritional Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran بيوشيمی - تغذيه، دانشکده بهداشت و تغذيه، مرکز تحقيقات تغذيه، دانشگاه علوم پزشکی تبريز Nosratollah Pourafkari نصرت اله پورافکاری 370031947532846001660 No Faculty of Medicine, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran روانپزشکی، دانشکده پزشکی، بيمارستان رازی تبريز، دانشگاه علوم پزشکی تبريز

fa بررسی اثر محلول آلبندازول سولفواکسايد در از بين بردن پروتواسکولکس‌های اکينوکوکوس گرانولوزوس STUDY OF EFFECTS OF ALBENDAZOLE SULFOXIDE ON OBVIATION OF ECHINOCOCCUS GRANULOSUS PROTOSCOLEXES پزشکي science پژوهشي Research دکتر خسرو حضرتی تپه<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر جواد آقازاده<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر سيد جواد موسوی<a name="_ftnref3"> [3] </a> تاريخ دريافت 3/5/86، تاريخ پذيرش 25/2/87 چکيده پيش زمينه و هدف: هيداتيدوز دارای انتشار جهانی بوده و به عنوان يکی از بيماری هايی که ميتواند چندين ارگان متعدد بدن را درگير کند، از اهميت به سزا ی ی برخوردار است. اين بيماری عوارض متعددی نيز ميتواند داشته باشد و درمان آن هزينه و مشکلات خاص خود را دارد. شناخت روشهای تشخيصی و مهمتر از آن درمان کيست هيداتيد با توجه به شيوع نسبتاً قابل توجه اين بيماری، اهميت به سزا ی ی در اعاده سلامتی بيماران دارد. درمان قطعی بيماری جراحی ميباشد، و در موارد خاص آلبندازول موثرترين دارو در درمان کيست هيداتيد مورد استفاده قرار ميگيرد. آلبندازول پس از مصرف به سرعت جذب و به سولفوکسايد که متابوليت اصلی و فعال دارو ميباشد تجزيه ميشود. هدف از اين مطالعه بررسی اثر کشندگی آلبندازول سولفوکسايد در غلظتها و زمانهای متفاوت بر روی پروتواسکولکسها در محيط آزمايشگاهی ميباشد. مواد و روش کار: اين مطالعه از نوع مداخلهای تجربی بود. پس از جداسازی صدها کيست هيداتيد از اندامهای آلوده دامهای کشتار شده، بعد از بررسيهای لازم در مورد بارور بودن کيستها، پروتواسکولکسهای آنها تخليه و با سرم فيزيولوژی شستشو داده شد و ميزان viability آنها زير ميکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفت. محلول آلبندازول سولفوکسايد در غلظتهای µg/ml 25، µg/ml 50، µg/ml 100 حاضر گرديد سپس تعداد معينی از پروتو اسکولکسها به لولههای حاوی سولفوکسايد ريخته شد و در زمانهای متفاوت آزمايشات انجام گرفت. در مرحله بعد به کمک ميکروسکوپ درصد زنده ماندن آنها از روی حرکت سلولهای شعلهای تعيين و ثبت شد. يافتهها: نتايج نشان داد بين افزايش مدت زمان و مقدار غلظت دارو و زنده ماندن پروتواسکولکسها رابطه مستقيم وجود دارد. در گروهی که آلبندازول سولفوکسايد با غلظت µg/ml 100 استفاده شده بود تا دقيقه 20 بر روی پروتواسکواکسها اثر نداشت، فقط با افزايش مدت زمان در دقيقه 60، 60% پروتواسکولکسها از بين رفته بودند. در صورتی که در غلظت µg/ml 50 تا دقيقه 35 هيچ اثری نداشت و در دقيقه 60، فقط 40% پروتواسکولکسها مرده بودند. بحث و نتيجه گيری: با توجه به نتا يج تحقيق و محدوديت زمانی که جراحان در اتاق عمل دارند، آلبندازول سولفوکسايد نميتواند به عنوان يک داروی مناسب در از بين بردن پروتواسکولکسهای کيست هيدا تيد بيماران در حين جراحی و جلوگيری از عود مجدد بيماری استفاده شود . <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>دانشيار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>استاديار بخش جراحی مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار گروه جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی اروميه Kh Hazrati Tappeh<a name="_ftnref1"> [1] </a>, PhD J Aghazadeh<a name="_ftnref2"> [2] </a>, MD SJ Musavi<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD Received: 26 June, 2007 Accepted: 14 May, 2008 Abstract Background & Aims: Parasitic infection of the liver and lungs derived from hydatid cyst is global and it can affect many organs of the body, it encompasses lots of significance. This disease can abide many phenomena its treatment is very expensive and has its own troubles. Recognition of diagnostic methods and mostly, treatment of hydatid cyst according to almost high prevalence of the disease does play an important role on controlling the disease. The definite treatment is surgery. But as a complimentary cure, at present albendazole is the most effective drug for hydatid cyst. After utilization, albendazole fastly absorbs and catalyses to sulfoxide which is the major metabolite of the drug. The goal of this study is to analyze the efficiency of albendazole sulfoxide on different densities and time intervals, in vitro on protoscolexes. Materials & Methods: This study was conducted interventionally and tentatively. After detachment of hundreds of hydatid cyst infected animals from abattoirs and after enough investigation on productivity of cysts, their protoscolexes were evacuated and were washed with serum physiology and their viability rate was examined under the microscope. On the other side albendazole sulfoxide solution on 25µg/L, 50µg/lit, 100µg/lit densities was prepared. Then precise amount of protosclolexes was added to tubes containing sulfoxide and examinations were done in different time intervals. On the next stage their percentage of survival using microscope according to movements of flame like cells were determined and recorded. Results: Results revealed that time and the amount of drug has straight effects on protoscolexes survival time. In the group that 100µg/L albendazole was used, the drug had no effect up to first 20 minutes but increasing the gain age time to 1hour 60% of protoscolexes were dead. While in the density of 50µg/lit up to 35minutes, the drug did have no effect, but in an hour 40% of protoscolexes were dead. Conclision: According to the results this study and time limitations that surgeons have in operation room, albendazole sulfoxide can not be utilized to eliminate protoscolexes from patients infected organs in the op. process and to avoid recurrence of the illness. <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Associate Professor of Parasitology & Mycology Department, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant Professor of Brain Surgery, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant Professor of General Surgery, Urmia University of Medical Sciences کيست هيداتيد، پروتواسکولکس، آلبندازول سولفوکسايد Hydatid cyst, Protoscolex, Albendazole sulfoxide 120 124 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-13&slc_lang=fa&sid=fa خسرو حضرتی تپه Hazrati_tappeh@yahoo.co.nz 370031947532846001101 Yes گروه انگل شناسی و قارچ شناسی دانشگاه علوم پزشکی اروميه جواد آقازاده 370031947532846001102 No بخش جراحی مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی اروميه جواد موسوی 370031947532846001103 No گروه جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa کوتاهی قد در بيماران مبتلا به بتا - تالاسمی ماژور SHORT STATURE IN PATIENTS WITH ß-THALASSEMIA MAJOR پزشکي science پژوهشي Research دکتر سيامک شيوا ، دکتر روح انگيز ساری سرخابی تاريخ دريافت 2/8/86، تاريخ پذيرش 22/12/86 چکيده پيش زمينه و هدف: استفاده از رژيم های شلاتور درمانی درکنار تزريق منظم خون به طور قابل توجهی اميد به زندگی بيماران تالاسميک را بهبود بخشيده است. علی رغم پيشرفت هايی که در درمان اين بيماران صورت گرفته، اختلال رشد و کوتاهی قد در درصد قابل توجهی از آنها مشاهده می شود. عواملی مثل اضافه بار آهن، سميت دسفرال و اختلالات اندوکرين در اختلال رشد اين بيماران نقش دارند اما ممکن است عوامل ناشناخته ديگری نيز دخيل باشند. در اين مطالعه به بررسی وضعيت رشد و عوامل دخيل در کوتاهی قد بيماران تالاسميک خود پرداختيم. مواد و روش کار: مطالعه حاضر به صورت توصيفی - تحليلی بر روی 71 بيمار مبتلا به بتا - تالاسمی ماژور که مراجعه مرتب داشتند و پرونده پزشکی آنها کامل بود در سال 85 انجام گرفت. بيماران از نظر قد، اختلالات اندوکرين، فريتين سرم، هموگلوبين قبل از تزريق خون و آنزيم های کبدی مورد ارزيابی قرار گرفتند. سپس در دو گروه کوتاه قد و غيرکوتاه قد با هم مقايسه شدند. يافته ها: 45 پسر و 26 دختر با ميانگين سنی 2/5±9/12 سال مورد بررسی قرار گرفتند. 1/45 درصد بيماران کوتاه قد بودند و رابطه خطی معکوس بين افزايش سن و SDS قد يافت شد. بيماران دچار اختلالات اندوکرين، کوتاهتر بودند و بيمارانی که چند اختلال اندوکرين را با هم داشتند دچار اختلال رشد شديدتری بودند. تعداد موارد هيپراسپلنيسم در ميان بيماران کوتاه قد به مراتب بيشتر بود اما اختلاف معنی داری بين ميانگين هموگلوبين قبل از تزريق خون و فريتين سرم دو گروه وجود نداشت. اگرچه درصد قابل توجهی از بيماران دچار افزايش آنزيم های کبدی بودند اما تفاوت معنی داری از اين نظر بين دو گروه يافت نشد. بحث و نتيجه گيری: اختلال رشد بيماران مبتلا به بتا - تالاسمی ماژور از دهه اول زندگی شروع می شود و با افزايش سن شدت می يابد. جهت جلوگيری از کوتاه قد شدن آنها لازم است به طور مرتب از نظر سرعت رشد بررسی شوند و عوامل دخيل در اختلال رشد به موقع شناسايی شده و تحت درمان مناسب قرار گيرند. S Shiva , MD R Sarisorkhabi , MD Received: 24 Oct, 2007 Accepted: 12 March, 2008 Abstract Background & Aims: Combination of chelating therapy regimens with regular blood transfusion has significantly improved the life expectancy of thalassemic patients. Despite progresses in treatment of these patients, growth failure, and short stature are found in significant number of them. Factors such as iron overload, desferal toxicity, and endocrine disorders play roles in growth failure, but other unknown factors may contribute too. We aimed to study short stature and its contributing factors in our thalassemic patients. Materials & Methods: This descriptive-analytic study was conducted in 2006, on 71 patients with ß-thalassemia major who had regular visits and complete medical recordings. The patients were evaluated for stature, endocrine disorders, serum ferritin, pretransfusion hemoglobin, and liver enzymes. They were compared in two ( short stature and non short stature) groups. Results: 45 boys and 26 girls with mean age of 12.9±5.2 years were studied. 45.1% of patients were short stature and negative linear correlation between advancing of age and height SDS observed. Patients with endocrine anomaly were shorter and those with multiple endocrine anomalies had very severe growth retardation. Cases of hypersplenism were significant in short stature group, but there were no significant differences in pretransfusion hemoglobin and serum ferritin levels between the groups. Although liver enzymes increased in significant number of patients, we didn't find any meaningful differences between two groups. Coclusion: Growth failure of patients with ß-thalassemia major begins from first decades of life and aggravated with age advancement. For prevention of becoming short stature, they need to be evaluated regularly for height velocity, and contributing factors in growth failure should be recognized earlier and treated appropriately. کليد واژگان: بتا - تالاسمی ماژور، کوتاهی قد، عوارض اندوکرين Keywords: ß-Thalassemia major, Short stature, Endocrine complications 125 131 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-14&slc_lang=fa&sid=fa سيامک شيوا shivasiamak@yahoo.com 370031947532846001108 Yes دانشگاه علوم پزشکی تبريز روح انگيز ساری سرخابی 370031947532846001109 No دانشگاه علوم پزشکی تبريز

fa بررسی اثر سايتوتوکسيسيتی و بازدارندگی عصاره ريزوم شيرين بيان (Glycyrrhiza glabra) و گل بابونه (Matricaria aurea) بر فعاليت ماتريکس متالوپروتئينازها (MMPs) در مقايسه با ترکيبات استروئيدی و غير استروئيدی در کشت سلولی فيبروساکروما CYTOTOXIC AND INHIBITORY EFFECTS OF GLYCYRRHIZA GLABRA AND MATRICARIA AUREA EXTRACTS ON METALLOPROTEINASE MATRIX ACTIVITY IN COMPARISON WITH STEROIDAL AND NON STEROIDAL COMPOUNDS IN FIBROSARCOMA CELL LINE CULTURE پزشکي science پژوهشي Research دکتر نسرين عاقل <a name="_ftnref1">[1] </a>، دکتر علی خدادادی <a name="_ftnref2">[2] </a>، دکتر مجيد اسماعيليان <a name="_ftnref3">[3] </a> تاريخ دريافت 23/2/86، تاريخ پذيرش 6/9/86 چکيده مقدمه: آنزيمهای ماتريکس متالوپروتئيناز ( MMPs )، خانواده بزرگ آنزيمهای پروتئوليتيک وابسته به کلسيم و روی هستند که در تجزيه ترکيبات مختلف ماتريکس خارج سلولی نقش دارند. نقش اين آنزيمها در پيشرفت و گسترش بيماريهای التهابی (آرتريت روماتوئيد)، بيماريهای قلبی عروقی و تومورهای سرطانی کاملا شناخته شده است. مطالعات انجام شده دال بر اثر مهاری ترکيبات ضد التهاب غير استروئيدی ( NSAIDs ) و استروئيدی (دگزامتازون) بر روی ماتريکس متالوپروتئينازها است. مواد و روش کار : در اين تحقيق اثر مهاری و سميت سلولی عصاره هيدروالکلی گياهان شيرين بيان و بابونه در مقايسه با داروهای استروئيدی و غير استروئيدی با به کارگيری سل لاين فيبروسارکوما ( Wehi 164 ) برای بررسی سميت سلولی و روش ژلاتين زايموگرافی برای سنجش ميزان اثر مهارکنندگی بر فعاليت ماتريکس متالوپروتئينازها بررسی شد. يافتهها : نتايج نشان داد که اثر مهار کنندگی شيرين بيان و بابونه، به ترتيب، معادل µg/ml 9500و 33/933 و سميت سلولی به دست آمده برای اين گياهان، به ترتيب، معادل µg/ml 67/326 و 3450 بود. نتيجه گيری : گياهان بابونه و شيرين بيان سميت سلولی بسيار کمتری ولی اثر مهاری ضعيف تری نسبت به داروهای استروئيدی و غير استروئيدی بکار رفته در اين تحقيق از خود نشان دادند. همچنين مشخص شده است که سميت سلولی بابونه 1/0 سميت سلولی شيرين بيان است. مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 138-132 ، تابستان 1387 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>استاديار گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>استاديار گروه ايمنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز <a name="_ftn3"> [3] </a>دکترای حرفه ای داروسازی N Aghel , PhD A Khodadadi , PhD M Asmaeiliyan , PhD Received: 23 April, 2007 Accepted: 27 Nov, 2007 ABSTRACT Background & Aims: Metalloproteinase matrix (MMPs), a family of zinc and calcium dependent enzymes, is produced by a wide range of stromal and inflammatory cells. MMPs are capable of degrading all of the compounds of extra cellular matrix. The role of metalloproteinase matrix in pathophysiology of various inflammatory diseases, such as arthritis, cardiovascular disease, and cancer is well known. The previous studies have shown that dexamethasone and non steroidal anti inflammatory drugs (NSAIDs) have inhibitory effect on metalloproteinase matrix activity. The aim of the present study was to investigate the inhibitory and cytotoxic effects of glycyrrhiza glabra and matricaria aurea hydroalcoholic extracts on metalloproteinase matrix activity in comparison with diclofenac, piroxicam, and dexamethasone. Materials & Methods: Herbal extracts were prepared by percolation method, then gelatin zymography and cellular cytotoxicity methods were employed using fibrosarcoma cell line culture (Wehi 164). Results: Our results indicated that all drugs and herbal extracts showed dose-dependent reduction in metalloproteinase matrix activity. Herbal extracts showed this effect in higher doses but they had lower cytotoxicity compared to other drugs. Conclusion: Matricaria aurea extract, as compared to glycyrrhiza glabra, have low toxicity effect (IC50 = 3450 µg/ml) and better inhibitory activity (IC50 = 933.33 µg/ml) upon MMPs. Address: Immunilogy Department, Jondi Shapoor University, Ahvaz. Tel: 09161183357 E-mail: Alkhodadadi@yahoo.com Source: UMJ 2008: 19(2):182 ISSN: 1027-3727 ماتريکس متالوپروتئينازها، شيرين بيان، گل بابونه، سميت سلولی Metalloproteinase matrix, Glycyrrhiza glabra, Matricaria aurea, Cytotoxicity 132 138 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-15&slc_lang=fa&sid=fa نسرين عاقل 370031947532846001110 Yes گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز علی خدادادی 370031947532846001111 No گروه ايمنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز مجيد اسماعيليان 370031947532846001112 No

fa بررسی عوارض منجر به بستری طولانی مدت در بخش مراقبت‌های ويژه پس از اعمال جراحی قلب باز EVALUATION OF THE COMPLICATIONS LEADING TO PROLONGED INTENSIVE CARE UNIT STAY AFTER OPEN HEART SURGERY پزشکي science پژوهشي Research دکتر عليرضا ماهوری<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر فرهاد حشمتی<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر حيدر نوروزی نيا<a name="_ftnref3"> [3] </a>، دکتر حميد مهدی زاده<a name="_ftnref4"> [4] </a>، دکتر ابراهيم حسنی<a name="_ftnref5"> [5] </a>، عاطفه شکوفه<a name="_ftnref6"> [6] </a> � تاريخ دريافت 22/5/86، تاريخ پذيرش 19/10/86 چکيده مقدمه: حوادث عروقی مغزی، فيبريلاسيون دهليزی، نارسايی کليه و عوارض گوارشی بعد از جراحی قلب مسايل مهمی هستند که ميتوانند به افزايش مورتاليته، اتلاف منابع بيمارستانی و افزايش مدت بستری بيمار در بخش مراقبتهای ويژه منجر شوند. هدف اين مطالعه تعيين انسيدانس عوارض ی است که مدت اقامت بيماران را در بخش مراقبتهای ويژه، پس از اعمال جراحی قلب باز، تحت تاثير قرار ميدهند. مواد و روش کار: در يک مطالعه گذشته نگر توصيفی، پرونده 475 بيمار که در طول فروردين 1384 الی اسفند 1385 تحت اعمال جراحی قلب باز با استفاده از بای پس قلبی ريوی قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. انسيدانس عوارض مهم بعد از عمل مانند: حوادث عروق مغزی، مسايل گوارشی، نارسايی کليه و فيبريلاسيون دهليزی مورد محاسبه قرار گرفت. دادههای مختلف پس از جمع آوری با توجه به ماهيت متغييرها با استفاده از روشهای آماری توصيفی ارائه گرديد. نتايج: ميانگين سنی در بيماران پيوند عروق کرونر، 9 ± 58 سال و ميانگين مدت زمان بستری در بخش مراقبت های ويژه9/0 ± 4/3 روز بود. انسيدانس عوارض مهم در بخش مراقبتهای ويژه در بيماران پيوند عروق کرونر به صورت: حوادث عروق مغز7/1%، مسايل گوارشی 25/0%، نارسايی کليه7/1% و فيبريلاسيون دهليزي20% و برای بيماران با تعويض دريچه فراوانی نسبی اين عوارض به ترتيب،1/4%، 0%،2/2% و 1/21% بود. نتيجه گيری: بعضی از عوارض مانند سکته مغزی با مورتاليته و موربيديته کوتاه مدت بالا بعد از اعمال جراحی قلب باز همراه هستند. ريسک عوارض ميتواند با فاکتورهای کلينيکی قبل و يا بعد از عمل تخمين زده شود. انسيدانس عوارض مهم بعد از اعمال جراحی قلب باز در مطالعات و جوامع مختلف متفاوت است. �مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 144-139، تابستان 1387 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>فلوشيپ بيهوشی قلب و توراکس، استاديار گروه بيهوشی و مراقبتهای ويژه دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>دانشيار گروه بيهوشی و مراقبتهای ويژه دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار گروه بيهوشی و مراقبتهای ويژه دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn4"> [4] </a>فوق تخصص جراحی قلب استاديار گروه جراحی دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn5"> [5] </a>استاديار گروه بيهوشی و مراقبتهای ويژه دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn6"> [6] </a>پزشک عمومی AR Mahoori <a name="_ftnref1">[1] </a>, MD F Heshmati <a name="_ftnref2">[2] </a>, MD H Noorozinia <a name="_ftnref3">[3] </a>, MD H Mehdizadeh <a name="_ftnref4">[4] </a>, MD E Hassani <a name="_ftnref5">[5] </a>, MD A Shokofe <a name="_ftnref6">[6] </a>, MD Received: 13 Aug, 2007 Accepted: 9 Jan, 2008 ABSTRACT Background & Aims: Cerebrovascular accident (CVA), atrial fibrillation, renal failure and gastrointestinal complications after cardiac surgery are devastating�complications that lead to excess mortality, health resource�utilization, and intensive care unit stay. The purpose of this study was to identify the incidence of major complications�that influence intensive care unit stay in patients undergoing open heart surgery. Materials & Methods: In a retrospective observational study the charts of 475 patients undergoing open heart surgery and being operated on cardiopulmonary bypass CPB, (coronary artery bypass graft, valve replacement, repair of atrial septal defect and ventricular septal defect) were reviewed between March 2005-February 2007.�Postoperative incidence of common complications such as: CVA,�gastrointestinal problems, renal failure, and atrial fibrillation were calculated. Then descriptive tests were used for data analysis. Results: The mean age for coronary artery bypass graft (CABG) was 58±9 years, and the average length of intensive care unit stay was 3.4±0.9 days. The incidence of major complications occurring in intensive care unit for CABG patients was�CVA (1.7%)�gastrointestinal complication (0.25%) renal failure (1.7%) atrial fibrillation (20%) and for valve replacement were 4.1%, 0%, 2.2% and 21.1% respectively. Conclusion: Some complications such as stroke after open heart surgery are associated with high short-term morbidity and mortality. Increased complications risks can be predicted by preoperative and postoperative clinical factors. The incidence of major complications in patients after open heart surgery varies widely across studies and patient populations. � Address: Department of Anesthesiology, Urmia University of Medical Sciences. Tel:09143416531 � E-mail: alimahoorir@yahoo.com � Source: UMJ 2008: 19(2):183 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Assistant Professor of Anesthesiology, Fellowship in Cardiovascular and Thoracic Anesthesiology, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Associate Professor of Anesthesiology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant Professor of Anesthesiology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn4"> [4] </a>Assistant Professor of Surgery, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn5"> [5] </a>Assistant Professor of Anesthesiology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn6"> [6] </a>General Practitioner عوارض، بستری طولانی مدت، بخش مراقبتهای ويژه، جراحی قلب باز Complications, Prolonged stay, Intensive care unit, Open heart surgery 139 144 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-16&slc_lang=fa&sid=fa عليرضا ماهوری alimahoorir@yahoo.com 370031947532846001069 Yes گروه بيهوشی و مراقبت‌های ويژه دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa تعيين دقت تشخيصی سونوگرافی کالر داپلر در آپانديسيت حاد DETERMINATION OF DIAGNOSTIC COLOUR DOPPLER SONOGRAPHIC ACCURACY IN ACUTE APPENDICITIS پزشکي science پژوهشي Research دکتر افشين محمدی<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکترمحمدحسين دقيقی<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر مسعود پورعيسی<a name="_ftnref3"> [3] </a> � تاريخ دريافت 2/8/86، تاريخ پذيرش 26/10/86 چکيده پيشزمينه و هدف: از آنجا که آپانديسيت حاد شايعترين علت شکم حاد جراحی است . اين مطالعه با هدف تعيين حساسيت، ويژگی و دقت سونوگرافی کالر داپلر برای تشخيص آپانديسيت حاد انجام شد. مواد و روش کار: 164 نفر از بيماران مشکوک به آپانديسيت حاد که تحت عمل جراحی آپاندکتومی قرار گرفتند قبل از عمل توسط سونوگرافی کالر داپلر بررسی شدند و وجود جريان خون در جدار آپانديس به عنوان معيار مثبت تلقی شدن نتيجه امتحان در نظر گرفته شد. يافتهها: حساسيت، ويژگی و دقت تشخيصی سونوگرافی کالر داپلر به ترتيب 100%، 4/94% و 8/98% بدست آمد. همچنين ميزان PPV و NPV به ترتيب برابر 4/98% و 100% محاسبه شد. بحث و نتيجه گيری: سونوگرافی کالر داپلر روشی بسيار دقيق و حساس برای تشخيص آپانديسيت حاد است و عدم مشاهده جريان خون در جدار آپانديس يا RLQ رد کننده آپانديسيت حاد است. مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص148-145، تابستان 1387 � آدرس مکاتبه: اروميه، بيمارستان امام خمينی (ره)، گروه راديولوژی، تلفن: 09143480425 E-mail: mohanadi_afshin@yahoo.com <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>استاديار گروه راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>استاديار گروه راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبريز <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار گروه راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبريز A Mohammadi <a name="_ftnref1">[1] </a>, MD MH Daghighi <a name="_ftnref2">[2] </a>, MD M Poorisa<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD Received: 24 Oct, 2007 Accepted: 16 Jan, 2008 ABSTRACT Background & Aims: As acute appendicitis is the most common etiology of acute abdomen. This study was done in order to determine sensitivity, specificity, and accuracy of colour Doppler sonography in diagnosis of acute appendicitis. Materials & Methods: 164 patients clinically suspected to acute appendicitis underwent preoperative colour Doppler sonography and the presence of blood flow in the wall of appendix was indicative of positive result of the study. Results: Sensitivity, specificity, and accuracy of the sonography were 100%, 94.4% and 98.8% respectively. PPV and NPV of the study were 98.4% and 100%. Conclusion: Colour Doppler sonography is a very accurate method for diagnosis of acute appendicitis but non visualization of blood flow in the wall of appendix or RLQ is against the diagnosis of acute appendicitis. � Address: Department of Radiology, Imam Khomeini Hospital, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran. Tel: 09143480425 E-mail: mohanadi_afshin@yahoo.com Source: UMJ 2008: 19(2):184 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Assistant professor of Radiology , Urmia University of Medical Sciences(Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant professor of Radiology , Tabriz University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant professor of Radiology ,Tabriz University of Medical Sciences� آپانديسيت حاد، سونوگرافی کالر داپلر Colour Doppler sonography, Acute appendicitis 145 148 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-17&slc_lang=fa&sid=fa افشين محمدی mohanadi_afshin@yahoo.com 370031947532846001070 Yes گروه راديولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبريز

fa مقايسه ارزش تشخيصی CT هليکال با روش‌های معمول تشخيص (IVP و پيلوگرافی رتروگراد) در بيماران مبتلا به درد حاد پهلو با يافته‌های غيرتشخيصی در KUB و سونوگرافی A COMPARISON BETWEEN DIAGNOSTIC VALUE OF HELICAL CT SCAN AND ROUTINE IMAGING MODALITIES (IVP AND RETROGRADE PYELOGRAPHY) IN PATIENTS WITH ACUTE FLANK PAIN AND NON-DIAGNOSTIC KUB AND ULTRASONGRAPHIC FINDINGS پزشکي science پژوهشي Research دکتر محمدرضا محمدی فلاح<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر منصور عليزاده<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر سروش تقی پور بازرگانی<a name="_ftnref3"> [3] </a>، دکتر اميرحسين شرفی<a name="_ftnref4"> [4] </a>، دکتر محمد افشاريان<a name="_ftnref5"> [5] </a>، دکتر باقر برادران صفا<a name="_ftnref6"> [6] </a> تاريخ دريافت 23/3/86 تاريخ پذيرش 30/8/86 چکيده مقدمه: هدف از اين مقاله، مقايسه CT هليکال با روش های متداول بررسی ( IVP و در موارد لزوم پيلوگرافی رتروگراد) در بيماران مبتلا به درد حاد پهلو است که يافته های مشکوکی در KUB و سونوگرافی دارند. موارد و روش کار: 32 بيمار در طی بررسی 5 ماهه که با درد حاد پهلو به اورژانس مرکز مراجعه کرده و در KUB و اولتراسونوگرافی دارای يافتههای غيرتشخيصی بودند، انتخاب شدند. تمامی اين 32 نفر تحت بررسی با روشهای متداول تشخيصی ( IVP و در صورت لزوم پيلوگرافی رتروگراد) و نيز CT هليکال بدون ماده حاجب تزريقی يا خوراکی قرار گرفتند. نتايج توسط يک راديولوژيست و يک ارولوژيست مطالعه و تحليل شد. نتيجه مثبت سيتی اسکن در صورت مشاهده سنگ به علاوه وجود علايم ثانويه ثبت ميشد. در صورت مثبت بودن علايم ثانويه ولی عدم مشاهده سنگ، نتيجه منفی قلمداد ميشد. اگر پاتولوژی ديگری که ميتوانست موجب درد حاد پهلو شود نيز در بررسی مشخص ميشد (از جمله UPJO ، تومور و تنگی حالب)، باز هم به عنوان نتيجه مثبت در نظر گرفته ميشد. نتايج: از 32 بيمار مذکور، 25 نفر برای مطالعه انتخاب شدند(در 7 بيمار هيچ يافته پاتولوژيک دال بر وجود سنگ يا ساير علل درد پهلو يافت نشد و چون معيار طلايی ما (نتيجه جراحی يا دفع سنگ) قابل دسترسی نبود، اين افراد از مطالعه خارج شدند). از 25 بيمار باقيمانده، 5 نفر پاتولوژی غير از سنگ داشتند (يک مورد تنگی حالب به علاوه پوليپ و چهار مورد UPJO ) CT هليکال در تمامی 25 مورد توانست پاتولوژی را به درستی تشخيص دهد. در يک مورد، مطالعه با استفاده از کنتراست خوراکی و وريدی دنبال شد. نتيجهگيری: CT هليکال در مقايسه با روشهای متداول ديگر، در تشخيص سنگهای لوسنت و ساير علل درد حاد پهلو دقيقتر است. از CT هليکال ميتوان برای قطعيت عدم وجود پاتولوژی دستگاه ادراری در درد حاد پهلو نيز استفاده کرد. در مواقعی که درد حاد پهلو به عللی غير از سنگ دستگاه ادراری باشد، استفاده از CT هليکال با ماده حاجب خوراکی و وريدی بر دقت تشخيص ميافزايد. در مواردی که بيمار کنترانديکاسيونی برای دريافت ماده حاجب داشته باشد، CT هليکال (بدون کنتراست) ارزش دو چندان پيدا ميکند، ما پيشنهاد ميکنيم جهت بررسی موارد با KUB و سونوگرافی مشکوک، قدم بعدی استفاده از CT هليکال بدون ماده حاجب باشد. مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 154-149 ، تابستان 1387 � آدرس مکاتبه: بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه، بخش پيوند، تلفن 09141417555 E-mail: mrmf222tir@msn.com <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"></a> 1 دانشيار ارولوژی - فلوشيپ پيوند کليه دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"></a> 2 استاديار ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn3"></a> 3 دستيار ارشد ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn4"></a> 4 دستيار ارولوژی دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn5"></a> 5 متخصص ارولوژی <a name="_ftn6"></a> 6 متخصص راديولوژی MM Fallah<a name="_ftnref1"> [1] </a>, MD M Alizadeh<a name="_ftnref2"> [2] </a>, MD S Tagipoor Bazargani<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD AH Sharafi<a name="_ftnref4"> [4] </a>, MD M Afsharian<a name="_ftnref5"> [5] </a>, MD B Baradaran e-Safa<a name="_ftnref6"> [6] </a>, MD � Received: 13 June, 2007 Accepted: 21 Nov, 2007 ABSTRACT Background & Aims: In this study, we aimed to compare helical CT scan with routine imaging modalities (IVP and/or retrograde pyelography) in patients with acute flank pain and non-diagnostic findings in KUB and ultrasonography. Materials & Methods: During a five month period, 32 patients referring to the emergency center with acute flank pain, and having nondiagnostic KUB and ultrasonography were selected for the study. All patients underwent regular diagnostic procedures. IVP and retrograde pyelography were done when necessary and Helical CT scan without oral or IV contrast media as well. The results were reported by a radiologist positive and an urologist as well. Results included observation of stone plus its secondary signs. Merely positive secondary signs without finding any stones were considered negative. Any other pathologies resulting in acute flank pain e.g. UPJO, tumor, and strictures presumed as a positive result as well. Result: Among 32 patients, 25 entered the study, in 7 patients no pathologies were found - stone or other, and the resulting lack of gold-standard made us put them off. Of the remaining 25, five had pathology other than stone. One case was of ureteral stricture with polyp and 4 cases of UPJO. Helical CT scan was precise in accurate diagnosis of all 25 patients. In one occasion, the study continued with oral and IV contrast CT. Conclusion: Helical CT scan is more accurate than other imaging tools in diagnosing radiolucent stones and other causes of acute flank pain. Also CT scan can definitely rule out a urologic origin of acute flank pain. While suspicion remains about causes other than stone, oral, and IV contrast enhanced CT increases the accuracy. Finally, when there is a contraindication for using contrast media, non- contract helical CT poses as a double value. We propose using non-contrast helical CT as the next step for patient with non - diagnostic KUB and ultra sonograpic findings. Address: Imam Khomeini Hospital, Urmia, Iran. Tel: 09141417555 E-mail: mrmf222tir@msn.com Source: UMJ 2008: 19(2):185 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Associate Professor of Urology, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant Professor of Urology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Chief Resident of Urology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn4"> [4] </a>Resident of Urology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn5"> [5] </a>Urologist <a name="_ftn6"> [6] </a>Radiologist سی اسکن هليکال، درد حاد پهلو، دقت تشخيصی، بيماری سنگ دستگاه ادراری Helical CT, Acute flank pain, Diagnostic accuracy access, Urinary stone disease 149 154 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-18&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا محمدی فلاح mrmf222tir@msn.com 370031947532846001071 Yes ارولوژی - فلوشيپ پيوند کليه دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa بررسی اثرات BCGتراپی داخل مثانه ای بر سطح سرمی PSA THE EFFECT OF INTRAVESICAL BCG THERAPY ON SERUM PSA LEVEL پزشکي science پژوهشي Research دکتر محمدرضا محمدی فلاح<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر سوسن جعفری<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر منصور عليزاده<a name="_ftnref3"> [3] </a>، دکتر محمدرضا مختاری<a name="_ftnref4"> [4] </a> تاريخ دريافت 25/1/86، تاريخ پذيرش 11/2/87 چکيده پيش زمينه و هدف: سرطان پروستات شايعترين سرطان شناخته شده مردان است . در حال حاضر DRE, PSA روشهای SCREENING بيماران بوده و در صورت بالا بودن PSA يا DRE مشکوک از TRUS بيوپسی پروستات که روشی تهاجمی است جهت تشخيص قطعی استفاده ميشود. عوامل متعددی باعث افزايش PSA ميشود. ما در اين مطالعه سعی داريم اثرات BCG تراپی داخل مثانهای بر سطح سرمی PSA را بررسی کنيم. مواد و روش کار: مطالعه فوق از نوع Clinical trial ميباشد. از بين بيماران مبتلا به تومور سطحی مثانه که تحت TUR تومور قرار گرفته و 2 هفته بعد BCG تراپی داخل مثانهای ميشدند و قبل از عمل PSA>4ng/ml يا DRE غيرطبيعی نداشتند 66 نفر وارد مطالعه شدند. BCG تراپی به طور هفتگی به مدت 6 هفته انجام شد. PSA قبل از شروع BCG تراپی و سپس قبل از هر جلسه BCG تراپی و 3 ماه بعد از اتمام BCG تراپی چک شد در صورتيکه PSA بيشتر از 2 برابر حد پايه افزايش مييافت يا PSA>4ng/ml ميشد، significant در نظر گرفته شده، و از گروه دارای PSA>4ng/ml بيوپسی پروستات تحت گايد سونوگرافی بعمل می آمد. يافتهها: در 15 نفر (22%) PSA افزايش قابل توجه ديده شد از 3/10-1/. (متوسط ng/ml 3/2). در10 نفر (1/15%) PSA به بالاتر از 4ng/ml رسيد و در تمامی آنها در عرض 3 ماه از قطع درمان به حد پايه برگشت. در 5 نفر از بيماران PSA در 2 نمونه متوالی به بيش از 2 برابر حد پايه رسيد. در اينها PSA به حد پايه برنگشت در 3 نفر همچنان بالاتر از 2 برابر حد پايه باقی ماند و در 2 نفر به کمتر از 2 برابر حد پايه رسيد. در 10 نفر با PSA>4ng/ml زمان متوسط رسيدن به بالاتر 4ng/ml ، 8/1 هفته با range 3-1 هفته بود. DRE در 7 نفر از بيماران با PSA>4ng/ml و نيز در 5 نفر با افزايش PSA به بيش از 2 برابر پايه طبيعی بود. در 1 نفر از 10 نفر ندول لوب راست و در 2 نفر پروستات بزرگتر از حد طبيعی بود. در 6 نفر از 10 نفر بيوپسی guided TRUS پروستات بعمل آمد که در 2 نفر پروستاتيت گرانولوماتوزو در 4 نفر بافت طبيعی پروستات گزارش شد. نتيجهگيری: BCG تراپی باعث افزايش PSA ميشود و تا 3 ماه بعد از قطع BCG تراپی قابل برگشت است و در صورتيکه بعد از 3 ماه بالای ng/ml 4 باشد بيوپسی پروستات پيشنهاد ميشود. مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 157-155، تابستان 1387 � آدرس مکاتبه: بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه، بخش پيوند، تلفن: 09141417555 E-mail: mrmf222tir@msn.com <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>دانشيار اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>اورولوژيست، دانشگاه آزاد اروميه <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار اورولوژی، دانشگاه آزاد اروميه <a name="_ftn4"> [4] </a>رزيدنت ارشد اورولوژی دانشگاه آزاد اروميه MR Mohammadi Fallah<a name="_ftnref1"> [1] </a>, MD S Jafari <a name="_ftnref2">[2] </a>, MD M Alizadeh <a name="_ftnref3">[3] </a>, MD MR Mokhtari <a name="_ftnref4">[4] </a>, MD Received: 14 April, 2007 Accepted: 1 May, 2008 ABSTRACT: Background & Aims: Prostate cancer is the most common male malignancy. Today, patients are screened with PSA and DRE, and in the presence of high PSA level (>4 ng/ml) or abnormal DRE finding, TRUS guided biopsy of prostate is performed for definitive diagnosis. Since multiple factors cause serum PSA to rise such as prostate massage, biopsy, inflammation we evaluated the effect of intravesical BCG therapy on serum PSA level. Material & Methods: 66 patients with a history of superficial bladder tumor who had primary normal PSA level (<4 ng/ml) and normal DRE findings entered the study and underwent TURBT. Two weeks after the surgery intravesical BCG therapy was conducted weekly for 6 weeks, PSA level was checked before each session and after 3 months of the last one. Any rise in PSA level 2 folds of the baseline or PSA level more than 4 ng/ml was considered significant and the patients followed by TRUS guided biopsy of prostate Results: 15 patients (22%) had significant rise in serum PSA level with mean of 2.3 ng/ml (range 0.1-10.3 ng/ml). In 10 patients (15.1%) PSA increased to more than 4 ng/ml but returned to basal level within 3 months. In the remaining 5 patients, doubled PSA level did not return to normal level after 3 months but finally decreased in 2 of them. Mean time of PSA level rise was 1.8 weeks (range 1-3 weeks). DRE findings were normal in 7 of 10 patients with PSA more than 4 ng/ml and all of 5 patients with doubled PSA. One patient had right lobe nodule and two had enlarged prostate gland. Six of the patients underwent TRUS guided biopsy, while the results were granulomatous prostatitis in 2 and normal prostatic tissue in the rest. Conclusion: Intravesical BCG therapy increases serum PSA level transiently which usually normalizes within 3 months. For PSA rising to last longer, TRUS guided biopsy looks wise. Address: Imam Khomeini, Hospital, Urmia, Iran. Tel: 09141417555 E-mail: mrmf222tir@msn.com <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Associate Professor of Urology, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Urologist , Azad University of Urmia <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant Professor of Urology, Azad University of Urmia <a name="_ftn4"> [4] </a>Chief Resident of Urology , Azad University of Urmia BCG تراپی، PSA ، بيوپسی TRUS guided پروستات Therapy, PSA, TRUS guided biopsy, Prostate 155 157 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-19&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا محمدی فلاح mrmf222tir@msn.com 370031947532846001072 Yes اورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa بررسی ميزان شيوع ديابت بارداری در خانم‌های باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر اروميه GESTATION DIABETES MELLITUS INCIDENCE IN THE PREGNANT WOMEN REFERRED TO URMIA MEDICAL CENTERS پزشکي science پژوهشي Research مجيد منافی ، دکتر محمدحسن انصاری ، سهيلا ربيعی پور ، محمدصالح هژير تاريخ دريافت 4/11/84، تاريخ پذيرش 8/3/87 چکيده پيش زمينه و هدف: ديابت دوران بارداری GDM به عنوان عدم تحمل کربوهيدرات با شدت های متفاوت که در دوران بارداری شروع و يا اولين تشخيص در هنگام بارداری باشد، تعريف می شود. بيشترين اطلاعات بدست آمده از اين بيماری مربوط به ايالات متحده آمريکا است. ما به منظور کمک به جمع آوری اطلاعات بيشتر در مورد اين بيماری و تعيين ميزان شيوع آن در شهر اروميه اين مطالعه را انجام داديم. مواد و روش کار: در اين مطالعه 84 زن باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر اروميه که در حين مراجعه سن حاملگی بين 24 تا 28 هفته داشتند و سابقه ديابت تشخيص داده شده قبل از بارداری، سابقه هرگونه مصرف داروی خاص و بيماری های پانکراس، سندروم های هورمونی از قبيل کوشنيگ، آکرومگالی، فتوکروموستيوم، آلدوسترونيسم اوليه، گلوکوگونوما و غيره سابقه بيماری های ژنتيکی خاص نداشتند را وارد مطالعه نموديم. در ابتدا بر روی افراد مورد مطالعه آزمايش گلوکز پلاسمای ناشتا، تست غربالگری با 50 گرم گلوکز خوراکی انجام شد و برای افرادی که در تست غربالگری گلوکز پلاسمای بيش از 130 ميلی گرم بر دسی ليتر داشتند تست تحمل گلوکز خوراکی با 100 گرم گلوکز انجام براساس ملاک های تشخيص کارپنتروکاستون، ديابت حاملگی تشخيص داده شد. نتايج: از 84 نفر خانم های باردار مورد مطالعه 30 نفر (7/35%) پس از مصرف 50 گرم گلوکز خوراکی، گلوکز پلاسمای مساوی يا بيشتر از 130 ميلی گرم در دسی ليتر داشتند که همه آنها تحت آزمايش تحمل گلوکز خوراکی با 100 گرم گلوکز قرار گرفتند که 12 نفر (28/14% کل) آنها نه مبتلا به اختلال تحمل گلوکز و نه مبتلا به ديابت دوران بارداری بودند، 8 نفر (5/9% کل افراد) تست تحمل گلوکز مختل داشتند و 10 نفر (9/11% کل افراد) مبتلا به ديابت دوران بارداری GDM تشخيص داده شدند. فقط دو نفر (38/2% کل افراد و يا 7/3% افراد زير 25 سال) با سن کمتر از 25 سال مبتلا به ديابت حاملگی تشخيص داده شدند و 8 نفر (5/9% کل افراد و 6/26% افراد بالای 25 سال) با سن بيشتر از 25 سال (ميانگين سن 2/475/33 سال) مبتلا به ديابت حاملگی بودند. بحث و نتيجه گيری: شيوع ديابت دوران بارداری GDM در کل زنان مورد مطالعه در اين طرح 9/11% بود که با اطلاعات موجود در ساير مطالعات (9-5،2،1) که شيوع اين بيماری را در جوامع مختلف بين 1 تا 14 درصد نشان می دهد هم خوانی دارد. M Manafi , MSC M Khadem Ansari , PhD S Rabeipour , MSC MS Hajeir , MSC Received: 24 Jan, 2006 Accepted: 28 May, 2008 ABSTRACT Background and Aims: Gestational diabetes Mellitus (GDM) is a carbohydrate intolerance disease with various grades that begins in pregnancy period and is defined with the first diagnosis of carbohydrate intolerance in this period. Most information about this disorder is gained in the United States. In the current study we tried to collect more information about this disorder and determine its incidence in Urmia. Materials and Methods: In this study we chose 84 pregnant women referring to Urmia medical centers that were in their 24th to 28th weeks of pregnancy and did not have any pre- pregnancy history of diabetes or any specific drug consumption. Pancreatic diseases, hormonal syndromes like cushing syndrome, acromegaly, pheochromocytoma, primary aldostronism glucogonoma, etc. and any kind of genetic disorders. We did fast blood sugar (FBS) test as well as screening test by 50 grams oral glucose at first and than glucose tolerance test by 100 grams glucose on the patients with screening test result of more than 130 mg/dl. We diagnosed gestation diabetes in those patients that had positive results of the glucose tolerance test by 100 grams glucose based on diagnostic criterions of Carpenter and Coustan. Results: From all 84 women that were studied, 30 (35.7%) had glucose plasma equal or more than 130 mg/dL after consumption of 50 grams of oral glucose. We then did glucose tolerance test by 100 grams glucose on this group among whom 12 women (14.28% of all) didn't have glucose tolerance abnormalities or GDM, 8 women (9.5% of all) had only glucose tolerance deficiency, and 10 (11.9% of all) were diagnosed as GDM patients. Only two women (2.38% of all or 3.7% of under 25 years old patients) with the ages under 25 years old were diagnosed as GDM sufferers, and 8 (9.5% of all or 26.6% of above 25 years old patients) with the ages above 25 years old (mean 33.75  4.2) were diagnosed as GDM patients. Conclusion: GDM incidence was 11.9% among the women that were studied which is parallel to the results of other studies. It gained its incidence between 1 to 14 percent in various communities. ديابت بارداری، زنان باردار (مراکز بهداشت اروميه) Gestation diabetes mellitus, Pregnant women, Glucose plasma 158 162 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-20&slc_lang=fa&sid=fa مجيد منافی majidmanafi@yahoo.com 370031947532846001084 Yes علوم تغذيه گروه بيوشيمی و تغذيه دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa برداشت ناکامل استخوان اسکاپولا در تومور بدخيم غلاف عصبی و نتيجه درمانی آن (گزارش موردی) SUBTOTAL SCAPULECTOMY FOR MALIGNANT PERIPHERAL NERVE SHEATH TUMOR OF THE SHOULDER پزشکي science گزارش مورد case report دکتر محمدتقی پيوندی <a name="_ftnref1">[1] </a>، دکتر فرشيد باقری <a name="_ftnref2">[2] </a>، دکتر محمد رحيمی <a name="_ftnref3">[3] </a> تاريخ دريافت 5/4/86، تاريخ پذيرش 10/11/86 چکيده MALIGNANT PERIPHERAL NERVE SHEATH TUMOR تومور نادر و بدخيمی است که ميتواند کشنده باشد. MPNST تومورهای خيلی تهاجمی هستند و تمايل زيادی برای متاستاز به مناطق دوردست دارند. در حقيقت سيستم اسکلتی بدن اغلب به صورت متاستاز يا درگيری ثانويه، درگير ميشود. هدف اصلی درمان در بيمار مبتلا به تومور بدخيم استخوان کتف حذف کافی تومور، حفظ عملکرد و ظاهر قابل قبول است. درمان متداول تومورهای بدخيم استخوان کتف حذف کامل استخوان ميباشد. اما اين روش نتايجی مثل ناپايداری شانه، محدوديت عملکرد و ظاهر غيرقابل قبول دربر دارد. در برخی موارد حذف ناکامل استخوان کتف در از بين بردن تومور به اندازه حذف کامل استخوان کتف موثر ميباشد. حذف ناکامل استخوان کتف با حفظ گلنوئيد، عملکرد بيمار را در مقايسه با حذف کامل کتف بسيار کمتر کاهش ميدهد. بيمار فوق 2 سال پس از جراحی عود موضعی را نشان داد. <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>استاديار ارتوپد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"></a> [2] استاديار ارتوپد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار ارتوپد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد MT Peivandi <a name="_ftnref1">[1] </a>, MD F Bagheri <a name="_ftnref2">[2] </a>, MD M Rahimi<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD Received: 26 June, 2007 Accepted: 30 Jun, 2008 Abstract: Malignant peripheral nerve sheath tumor (MPNST) is a rare and fatal tumor. MPNST is very aggressive and likes to have distant metastasis. Skeletal involvement is usually secondary to soft tissue origin. Tumors of the scapula are unusual clinical challenges. Partial or complete resection of the scapula, with its attached musculo-aponeurotic tissue, is a seldom used technique for the treatment of primary bone and soft tissue tumors, as well as selected metastatic involvement of the scapula. Scapulectomy may allow wide margins of resection without amputation. The purpose of this study is to review our recent experience with scapulectomy. Our patient had local recurrence of tumor two years after subtotal scapulectomy. Address: Emdadi Kamyab Hospital , Fadaieyan Eslam St, Mashad, Iran. Tel: 09153143691 E-mail: drpeivandy@yahoo.com Source: UMJ 2008: 19(2):188 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Assistant Professor of Orthopedics, Mashad University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant Professor of Orthopedics, Mashad University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant Professor of Orthopedics, Mashad University of Medical Sciences تومور غلاف عصبی, متاستاز, شانه Malignant peripheral nerve sheath tumor, Metastasis, Scapula 163 166 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-21&slc_lang=fa&sid=fa محمدتقی پيوندی drpeivandy@yahoo.com 370031947532846001085 Yes دانشگاه علوم پزشکی مشهد

fa گزارش يک مورد ليشمانيوز جلدی Non-Heal در محل ليشمانيزاسيون از استان آذربايجان‌غربی A CASE REPORT OF NON-HEAL CUTANEOUS LEISHMANIASIS پزشکي science گزارش مورد case report دکتر خسروحضرت ی تپه<a name="_ftnref1"> [1] </a>، افش ی ن برازش <a name="_ftnref2">[2] </a> تاريخ دريافت 5/4/86، تاريخ پذيرش 23/8/86 چکيده موارد بيماری ليشمانيوز جلدی در جهان رو به افزايش است و در بسياری از مناطق ايران از جمله استان اصفهان، خوزستان و کرمان ب ه صورت آندميک ديده ميشود. شرايط خوب آب و هوايی برای ناقلين، نبود امکانات بهداشتی و درمانی کافی در زمان جنگ جهت پيشگيری و درمان، زمينه ساز شيوع بيماری در بين نيروهای مسلح که در جبهه جنگ حضور داشتند بود. با توجه به مشکلاتی که مطرح شد به خصوص در امر مبارزه با ناقلين و مخازن، امروزه بهترين و سادهترين راه مبارزه همان افزايش سطح ايمنی افراد است. لذا ايجاب ميکند که مطالعاتی در زمينه تهيه مايه ليشمن استاندارد و ارزيابی آن در انسان صورت گيرد تا با اطمينان کامل نسبت به استفاده آن در مناطق آندميک مبادرت نمود. بيمار مردی اهل مياندوآب قبل از اعزام به جبهه حدود شانزده سال پيش از بازوی سمت چپ تحت ليشمانيزاسيون قرار گرفته بود. بعد از 3 ماه زخمهايی در اطراف محل تزريق ديده ميشود. سپس به صورت موضعی با گلوکانتيم تحت درمان قرار ميگيرد. در عرض اين چند سال چندين بار زخمها عود کرده و تحت درمان قرار ميگيرد تا اينکه بالاخره توسط يکی از متخصصان پوست به بخش انگلشناسی ارجاع شد . اجسام ليشمن و فرم پروماستيگوت در اسمير و محيط کشت رويت گرديد. با توجه به مشکلاتی که به بيمار گزارش شده فوق به علت ليشمانيزاسيون پيش آمده و گزارشات ديگری که همکاران انگلشناسی در کنگرههای مختلف از عود بيماری در افراد واکسينه شده ارائه دادهاند، پيشنهاد می شود توجه محققان نسبت به تهيه و ارزشيابی واکسنی بی خطر و موثر عليه اين بيماری معطوف گرديده تا پس از حصول اطمينان از بيخطر بودن آن، در مناطقی که ساير روشهای کنترلی موثر نميباشد، مورد استفاده قرار گيرد. مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 170-167 ، تابستان 1387 آدرس مکاتبه: دانشکده پزشکی اروميه، جاده نازلو تلفن: 09143433134 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>دانشيار گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>کارشناس ارشد گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه KH Hazrati Tape <a name="_ftnref1">[1] </a>, Ph.D A Barazesh <a name="_ftnref2">[2] </a>, MSC � Received: 26 June, 2007 Accepted: 14 Nov, 2007 Abstract The cases of cutaneous Leishmaniasis is increasing all over the world including Iran it increased from 1989 and reached its highest level in 1992. In Iran cutaneous Leishmaniasis is seen endemically in different parts of Isfahan, Khozesten and Kerman. Khozestan province was one of the important regions in Iran - Iraq war. On the other hand, this region is one the focus areas of rural cutaneous leishmaniasis in Iran. Climatic conditions for the vectors, war condition and lack of hygienic facilities predisposed such diseases among militants. Based on the mentioned problems, the best way of controlling the disease is immunization. For this reason, to immunize the people attending war, immunization against cutaneous Leishmaniasis was planned. The case of this study is a man from Miyandoab who received immunization against cutaneous Leishmaniasis 16 years ago, before attending the war. Three months after immunization, some lesions were seen around the injection point. The lesions were treated locally by Glucantime, the lesions relapsed and treated so many times. The patient was referred to parasitology department be a dermatologist, referring to history of the patient, sampling was done around the lesion and some smears were prepared. After Giemsa staining, N.N.N. culture was done. By using stained glasses and by applying a microscope with × 100 magnifying power only a few leishman bodies were seen. On the other hand, after 4 days, wet mount was prepared and they were examined to see promastigote. After 15 days, the same process was repeated and the promastigote was increased. For several times the patient was treated by Glucantime locally by a dermatologist the lesions were healed. Considering several problems that aroused in patients with cutaneous leishmaniasis and referring to reports by other parasitologists in different congresses, it can be suggested that it is better to check the patient considering his /her immunological status before vaccination. It is hoped to prepare a vaccine against leishmaniasis by the attempts of other colleagues in other immunology and parasitology departments. Address: Department of Parasitology, Faculty of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran. Tel: 09143433134 E-mail: Hazrati_tappeh@yahoo.co.nz Source: UMJ 2008: 19(2):189 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Associate professor of Parasitology & Mycology Department, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>M.Sc of Parasitology & Mycology Department, Urmia University of Medical Sciences ليشمانيوز جلدی ، ليشمانيزاسيون، فرم پروماستيگوت Cutaneous leishmaniasis, Leshmanization, promastigote 167 170 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-22&slc_lang=fa&sid=fa خسرو حضرتی تپه Hazrati_tappeh@yahoo.co.nz 370031947532846001086 Yes دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa گزارش يک مورد نکروز گلانس به علت کلسی فيلاکسی در بيمار ديابتيک تحت همودياليز PARTIAL PENECTOMY IN A DIABETIC PATIENT WITH CALCIPHYLACTIC GLANS NECROSIS پزشکي science گزارش مورد case report دکتر منصور عليزاده<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر امير حسين شرفی<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر مهدی شکوهی<a name="_ftnref3"> [3] </a> تاريخ دريافت 8/9/86، تاريخ پذيرش 22/12/86 چکيده نکروز گلانس عارضه نادری ميباشد، مايک مورد نکروز گلانس به علت کلسی فيلاکسی در بيمار ESRD<a name="_ftnref4"> [4] </a>و ديابتيک گزارش ميکنيم که با پارشيل پنکتومی درمان شد. بيمار آقای 56 ساله که سابقه 2 ساله از ديابت و ESRD و همودياليز داشته از حدود 2 ماه قبل از مراجعه دچار نکروز پيش رونده انگشتهای دستها و گلانس پنيس شده بود. بيمار چندين بار تحت دبريدمان موضعی قرار گرفته و ليکن اقدامات فوق مؤثر نبوده و در نهايت تحت عمل جراحی پنکتومی پارشيل قرار گرفت و حدود 2 هفته بعد زخم پنکتومی به خوبی التيام يافت و عارضه بعد از عمل مشاهده نگرديد. نکروز پنيس يا نکروز گلانس عارضه نادری است. علل نادر و متنوع عروقی، عفونی و تروماتيک دارد. کلسی فيلاکسی به عنوان يک بيماری که روی عروق تاثير ميگذارد از علل بسيار نادر نکروز گلانس ميباشد. پنکتومی پارشيل به عنوان روش درمانی مؤثر در جلوگيری از پيشرفت نکروز در اين بيمار بکار رفته است. � مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 173-171، تابستان 1387 � آدرس مکاتبه: اروميه، بيمارستان امام خمينی (ره)، گروه ارولوژی، تلفن: 09141414840 Email : m-alizade44@yahoo.com <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>استاديار ارولوژی، دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>رزيدنت اورولوژی <a name="_ftn3"> [3] </a>رزيدينت اورولوژی <a name="_ftn4"> [4] </a>ESRD: End stage renal disease 5 TURP: Trans Urethral resection of prostate 6 CABG: Cardiac atrial bypass graft M Alizadeh<a name="_ftnref1"> [1] </a>, MD AH Sharafi<a name="_ftnref2"> [2] </a>, MD M Shokohi<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD Received: 29 Nov, 2007 Accepted: 12 March, 2007 Abstract Penile necrosis is a rare condition with different etiologies such as warfarin use, cholesterol emboli, cocaine consumption, post-TURP complication, and even circumcision. Calciphylaxis is a rare cause of penile necrosis and affects primarily patients with end-stage renal disease. Calciphylaxis is a serious condition characterized by ischemic ulceration of the skin and necrosis secondary to dystrophic calcification of the subcutaneous tissues and small arteries. A 56 year old man with two year history of ESRD due to HTN and diabetes mellitus admitted with glans necrosis initiated 40 days before admission. The necrosis was painful and refractory to medical therapy. He underwent partial penectomy and the pathologic examination showed necrosis of glans tissue and extensive fibrosis of glans with extensive calcification of arteriole walls. Post-operative course was uneventful and the patient voided well without any necrotic lesion after 3 months. Calciphylactic penile necrosis is a rare condition, and to the best of our knowledge, only 37 cases have been reported worldwide. Our case was a diabetic patient with ESRD who underwent partial penectomy with satisfactory wound healing in spite of compromised distal blood flow. Address:�Department of Urology, Imam Khomeini Hospital, Urmia University of Medical Sciences, Iran Tel: 09141414840 E-mail: m-alizade44@yahoo.com Source: UMJ 2008: 19(2):190 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Assistant Professor of Urology, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Resident of Urology <a name="_ftn3"> [3] </a>Resident of Urology گلانس پنيس، نکروز، کلسی فيلاکسی، پارشيل پنکتومی، ديابتيک Penile necrosis, Calciphylaxis, Partial penectomy, Diabetic 171 173 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-23&slc_lang=fa&sid=fa منصور عليزاده m-alizade44@yahoo.com 370031947532846001087 Yes دانشگاه علوم پزشکی اروميه

fa گزارش کودک مبتلا به درماتوميوزيت با تظاهر اوليه ادم ژنراليزه REPORT OF AN 11-YEAR-OLD GIRL WITH JUVENILE DERMATOMYOSITIS PRESENTING WITH GENERALIZED EDEMA پزشکي science گزارش مورد case report دکتر احمدعلی نيکی بخش<a name="_ftnref1"> [1] </a>، دکتر هاشم محمودزاده<a name="_ftnref2"> [2] </a>، دکتر محمد کرمييار<a name="_ftnref3"> [3] </a>، دکتر علی آقايار ماکوئی<a name="_ftnref4"> [4] </a>، دکتر ساسان حجازی<a name="_ftnref5"> [5] </a> تاريخ دريافت 4/7/86، تاريخ پذيرش 10/11/86 چکيده درماتوميوزيت دوران کودکی بيماری سيستميک اتوايميون با درگيری پوست و عضلات و ارگانهای ديگر ميباشد بيماری فوق ممکن است با ادم در اطراف چشم مراجعه نمايد ولی مشاهده ادم ژنراليزه بسيار نادر گزارش شده است. در اينجا کودک 11ساله با ادم ژنراليزه و علايم کلاسيک درماتوميوزيت گزارش ميشود. درماتوميوزيت بايستی در تشخيص افتراقی ادم ژنراليزه قرار گيرد و شناسايی ادم ژنراليزه در درماتوميوزيت در مراحل اوليه و اقدام درمانی مناسب و به موقع با کورتيکواستروئد باعث کاهش مرگ و مير در بيماری فوق خواهد شد. � مجله پزشکی اروميه، سال نوزدهم، شماره‌ دوم، ص 177-174 ، تابستان 1387 � آدرس مکاتبه: اروميه، بيمارستان مطهری، بخش نفرولوژی کودکان، تلفن: 09144411380 Email : <a href="mailto:anikibakhsh@yahoo.com">anikibakhsh@yahoo.com </a> <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>استاديار نفرولوژی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه (نويسنده مسئول) <a name="_ftn2"> [2] </a>استاديار نفرولوژی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn3"> [3] </a>استاديار عفونی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn4"> [4] </a>استاديار کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه <a name="_ftn5"> [5] </a>استاديار انکولوژی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه AA Nikibakhsh<a name="_ftnref1"> [1] </a>, MD H Mahmoodzadeh<a name="_ftnref2"> [2] </a>, MD M Karamyyar<a name="_ftnref3"> [3] </a>, MD A Aghayar Macoie<a name="_ftnref4"> [4] </a>, MD S Hejazie<a name="_ftnref5"> [5] </a>, MD Received: 26 Ser, 2007 Accepted: 30 Jan, 2008 Abstract : Juvenile dermatomyositis (JDM) is a rare autoimmune disease characterized by inflammation of the muscle, connective tissue and skin. Although localized edema is seen in juvenile dermatomyositis, generalized edema has been reported rarely. In this article, we report an 11-year-old girl with juvenile dermatomyositis presenting with generalized edema and classic sign and symptoms of juvenile dermatomyositis. In differential diagnosis of generalized edema, JDM should always be kept in mind. Early diagnosis and treatment of those cases by corticosteroids are important to decrease morbidity. � Address: Pediatric Nephrology Department, Urmia University of Medical Sciences E-mail: <a href="mailto:anikibakhsh@yahoo.com">anikibakhsh@yahoo.com </a> Source: UMJ 2008: 19(2):191 ISSN: 1027-3727 <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"> [1] </a>Assistant Professor of Pediatric Nephrology, Urmia University of Medical Sciences (Corresponding Author) <a name="_ftn2"> [2] </a>Assistant Professor of Pediatric Nephrology, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn3"> [3] </a>Assistant Professor of Pediatric Infectious Diseases, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn4"> [4] </a>Assistant Professor of Pediatrics, Urmia University of Medical Sciences <a name="_ftn5"> [5] </a>Assistant Professor of Pediatric Oncology, Urmia University of Medical Sciences درماتوميوزيت، ادم ژنرليزه، کودکان Dermatomyositis, Generalized edema, Children 174 177 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-8-24&slc_lang=fa&sid=fa احمدعلی نيکی بخش anikibakhsh@yahoo.com 370031947532846001088 Yes کودکان، دانشگاه علوم پزشکی اروميه