fa بررسی ميزان کارايی تصفيه خانه فاضلاب بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه در تابستان سال 1382 و ارايه راهکارهای مناسب بهره برداری عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: برای تامين سلامت جامعه و جلوگيری از آلودگی محيط زيست لازم است، فاضلاب های بيمارستانی طبق ضوابط فنی و بهداشتی جمع آوری و با روش مناسب تصفيه و دفع شوند. راهبری نادرست تصفيه خانه های فاضلاب، عدم توجه به فاکتورهای عملی در هنگام طراحی از جمله عوامل موثر بر افت کارايی آن ها محسوب می شود. تصفيه خانه فاضلاب بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه از نوع لجن فعال با اختلاط کامل است که پساب نهايی آن وارد کانال سرپوشيده ای در ضلع شمالی بيمارستان می شود.مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت توصيفی به منظور تعيين کارايی تصفيه خانه فاضلاب بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه در حذف BOD5 ،COD ،TSS ،MPN، انجام گرفته، در کنار آن برای کمک به بررسی کارشناسی و تشخيص علل حالت های نامطوب، شاخص های DO ،pH ،SVI نيز تعيين شده اند. نظر به اين که مطابق شاخص های مشاهده ای، کيفيت پساب خروجی اين تصفيه خانه مطلوب نبود، نمونه برداری از تصفيه خانه در طول مرداد ماه سال 1382 به عنوان مطلوب ترين شرايط زمانی برای بازده تصفيه خانه های لجن فعال، چهار بار با صورت گرفته، ضمن رعايت نکات حفاظتی، حداکثر تا 2 ساعت به آزمايشگاه مرکز تحقيقات زيست محيطی استان آذربايجان غربی انتقال و مورد آزمايش قرار گرفتند.نتايج يافته های اين مطالعه نشان می دهد که پساب خروجی از تصفيه خانه فاضلاب بيمارستان امام خمينی (ره) اروميه، کيفيت مناسب جهت دفع به آب های سطحی را ندارد چون متوسط غلظت COD ،BOD5 ،TSS آن به ترتيب معادل 374 ، 60.5 و 50 ميلی گرم در ليتر بوده و تعداد کليفرم های مدفوعی آن بيش تر از 1000 عدد در 100 سی سی می باشد.بحث نتايج اين مطالعه نشان می دهد که COD زياد فاضلاب خام ورودی به تصفيه خانه (1028 mg/l) با تاثير منفی بر ميکروارگانيسم های لخته ساز در واحد حوض هوادهی به عنوان يکی از عوامل ايجاد شاخص حجمی لجن پايين (SVI<70 ml/g) می باشد. علاوه بر اين، عدم تخليه اصولی لجن های ته نشين شده مازاد در حوض ته نشينی ثانويه و برگشت نامرتب و حساب نشده لجن ته نشين شده به حوض هوادهی نيز بر کارايی تصفيه خانه اثر منفی دارند. فاضلاب بيمارستان، تصفيه خانه فاضلاب، لجن فعال با اختلاط کامل، کارايی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-27&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600103 No خرسندی حسن 37003194753284600104 Yes اروميه، گروه بهداشت محيط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اروميه نويدجوی ناهيد 37003194753284600105 No

fa مطالعه سيتوژنتيک 166 بيمار مبتلا به سندرم داون عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: تريزومی 21 شايع ترين عامل عقب ماندگی ذهنی اطفال و شايع ترين تريزومی سازگار با حيات در انسا ن می باشد، شيوع اين اختلال به طور متوسط 1 در 700 تولد زنده گزارش شده است. ميزان بروز اين بيماری همانند سايرآناپلوئيدی هايهای کروزومی با بالا رفتن سن مادر افزايش می يابد. با وجود اين تشخيص سندرم داون بالينی است لذا مطالعه سيتوژنتيک جهت تعيين ميزان بروز در فرزندان بعدی و يا بستگان بيمار ضروری است.مواد و روش ها: از تعداد 1000 فرد عقب مانده ذهنی تحت پوشش مراکز بهزيستی استان آذربايجان غربی بر اساس اطلاعات مربوط به بيمار و خانواده 166 نفر با علايم بالينی سندرم داون به روش GTG کاريوتايپ شدند.نتايج در کاريوتايپ های تهيه شده 94.58 درصد موارد دارای تريزومی آزاد و در 5.42 درصد دارای جا به جايی بودند. در 8 مورد جا به جايی از مادر و در 1 مورد جا به جايی از پدر به فرزندان انتقال يافته بود. همچنين در 1 مورد از جابه جايی هاعلاوه بر جا به جايی کروموزوم 14 روی 21، جا به جايی 13 به 14 نيز رخ داده بود. 1 مورد نيز دارای جابه جايی 21 روی 21 بود.بحث در کشوری همانند ايران (که بنا به دلايل مختلف)، سن ازدواج بالا رفته است که به عنوان خطری جهت تولد نوزادان مبتلا به اختلالات ژنتيکی محسوب می شود و همچنين با در نظر گرفتن يافته های سونوگرافيک و سرولوژيک مبتلايان به سندرم داون و نيز با تکيه به يافته های اين پژوهش، ضرورت راه اندازی مراکز پری ناتال جهت غربالگری را در سراسر کشور امری ضروری است. تريزومی 21، سندرم داون، جا به جايی، تريزومی آزاد 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-28&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600106 No عمرانی ميرداوود 37003194753284600107 Yes اروميه، مرکز سيتوژنيک و پزشکی مولکولی، بيمارستان مطهري؛ گروه ژنتيک دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اروميه صالح گرگری ثريا 37003194753284600108 No عبدی راد عيسی 37003194753284600109 No باقری مرتضی 37003194753284600110 No

fa بررسی ميزان بروز حاملگی، هيپرليپيدمی، هيپرگليسمی و خونريزی غير طبيعی در مصرف کنندگان قرص های ضد بارداری پروژسترونی در دوران شيردهی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: با توجه به اهميت کنترل جمعيت، استفاده از روش های پيشگيری از بارداری به طور جدی مطرح است. استفاده از قرص های پروژسترونی يکی از اين روش هاست، بخصوص در مواردی که نمی توان از قرص های ترکيبی استفاده نمود، به راحتی مورد استفاده قرار می گيرد. نگرانی هايی که در مورد اين قرص ها وجود دارد ميزان شکست زياد، احتمال افزايش ميزان حاملگی خارج رحمی و تغيير در قند و ليپيدهای خون و نيز خونريزيهای غير طبيعی است. اين پژوهش با هدف بررسی ميزان بروز حاملگی (شامل EP)، هيپرليپدمی، هيپرگليسمی و خونريزی غير طبيعی در مصرف کنندگان قرص های ضد بارداری پروژسترونی در دوران شيردهی انجام شده است.مواد و روش ها: مطالعه به روش نيمه تجربی روی 170 زن 20-45 ساله مصرف کننده Lynestrenol انجام شده است. زمان شروع مصرف قرص2 ماه پس از زايمان، که تا 6 ماه بعد نيز ادامه داشت. مصرف کنندگان قرص در دوران شيردهی بودند. قند خون، کلسترول، تری گليسيريد، HDL کلسترول و LDL کلسترول در زمان شروع مصرف و 3 ماه بعد و مجددا در انتهای مصرف اندازه گيری شد. تعداد موارد حاملگی، حاملگی خارج رحمی (EP) و نيز خونريزی غير طبيعی بيمار طی مدت مصرف قرص ها ثبت گرديد.نتايج از ميان 170 بيمار فقط يک مورد حاملگی (%0.58) مشاهده شد. موردی از EP ديده نشد. ميزان قند خون، کلسترول، تری گليسيريد، HDL-C و LDL-C تغييری که از نظر بالينی اهميت داشته باشد، وجود نداشت و تغييرات آن ها در گستره ی طبيعی بود. منوراژی تنها عارضه مشخص در %34.7 بيماران گزارش گرديد که در ماه های اول مصرف بروز کرده وبه مرور زمان از شدت آن کاسته شد.بحث با توجه به عدم تاثير مينی پيل بر روی ليپيدها و قند خون می توان از آن به عنوان روشی موثر برای جلوگيری از حاملگی در افرادی که از نظر بيماری های قلبی عروقی در معرض خطر بالايی هستند و نيز بيماران ديابتی و يا افرادی که نمی توانند يا نبايد از قرص های ترکيبی استفاده کنند، بهره جست هم چنين در زنان بالاتر از 40 سال کاهش که عملکرد تخمدان دارند روش موثری است تا اين افراد در معرض استروژن قرص های ترکيبی قرار نگيرند. قرص ضد حاملگی بارداری، مينی پيل، هيپرليپيدمی، هيپرگليسمی، خونريزی غير طبيعی رحم، حاملگی خارج رحمی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-29&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600111 No فکرت محسن 37003194753284600112 Yes کاشانيان مريم 37003194753284600113 No چغاکبودی مژگان 37003194753284600114 No

fa بررسی بالينی شيوع اختلالات داخل کپسولی مفصل گيجگاهی فکی و عوامل ايجاد کننده آن در دو گروه جنسی در ميان دانشجويان 18 تا 25 ساله دانشگاه علوم پزشکی اروميه عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: به عدم هماهنگی در عملکرد طبيعی ديسک مفصل گيجگاهی فکی نسبت به گلنوييد فوسا، اختلالات داخل کپسولی مفصل گيجگاهی فکی گفته می شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی وجود اختلافدر ميزان شيوع اختلالات داخل کپسولی و ارزيابی علت شناسی ميان مردان و زنان بيمار می باشد.مواد و روش ها: با توجه به اين که 45 درصد دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی اروميه، پسر و 55 درصد بقيه دختر هستند. از مجموع 150 نفر دانشجو 85 نفر دختر و 65 نفر پسر به طور تصادفی مورد مطالعه قرار گرفت. دانشجويان معاينه و نتايج در پرسش نامه ثبت گرديد. اطلاعات با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزيه وتحليل قرار گرفت.نتايج در بررسی توزيع فراوانی نسبی و مطلق افراد مورد مطالعه (به تفکيک جنس و وجود اختلال داخل کپسولی)، 4 نفر (%21.9) از مردان و 22 نفر (%25.6) از زنان مبتلا به بيماری بودند. با توجه به آزمون کاياسکوائر ارتباط معنی داری بين جنسيت و بيماری وجود ندارد.بحث در منابع خارجی ميزان شيوع بيماری در زنان بيشتر از مردان درج گرديده است ولی در اين مطالعه، اختلاف معنی داری بين دو گروه جنسی مذکر و مونث يافت نگرديد. شايد علت آن ميزان بالای تروما در مردان باشد. مفصل گيجگاهی فکی، ديسک مفصلی، اختلالات داخل کپسولی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-30&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600115 No فلاحی مطلق مسعود 37003194753284600116 Yes اروميه، گروه گوش و حلق و بينی، بيمارستان امام خمينی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی اروميه جمالی فرهاد 37003194753284600117 No حسنی افشار علی 37003194753284600118 No دل خواه اکبری ليلا 37003194753284600119 No حسن خوانی زهرا 37003194753284600120 No پورعلی رضا 37003194753284600121 No

fa بررسی تاثير مدل مراقبت پيگير بر کيفيت زندگی بيماران ديابتی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: ديابت شيرين از بيماری های شايعی است کههمواره مرگ و مير و هزينه های زيادی به دنبال دارد. اين گونه بيماران با مشکلات جسمی و روانی متعددی مانند افسردگی، اضطراب، ناتوانی، کم تحرکی و چاقی رو به رو هستند که در نهايت منجر به کاهش کيفيت زندگی می گردد و جهت مقابله با اين مشکلات نياز به برنامه ريزی مراقبتی – درمانی خاصی می باشد. اين مطالعه به بررسی تاثير الگوی مراقبت پی گير بر کيفيت زندگی بيماران ديابتی می پردازد.مواد و روش کار: اين پژوهش مطالعه ای نيمه تجربی است که با به کارگيری مدل مراقبت پيگير در گروه آزمون و تکميل پرسش نامه کيفيت زندگی و اطلاعات دموگرافيک روی 74 بيمار با تشخيص قطعی ديابت نوع دو در دو گروه شاهد و آزمون، در شهرستان اروميه انجام شده است.نتايج در اين بررسی ميانگين کيفيت زندگی در گروه آزمون از 98 به 111 افزايش يافت. آزمون t مزدوج و t مستقل نشان می دهد که بين اجرای مدل مراقبت پيگير و کيفيت زندگی ارتباط معنی دار وجود دارد. (داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است).بحث و نتيجه گيری: با توجه به يافته ها می توان نتيجه گرفت که اجرای مدل مراقبت پيگير با افزايش کيفيت زندگی بيماران ديابتی در ارتباط است، بنابراين با اجرای اين مدل می توان کيفيت زندگی بيماران ديابتی را بهبود بخشيد. کيفيت زندگی، مدل مراقبت پيگير، ديابت نوع دو 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-31&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600122 No قوامی هاله 37003194753284600123 Yes تهران، پل گيشا، دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه پرستاری احمدی فضل اله 37003194753284600124 Yes تهران، پل گيشا، دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه پرستاری انتظامی حسن 37003194753284600125 No معماريان ربابه 37003194753284600126 No

fa مقايسه نتايج برداشتن ديسک قدامی گردن با فيوژن و بدون آن عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: فتق ديسک گردن يک واقعه شايع است که سبب اختلال عصبی می گردد. در قرن گذشته برای درمان آن چندين روش جراحی ارايه گرديد. در آوردن ديسک قدامی گردن با فيوژن و بدون آن، نمونه هايی از اين روش هاست. همزمان با ارايه روش درآوردن ديسک قدامی گردن به عنوان درمان جراحی بيماری های استحاله ای ديسک گردن، اختلاف نظر در ارتباط با لزوم يا عدم لزوم فيوژن قدامی پس از در آوردن ديسک به وجود آمد. هر دو روش مزايا و معايبی دارند. هدف اين مطالعه بررسی نتايج بالينی به دست آمده از دو روش قدامی برداشت ديسک گردن با فيوژن و بدون آن می باشد.مواد و روش: جمعيت مورد بررسی در اين تحقيق چهل نفر است که از بين بيماران 35-55 سال با تشخيص فتق ديسک گردن و درد شعاعی مقاوم به درمان طبی با علايم تقريبا يکسان انتخاب و به صورت تصادفی تحت درآوردن ديسک قدامی گردن با فيوژنACDF) يا(Anterior cevical discectomy and fusion و در آوردن ديسک قدامی گردن بدون فيوژن ACD) يا(Anterior cevical discectomyقرار گرفتند. در هر دو گروه برداشتن ديسک قدامی با ميکروسکوپ و توسط يک تيم جراحی به عمل آمد و در گروه ACDF علاوه از در آوردن ديسک، فيوژن بين مهره ای با استفاده از پيوند استخوان لگن خاصره صورت گرفت. يافته های قبل از عمل و حداقل 6 ماه بعد از آن جهت مقايسه بين دو گروه به کار گرفتهشد. برای ارزيابينتايج، از Visual Analoque Scale جهت بررسی درد شعاعی و گردن و از معيار نمره بندی پورولو Prolo برای ارزيابی وضعيت اقتصادی و اجتماعی بيمار قبل و بعد از عمل استفاده شد .يافته ها: هر دو روش موجب بهبود عالی علايم بيمار بعد از عمل و مدت کنترل گرديد. در ACDF درد راديکولر از متوسط 2.016.55 ± به 0.48 ± 0.35و درد گردن از .691.6± به 0.34 ± 0.49 کاهش يافت و نمره پورولو از 1.97 ± 4.7 به ±0.67 9.1 افزايش پيدا نمود. در ACD درد شعاعی از متوسط ±1.9 6.8 به ±0.47 0.8 و درد گردن از 0.68 ± 1.5 به ±0.490.53 کاهش يافت و نمره پورولو از 4.8±2.06به9.2±0.76 افزايش پيدا نمود. در گروه ACDF در %15 موارد عوارض مربوط به پيوند مشاهده گرديد.نتيجه گيری: هر دو روش در درمان شعاعی گردن ناشی از فتق ديسک گردن موفق بود. در گروه %15 ACDF عوارض مربوط به پيوند بود در حالی که در گروه ACD اگر چه درد گردن کمی بيشتر بود ولی عوارض مربوط به پيوند در آن ها ديده نشد. در بيماران دچار فتق ديسک گردن در يک فضا که در آن ها علامت غالب شعاعی می باشد نتيجه درآوردن ديسک قدامی با فيوژن و بدون آن تفاوت عمده ندارد. درآوردن ديسک قدامی، درد شعاعی، گردن، فتق ديسک بين مهره ای 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-32&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600127 No لطفی نيا ايرج 37003194753284600128 Yes تبريز، گروه جراحی مغز و اعصاب، بيمارستان شهدا، دانشگاه علوم پزشکی تبريز صمدمطلق پرويز 37003194753284600129 No شکوهی غفار 37003194753284600130 No شاکری مسلم 37003194753284600131 No صفاييان عبدالرسول 37003194753284600132 No

fa بررسی سطح سرمی قند و ليپيدهای سرم و تعيين شيوع اختلال متابوليسم کربوهيدرات و هيپرليپيدی در کودکان و نوجوانان چاق در بيمارستان امام خمينی (ره) تهران عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: شيوع چاقی در کودکان و نوجوانان طی سه دهه گذشته رو به افزايش بوده و در سنين رشد اثرات نامطلوب کوتاه مدت و بلند مدتی را به دنبال دارد. کودکان چاق در مقايسه با کودکان طبيعی فشار خون بالاتر، سطح انسولين پلاسمايی بالاتر و الگوی ليپيدی آتروژنيک تر دارند و افزايش شيوع ديابت نوع 2 را نشان می دهند. اين مطالعه به منظور بررسی سطح گلوکز و ليپيدهای سرم و تعيين شيوع اختلال متابوليسم گلوکز و ديس ليپيدمی در کودکان و نوجوانان چاق و مقايسه آن ها با هم سن و هم جنس خود باوزن طبيعی به صورت مورد شاهدی انجام گرفت .مواد و روش ها: در اين بررسی 100 کودک و نوجوان چاق بدون هيچ گونه بيماری زمينه ای به عنوان گروه مورد و 100 کودک و نوجوان با وزن طبيعی به عنوان گروه شاهد در محدوده سنی 12-16 سال انتخاب و بررسی ميزان گلوکز و ليپيدهای سرم بعد از 12-14 ساعت ناشتايی در آن ها انجام گرفت.نتايج در پژوهش حاضر شيوع اختلال تحمل گلوکز %6)) و هيپرليپيدمی (%37 تری گليسريد بالا و %20 کلسترول بالا) در افراد چاق به طور معنی داری بيش از کودکان و نوجوانان با وزن طبيعی (با شيوع %0 ، %15 و %7 به ترتيب) بود.(p<0.001) شايع ترين نوع ديس ليپيدمی افزايش تری گليسيريدهای سرم بود که شيوع آن در دختران چاق (%43) بيش از پسران چاق (%32) به دست آمد .نتيجه گيری: با توجه به نتايج مقدماتی اين مطالعه و ساير پژوهش های انجام شده به نظر می رسد که چاقی تا حد چشمگيری در تغيير چربی ها و قند خون دخالت دارد و با عنايت به اين که عوامل خطرزايی مانند چاقی، افزايش قند و چربی های خون زمينه را رای بيماری های قلبی عروقی مستعد می کنند، اهميت توجه به ميزان اين عوامل بيش از پيش مشخص شده و آموزش وسيع مردم در زمينه فعاليت های جسمانی و نحوه مطلوب تغذيه جهت پيشگيری از بيماری قلبی – عروقی توصيه می شود. چاقی، اختلال متابوليسم کربوهيدارت، هيپرليپيدمی، کودکان و نوجوانان 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-33&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600133 No مويری حشمت 37003194753284600134 Yes تهران، بيمارستان امام خمينی (ره)، گروه اطفال، دانشگاه علوم پزشکی تهران نيک نژاد آرزو 37003194753284600135 No

fa الگوی مناسب از نفرکتومی دهنده زنده لاپاروسکوپيک برای کشورهای در حال توسعه عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: نفرکتومی دهنده کليه با لاپاراسکوپی يک آلتراناتيو مناسب برای عمل باز می باشد که دارای مزايای قابل توجهی از جمله، حفظ زيبايی ظاهری، نداشتن درد زياد بعد از عمل، برگشت سريع افراد به فعاليت های عادی و اسکار کم جراحی است. متاسفانه به علت هزينه بالا، اين روش در کشورهای در حال توسعه به صورت محدود انجام می شود. برای ارايه يک روش مناسب تغييراتی توسط محققان مرکز تحقيات پيوند اعضای بيمارستان شهيد هاشمی نژاد تهران در روش عمل به وجود آمد.مواد و روش: از مهر ماه 1382 تا مرداد 1383، 16 مورد نفرکتومی دهنده به روش لاپاراسکوپی در مرکز تحقيقات پيوند اعضای بيمارستان شهيد هاشمی نژاد تهران انجام شد که در آن ها به جايEndostapler از Ligaclip و به جای Endobag خارج کردن با دست، يک برش 6 سانتی متری بالای پوبيس، داده شد. نتايج در اين بررسی سن متوسط بيماران، مدت عمل، زمان ايسکمی گرم، ميزان خونريزی، نياز به مسکن و مدت بستری، عوارض حين عمل و بعد از عمل همگی ثبت شدند. عوارض حين عمل (2 مورد decapsulation طحال) و يک مورد بعد از عمل (آتلکتازی) مشاهده شد که با تغييرات انجام شده حدود %60 هزينه ها از لاپاراسکوپی استاندارد کم شد. عملکرد گرافت طبيعی بود.بحث و نتيجه گيری: تغييرات انجام شده (يعنی حذف endobag و endstapler) باعث کاهش هزينه و در حين حال حفظ ايمنی عمل با عملکرد گرافت طبيعی و نتايج قابل قبول از نظر زيبايی برای بيماران، يک الگوی مناسب برای کشورهای در حال توسعه می باشد . نفرکتومی دهنده يا لاپاراسکوپی، نفرکتومی دهنده، لاپاراسکوپی 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-34&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600136 No فلاح محمدرضا 37003194753284600137 Yes گروه ارولوژی، بیمارستان امام خمینی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه شادپور پژمان 37003194753284600138 No

fa ارزش تشخيصی آزمون ريفامپين در تشخيص سندرم ژيلبرت عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: سندروم ژيلبرت شايع ترين اختلال ارثی متابوليسم بيلی روبين در کبد می باشد. بر اساس يافته های اخير، تست ريفامپين قادر است به عنوان يک تست تشخيصی مورد استفاده قرار گيرد به نحوی که باعث افزايش ميزان بيلی روبين سرم بيماران می شود، اما درباره اثر آن بر ميزان بيلی روبين در افراد سالم اختلاف نظر وجود دارد. در اين مطالعه تاثير ريفامپين در افزايش ميزان بيلی روبين سرم بيماران مبتلا به ژيلبرت در مقايسه با افراد سالم مورد بررسی قرار گرفته است.روش تحقيق: 16 نفر مبتلا به سندرم ژيلبرت به عنوان بيمار و 15 فرد سالم به عنوان گروه شاهد مورد مطالعه قرار گرفتند. افراد به صورت ناشتا، برای اندازه گيری فونکسيون کبد، شمارش رتيکولوسيت و اسمير خون محيطی در دو روز جداگانه خونگيری شدند. 12 ساعت قبل از نمونه برداری دوم 600 ميلی گرم ريفامپين به تمامی افراد تجويز شد. نتايج در اين بررسی 16 بيمار (ده مرد با متوسط سن 25±3.2 سال) در مقايسه با 15 فرد سال (9 مرد با متوسط سن 24±2.82) به عنوان گروه شاهد بررسی شدند. در گروه بيمار بيلی روبين توتال و غيرمستقيم سرم بعد از تجويز ريفامپين به ترتيب از 2.15±0.49 و 1.56±0.41 به 3.23±0.72 و 2.52±0.71 ميلی گرم بر دسی ليتر (p<0.001) رسيد. در گروه کنترل نيز بيلی روبين توتال و غير مستقيم سرم به ترتيب از 0.69±0.13 و 0.34±0.09 به 1.68±0.56 و 0.0±84.23 ميلی گرم بر دسی ليتر (p<0.001) رسيد.بحث بررسی نشان می دهد که بر خلاف مطالعات قبلی، هر چند که افزايش ميزان بيلی روبين توتال به بالاتر از 2.4 و بيلی روبين غير مستقيم به بالاتر از 1.3 ميلی گرم بر دسی ليتر بعد از تجويز شبانه ريفامپين می تواند معيار مناسبی برای تشخيص سندروم ژيلبرت (با حساسيت زياد) باشد. ولی صرف افزايش بيلی روبين به بالاتر از حد طبيعی بعد از تجويز ريفامپين ارزش تشخيص مطمئنی برای سندروم ژيلبرت ندارد. سندروم ژيلبرت، ريفامپين، هيپربيلی روبينمی غير مستقيم 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-35&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600139 No موسوی شاهرخ 37003194753284600140 Yes سمنان، بلوار 17 شهريور، بيمارستان فاطميه، مرکز تحقيقات طب داخلی، گروه داخلی دانشگاه علوم پزشکی سمنان ملک مجتبی 37003194753284600141 No بابايی مهدی 37003194753284600142 No طوسی جعفر 37003194753284600143 No

fa گزارش يک مورد آنوريسم تروماتيک سرخرگ پری کلوزال مغزی عمومى General پژوهشي Research پيش زمينه و هدف: آنوريسم های تروماتيک مغزی، از عوارض نادر ضربه های مغزی هستند که کمتر از %1 موارد را به خود اختصاص می دهند. آنوريسم ها اغلب در حالت حاد تشخيص داده می شوند. شناسايی زود هنگام و درمان سريع آنها جهت جلوگيری از خونريزی ضروری است.شرح حال: در اين مقاله مرد جوانی که در پی تصادف رانندگی دچار آنوريسم کاذب تروماتيک در سرخرگ پری کلوزال شده است، گزارش می شود. پس از بررسی ها بيمار به خوبی تحت درمان قرار گرفت و با نتيجه رضايت بخش مرخص گرديد. نتيجه گيری: انجام آنژيوگرافی زودرس در خونريزی های تروماتيک مغزی که در موقعيت های غير طبيعی مغز ديده می شوند، در تشخيص درمان مناسب چنين بيمارانی توصيه می گردد . آنوريسم کاذب، سرخرگ پری کلوزال، حوادث ترافيکی، آنوريسم تروماتيک 9 15 http://www.umj.ir/browse.php?a_code=A-10-1-36&slc_lang=fa&sid=fa 37003194753284600144 No تقی پور موسی 37003194753284600145 Yes شيراز، بيمارستان نمازی، بخش جراحی و مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی شيراز شرافت کاظم زاده احسان 37003194753284600146 No